آمد مه و لشکر ستاره
خورشید گریخت یک سواره
آن مه که ز روز و شب برون است
کو چشم که تا کند نظاره
چشمی که مناره را نبیند
چون بیند مرغ بر مناره
ابر دل ما ز عشق این مه
گه گردد جمع و گاه پاره
چون عشق تو زاد حرص تو مرد
بیکار شوی هزارکاره
چون آخر کار لعل گردد
بیکار نبودهست خاره
گر بر سر کوی عشق بینی
سرهای بریده بر قناره
مگریز درآ تمام بنگر
زنده شده گشتگان دوباره



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به تصویر کشیدن زیبایی و نور عشق است که با آمدن ماه و ستارهها نمایان میشود. حضور عشق، دل را از غم و اندوه آزاد کرده و به آن زندگی دوباره میبخشد. شاعر به چشمی اشاره میکند که نمیتواند زیباییهای عشق را ببیند و از عواقب حرص و طمع میگوید که عشق حقیقی را نابود میکند. در پایان، دعوت به تماشا و دقت در واقعیتهای عشق میباشد، جایی که جانهای فوت شده دوباره زنده میشوند و عشق بر همه چیز سایه میافکند.
هوش مصنوعی: ماهی که در اینجا به معنای ماه است، به همراه ستارگان آمده و در این وضعیت، نور خورشید به دلیل زیبایی و درخشش او به عقبنشینی واداشته شده است. در این بیت، زیبایی و قدرت تاثیرگذار ماه به تصویر کشیده شده است.
هوش مصنوعی: آن ماهی که خارج از روز و شب است، آیا چشمی میتواند آن را ببیند و نظاره کند؟
هوش مصنوعی: چشمی که قادر به دیدن مناره نیست، چگونه میتواند پرندهای که بر روی مناره نشسته را ببیند؟
هوش مصنوعی: دل ما به خاطر عشق به آن مه، گاهی مانند ابری در هم جمع میشود و گاهی پاره و پراکنده میگردد.
هوش مصنوعی: زمانی که عشق تو به وجود میآید، حرص و نیاز تو به چیزهای دیگر از بین میرود و در آن لحظه، انسان بیخود میشود و به کارهای دیگر نمیپردازد، چرا که همهٔ تلاشها و فعالیتها به عشق تو گره خورده است.
هوش مصنوعی: وقتی نهایت کار به لعل (گوهرشان) تبدیل میشود، نشان میدهد که خار یا بیکاری در ابتدا وجود نداشته است. این یک اشاره به این است که در مسیر عشق، زحمت و تلاش لازم است تا به نتیجهٔ ارزشمند برسیم.
هوش مصنوعی: اگر در محله عشق، سرهای بریده را بر سر دیوارها ببینی، بدان که اینجا نشانهٔ باختن و قربانی شدن عاشقان است.
هوش مصنوعی: به عشق و حقیقت نزدیک شو و از نگریستن به زنده شدن کسانی که مرده بودند، غافل نباش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
هان ای کل تا زدم مزن لاف
ای تو بره ریش . . . غراره
در سبلت و ریش خویش بنگر
هست از در عبرت و نظاره
جولاهه کار مانده گوئی
[...]
با این غم و درد بیکناره
داروی فرامشیست چاره
چون کشته شدم هزار باره
بر من به چه میکشی کناره
از کشتن کشتهای چه خیزد
کشته که کشد هزار باره
حاجت نبود به تیغ کشتن
[...]
ماییم قدیم عشق باره
باقی دگران همه نظاره
نظارگیان ملول گشتند
ماند این دم گرم شعله خواره
چون چرخ حریف آفتابیم
[...]
در جلوهٔ من کند نظاره
وز سینه براورد حراره
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.