در این رقص و در این های و در این هو
میان ماست گردان میر مه رو
اگر چه روی می‌دزدد ز مردم
کجا پنهان شود آن روی نیکو
چو چشمت بست آن جادوی استاد
درآ در آب جو و آب می‌جو
تو گویی کو و کو او نیز سر را
به هر سو می‌کند یعنی که کو کو
ز کوی عشق می‌آید ندایی
رها کن کو و کو دررو در این کو
برو دامان خاقان گیر محکم
چو او باشد چه اندیشی ز باجو
برو پهلوی قصرش خانه‌ای گیر
که تا ایمن شوی از درد پهلو
گریزان درد و دارو در پی تو
زهی لطف و زهی احسان و دارو
سیه کاری و تلخی را رها کن
بر ما زو بیا غلطان چو مازو
از او یابد طرب هم مست و هم می
از او گیرد نمک هم رو و هم خو
از او اندیش و گفتن را رها کن
لطیف اندیش باشد مرد کم گو
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در وصف عشق و خوشی‌های آن است. شاعر به رقص و حال‌وهوای مستی اشاره می‌کند و از حضور معشوق به نام «میر مه‌رو» سخن می‌گوید که با زیبایی‌اش دل‌ها را می‌رباید. او به مخاطب توصیه می‌کند تا به سوی عشق برود و از درد و غم رهایی یابد. با دعوت به تر کردن دل از تلخی زندگی و گام نهادن در مسیر عشق، شاعر امید به خوشبختی و شادمانی را از این راه می‌زداید. در نهایت، او بر لزوم ترک گفتمان و اندیشه‌های سنگین تأکید می‌کند و به لطافت روحی در عشق دعوت می‌کند.
هوش مصنوعی: در این حالت شاد و پرجنب‌وجوش، آن کسی که زیبا و دلرباست که ما را فرا خوانده، در وسط جمع ما قرار دارد.
هوش مصنوعی: هرچند که محبوب، روی زیبا و دل‌فریبش را از دیگران پنهان می‌کند، اما نمی‌تواند آن چهره‌ی نیکو را از دیدگان پنهان نگه دارد، چون زیبایی‌اش به‌قدری است که همه جا شناخته شده است.
هوش مصنوعی: وقتی چشمانت را بر آن جادوگر ببندی، در آب زلال و در آب خوشگوار به جستجوی او برو.
هوش مصنوعی: تو از جستجوی او به هر طرف می‌نگری، او هم در این حال سرش را به هر سو می‌چرخاند تا ببیند کوی عشق کجاست.
هوش مصنوعی: از کوی عشق صدایی می‌آید که به تو می‌گوید باید جستجو و سرگردانی را رها کنی و به سوی عشق بروی.
هوش مصنوعی: برو به دامن خاقان (پادشاه) بچسب و محکم بگیر، زیرا اگر او باشد، دیگر نباید نگران مالیات (باوجو) باشی.
هوش مصنوعی: به سراغ قصر او برو و در نزدیکی آن خانه‌ای بگیر تا از درد و رنج دور باشی.
هوش مصنوعی: من از درد و درمان می‌گریزم و دنبال تو هستم؛ ای خوشی و مهربانی، تو خود درمان و داروی منی.
هوش مصنوعی: سیه کاری و تلخی را که به همراه داری رها کن و بیا مثل ما که در حال چرخش و شادی هستیم، سرزنده و شاداب باش.
هوش مصنوعی: از او شادی و لذتی به دست می‌آید که برای روح و جسم انسان مفید است؛ هم از می نوشیدنی می‌گیرد که او را مست می‌کند و هم نمکی که به زندگی‌اش طعم و مزه می‌دهد.
هوش مصنوعی: فکر کردن و صحبت کردن را از او بگذارید، زیرا مردی که کم صحبت می‌کند، دارای تفکر نازکی است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چو از نوروز گردد این جهان نو
هوا خوشتر شود آنگه همی رو
مرا هجران آن آهوی آمو
همی دارد چو بچه مرده آهو
ز گردش‌های این چرخ سبک‌رو
همان آید کزان سنگ و از آن جو
پدر گفتش که چون زر سایه افکند
ترا از گوهر و از پایه افکند
نیاید دُنیی و دین راست هر دو
ز حق می‌دان که نتوان خواست هر دو
من از دست کمانداران ابرو
نمی‌یارم گذر کردن به هر سو
دو چشمم خیره ماند از روشنایی
ندانم قرص خورشید است یا رو
بهشت است این که من دیدم نه رخسار
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.