ای مرغ آسمانی آمد گه پریدن
وی آهوی معانی آمد گه چریدن
ای عاشق جریده بر عاشقان گزیده
بگذر ز آفریده بنگر در آفریدن
آمد تو را فتوحی روحی چگونه روحی
کاو چون خیال داند در دیده‌ها دویدن
این دم حکم بیاید تعلیم نو نماید
بی گوشِ سر شنیدن بی‌دیده ماه دیدن
داند سبل ببردن هم مرده زنده کردن
هم تخت و بخت دادن هم بنده پروریدن
آن یوسف معانی و آن گنج رایگانی
خود را اگر فروشد دانی عجب خریدن
کو مشتری واقف در دو دم مخالف؟
در پرده ساز کردن در پرده‌ها دویدن
ای عاشق موفق وی صادق مصدق
می‌بایدت چو گردون بر قطب خود تنیدن
در بیخودی تو خود را، می‌جوی تا بیابی
زیرا فراق صعب است خاصه ز حق بریدن
لب را ز شیر شیطان می‌کوش تا بشویی
چون شسته شد توانی پستان دل مکیدن
ای عشق آن جهانی ما را همی‌کشانی
احسنت ای کشنده شاباش ای کشیدن
هم آفتاب داند از شرق رو نمودن
ار نی به مرکز او، نتوان به تک رسیدن
خامش که شرح دل را گر راه گفت بودی
در کوه درفتادی چون بحر برطپیدن
تبریز شمس دین را هم ناگهان ببینی
وآنگه از او بیابی صبح ابد دمیدن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و هوای عشق و معرفت می‌پردازد. شاعر از "مرغ آسمانی" و "آهو" به عنوان نمادهایی از روح‌های آزاد و جویای معانی یاد می‌کند که باید از دنیای مادی عبور کنند. او به عاشقانی اشاره می‌کند که به جستجوی حقیقت و رساندن به بی‌خودیشان مشغول هستند و اهمیت آموزش و آگاهی را در این مسیر مطرح می‌سازد. همچنین، بر تجربه و کشف معانی عمیق زندگی تأکید کرده و اشاره می‌کند که عشق حقیقی می‌تواند انسان را به سمت روشنایی و آگاهی هدایت کند. در این راه، فراق و دشواری‌ها نیز به عنوان چالش‌هایی یاد شده‌اند که باید با آنها روبرو شد.
هوش مصنوعی: ای پرندهٔ آسمانی، زمان پرواز تو فرا رسیده است. ای آهو که نماد معانی عمیق و پنهان است، اکنون زمان چریدن و به دست آوردن معناهای ناب و حقیقی رسیده است.
هوش مصنوعی: ای عاشق، تو هنوز مشغول خواندن اخبار و داستان‌های مربوط به عاشقان هستی. از دنیای مخلوقات بگذر و به خالق نگاه کن، زیرا اوست که درونداد و آفرینش را به وجود آورده است.
هوش مصنوعی: خداوند با روحی که به تو داده چگونه و چه نوع روحی برای تو به ارمغان آورده است، که این روح مانند خیالی است که در چشم‌ها به دویدن و حرکت می‌پردازد.
هوش مصنوعی: این لحظه حکم می‌کند که علم جدیدی بروز کند. اما برای درک این علم، تنها گوش و چشم فیزیکی کافی نیست، بلکه باید با بطن و عمق وجود به آن آگاهی پیدا کرد تا زیبایی معرفت را درک کنیم.
هوش مصنوعی: خداوند به تمامی راه‌ها آگاه است و می‌تواند مردگان را زنده کند، قدرت عطا کند و بندگان را تربیت کند.
هوش مصنوعی: یوسف در اینجا اشاره به شخصیتی است که در فرهنگ و ادب فارسی به حکمت و زیبایی معروف است. به این معنا که اگر او، یعنی یوسف معانی و دانایی‌های عمیق و ارزشمندش را به فروش برساند، جای تعجب دارد که چه کسی آن را خریداری کند، چرا که چنین گنجی باید رایگان و بی‌هزینه ارزشمند باشد.
هوش مصنوعی: کسی که در دو زمان مختلف، که یکی صبح و دیگری شب است، چگونه می‌تواند مشتری آگاه باشد؟ در اینجا به بازی‌گری و تظاهر به دانایی اشاره می‌شود، در حالی که حقیقت در پرده‌است و انسان‌ها صرفاً در پی این پرده‌ها در حرکت هستند.
هوش مصنوعی: ای عاشق واقعی و راستین، باید مانند گردون (آسمان) به دور قطب (محور) خود بچرخانی و به آن بچسبی.
هوش مصنوعی: در حالت بی‌خود بودن، باید خود را جستجو کنی تا به حقیقت و خودشناسی دست یابی، زیرا جدایی از حق بسیار دشوار است.
هوش مصنوعی: از وسوسه‌های شیطانی دوری کن و تلاش کن تا خود را پاکسازی کنی، وقتی که از این آلودگی‌ها دور شوی، می‌توانی به راحتی دل را از عشق و محبت سیراب کنی.
هوش مصنوعی: ای عشق، تو ما را به سوی جهانی دیگر می‌کشی. آفرین بر تو که ما را کشته‌ای و این کشاندن را جشن می‌گیری.
هوش مصنوعی: آفتاب می‌داند که از شرق طلوع می‌کند؛ اگر کسی به مرکز آفتاب نرسد، نمی‌تواند به آن نور و پرتو دست یابد.
هوش مصنوعی: اگر بخواهی احوال دل خود را بیان کنی، باید خاموش بمانی، زیرا در این حالت مثل دریا در کوه افتاده‌ای و حالتی عاطفی و طوفانی داری.
هوش مصنوعی: اگر ناگهان به تبریز برسی و شمس دین (شمس تبریزی) را ببینی، آنگاه می‌توانی صبح ابدی را پیدا کنی و نور معنوی را درک کنی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای آرزوی چشمم رویت به خواب دیدن
دوری نمی‌تواند پیوند ما بریدن
ترسم که جان شیرین هجران به لب رساند
تا وقت آن که باشد ما را به هم رسیدن
موقوف التفاتم تا کی رسد اجازت
[...]
با گوی گفت چو کان کای در هوای وصلت
پیوسته کار قدم از بار غم خمیدن
داری دمی سر آن کآئی برم اگر چه
با من ترا نباشد آئین آرمیدن
گویش چه گفت گفتا گر خوانی ار برانی
[...]
خواهیم چون زلیخا، یوسف رخی گزیدن
بس دامنش گرفتن، وانگه فرو کشیدن
بی‌جهد بر نیاید، جان عزیز باید
جان عزیز دادن، یوسف به جان خریدن
گم کرده‌ایم خود را، راهی نمای مطرب
[...]
گر سرزنیغ نیزت دارد سر بریدن
من بار سر نخواهم بار دگر کشیدن
زینسان که دل به پارب زآن غمزه خواست تیری
یک تیر بر نشانه خواهد بفین رسیدن
هر کس به دفع دردی آرام یابد و من
[...]
از دستت ای قلم من خواهم به جان رسیدن
از تو زبان درازی وَز من زبان بریدن
تا کی چنین نمایی حال دلم به تحریر
وز ماجرای عشقش این سرزنش شنیدن
پیوند مهرم از دل بشکست عهد لیکن
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.