ای آنک تو را ما ز همه کون گزیده
بگذاشته ما را تو و در خود نگریده
تو شرم نداری که تو را آینه ماییم
تو آینه ناقص کژشکل خریده
ای بیخبر از خویش که از عکس دل تو
بر عارض جانها گل و گلزار دمیده
صد روح غلام تو و هر دم چو کنیزک
آراسته خود را و به بازار دویده
بر چرخ ز شادی جمال تو عروسی است
ای همچو کمان جان تو در غصه خمیده
صد خرمن نعمت جهت پیشکش تو
وز بهر یکی دانه در این دام پریده
ای آنک شنیدی سخن عشق ببین عشق
کو حالت بشنیده و کو حالت دیده
در عشق همان کس که تو را دوش بیاراست
امشب تو به خلوتگه عشق آی جریده
چون صبر بود از شه شمس الحق تبریز
ای آب حیات ابد از شاه چشیده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل معشوق یا حق، انسان را که برگزیدهٔ هستی است سرزنش میکند که از او روی گردانده و در آینهٔ کجنمای خود و دنیا مینگرد. یادآوری میشود که جانها از پرتو دل او شکوفا شدهاند و نعمتهای فراوان در انتظار اوست، اما او برای دانهای در دام افتاده و غمگین است. سپس او را از شنیدن عشق به دیدن آن و آمدن تنها به خلوت عشق فرا میخواند و در پایان میپرسد که چشندهٔ آب حیات چگونه از شمس تبریزی شکیبا تواند بود.
هوش مصنوعی: ای کسی که ما تو را از میان همهٔ هستی برگزیدهایم، تو ما را رها کردهای و به خودت مشغول شدهای و در خود نگاه میکنی.
هوش مصنوعی: آیا شرم نمیکنی؟ آینهٔ راستین تو ما هستیم، اما تو آینهای ناقص و کجنما خریدهای؛ یعنی به جای دیدن خود در آینهٔ معشوق یا حق، خود را در آینهٔ نفس و غیر میبینی.
هوش مصنوعی: ای که از حقیقت و ارزش خود بیخبری، از پرتو دل تو بر چهرهٔ جانها گل و گلستان روییده است.
هوش مصنوعی: صد روح بندهٔ تو هستند و هر لحظه مانند کنیزکی خود را میآرایند و به بازار میدوند تا تو آنان را بخری و بپذیری.
هوش مصنوعی: در آسمان از شادی زیبایی تو جشن و عروسی برپاست، ولی تو جانت مانند کمان از غم خمیده است.
هوش مصنوعی: صد خرمن نعمت برای پیشکش تو آماده است، اما تو برای یک دانهٔ ناچیز در دام دنیا افتادهای.
هوش مصنوعی: ای کسی که فقط وصف عشق را شنیدهای، خود عشق را ببین؛ حال کسی که شنیده با حال کسی که دیده بسیار فرق دارد.
هوش مصنوعی: همان کسی که دیشب تو را در عشق آراست، امشب تو را میخواند که تنها و بیتعلق به خلوتگاه عشق بیایی.
هوش مصنوعی: ای کسی که آب حیات جاودان را از شاه چشیدهای، چگونه میتوانی از شاه، شمسالحق تبریزی، صبر کنی و دوری او را تاب بیاوری؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
شادی ز دلم دور شد و خواب ز دیده
تا من نیم آن روی دلارام تو دیده
گر تو به تن و جان و دل و دیده نیائی
سوی تو فرستم دل و جان و تن و دیده
از من به جز آواز و حدیث ایچ نمانده است
[...]
ای رایت دولت ز تو بر چرخ رسیده
وی چشم وزارت چو تو دستور ندیده
بر پایهٔ تو پای توهم نسپرده
بر دامن تو دست معالی نرسیده
با قدر تو اوج زحل از دست فتاده
[...]
ای طبل رحیل از طرف چرخ شنیده
وی رخت از این جای بدان جای کشیده
ای نرگس چشم و رخ چون لاله کجایی
از گور تو آن نرگس و آن لاله دمیده
اندر لحد بیدر و بیبام مقیمی
[...]
ای یار جفا کردهٔ پیوند بریده
این بود وفاداری و عهد تو ندیده؟
در کویِ تو معروفم و از رویِ تو محروم
گرگِ دهنآلودهٔ یوسف ندریده
ما هیچ ندیدیم و همه شهر بگفتند
[...]
ای آنکه رخ و زلف تو آرایش دیده
گردیده بسی دیده و مثل تو ندیده
از گوشه بسی گوشه نشین را که ببینی
در میکدهها چشم سیاه تو کشیده
چشمت به اشارت دل من برد و فدایت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.