تو جام عشق را بستان و میرو
همان معشوق را میدان و میرو
شرابی باش بی خاشاکِ صورت
لطیف و صاف همچون جان و میرو
یکی دیدار او صد جان به ارزد
بده جان و بخر ارزان و میرو
چو دیدی آن چنان سیمینبری را
بده سیم و بنه همیان و میرو
اگر عالم شود گریان تو را چه؟
نظر کن در مه خندان و میرو
اگر گویند زرّاقی و خالی
بگو هستم دوصد چندان و میرو
کلوخی بر لب خود مال با خلق
شکر را گیر در دندان و میرو
بگو: " آن مه مرا باقی شما را
نه سر خواهیم و نی سامان" و میرو
کی است آن مه خداوند شمس تبریز
درآ در ظل آن سلطان و میرو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر مولانا به دعوت به عشق و وصال معشوق میپردازد. او از مخاطب میخواهد تا جام عشق را بگیرد و در پی معشوق برود، چراکه یک دیدار از او به اندازهای ارزشمند است که جانها را میفروشد. مولانا به آرزوی دیدن معشوق میپردازد و بر اهمیت آزادگی از قید و بندهای مادی تأکید میکند. او به زیبایی و صفای معشوق اشاره میکند و از آن میخواهد که در سایه لطف و محبت او قرار گیرد، چون معشوق عالیترین کمالات را دارد. در نهایت، شاعر با اشاره به شمس تبریزی به عظمت و جاودانگی عشق الهی میپردازد.
هوش مصنوعی: عشق را مانند جامی در دست بگیر و با همان معشوق دلخواهت همراه شو.
هوش مصنوعی: سرشت و باطن خود را از زواید و ناپاکیها پاک کن و مانند جان، صاف و لطیف باش تا بتوانی به حقیقت بپیوندی و به مقصد نهایی خود برسی.
هوش مصنوعی: دیدار او (معشوق) به اندازهای ارزشمند است که برای داشتن آن، حتی صد جان هم کم خواهد بود؛ بنابراین، جان خود را بده و بهراحتی بخرید و به سوی او برو.
هوش مصنوعی: وقتی آن دختر زیبای نقرهفام را دیدی، هم سیم و زر را بده و هم کیسه خود را پر کن و برو.
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر تو به شدت اندوهگین شود، این مسئله مهم نیست. تو فقط به لبخند ماه نگاه کن و به راهت ادامه بده.
هوش مصنوعی: اگر بگویند که به تو طلا و جواهری نمیرسد، بگو که من دو برابر آنچه میگویید، ارزش و جایگاه دارم و با این حال به راه خود ادامه بده.
هوش مصنوعی: کلوخی را که بر لب خود داری به خاطر بیاور و در کنار آن شکر را که در دندان توست، بگذار و از اینجا برو.
هوش مصنوعی: بگو که آن خورشید (شمس تبریز) برای من باقی و جاودانه است، اما برای شما نه (یعنی شما به او دسترسی ندارید) و نه به دنبال نظم و ترتیب خواهید بود، پس بروید.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی، که به خداوند تشبیه شده، کیست که در سایهٔ وجود او قرار گرفتهای و میروید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دلا با عشق کن پیمان و می رو
قدم در نه درین میدان و می رو
درین کو خفتگان ره نوردند
درآ در زمزه ایشان و می رو
دل اندر بند جان جانان نیابی
[...]
دلا از خویش شو پنهان و میرو
درون دیده چون انسان و میرو
برآور سر ز خاک جمله ذرات
چو خورشید فلک تابان و میرو
چو آن یار سبک روح مجرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.