چون خیال تو درآید به دلم رقص کنان
چه خیالات دگر مست درآید به میان
گرد بر گرد خیالش همه در رقص شوند
وان خیال چو مه تو به میان چرخ زنان
هر خیالی که در آن دم به تو آسیب زند
همچو آیینه ز خورشید برآید لمعان
سخنم مست شود از صفتی و صد بار
از زبانم به دلم آید و از دل به زبان
سخنم مست و دلم مست و خیالات تو مست
همه بر همدگر افتاده و در هم نگران
همه بر همدگر از بس که بمالند دهن
آن خیالات به هم درشکند او ز فغان
همه چون دانه انگور و دلم چون چرش است
همه چون برگ گلاب و دل من همچو دکان
ز صلاح دل و دین زر برم و زر کوبم
تا مفرح شود آن را که بود دیده جان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به شادی و شوق دلخواهیاش از خیالات محبوب میپردازد. تخیل عاشقانه او باعث میشود تمامی حواس و احساساتش تحت تأثیر قرار گیرد و در رقصی بیپایان غوطهور شود. این خیالات، همچون خورشید در آینه، در دل و زبان او درخشش مییابند و از هم گسسته میشوند. او با تحلیل خیالات، آنها را به اوج میبرد و میکوشد تا دل و دینش را به زیور شادی و خوشی بیاراید. همه این احساسات در هم میآمیزند و او را به جستجوی مفرحی برای جانش میکشاند.
هوش مصنوعی: وقتی خیال تو به دلم وارد میشود، با شوق و شادابی میرقصم و این خیالهای دیگر هم در میانم مست و سرمست میشوند.
هوش مصنوعی: همگی در حیطهٔ خیال تو سرگرم رقص و شادی هستند و آن خیالی که به زیبایی صورت مه تو است، در حال چرخش و رقص در میان آنهاست.
هوش مصنوعی: هر فکری که در آن لحظه به تو صدمه میزند، مانند نوری که از خورشید برمیآید، به زیبایی و روشنی ظاهر میشود.
هوش مصنوعی: سخنان من به دلیل ویژگی خاصی به حالت نشئگی درمیآید و بارها احساسات من از دل به زبان جاری میشود و دوباره به دل برمیگردد.
هوش مصنوعی: سخن من و دل من و خیالات تو همه تحت تأثیر و شیدایی هستند و با یکدیگر در ارتباط و تنشاند.
هوش مصنوعی: همه به قدری درگیر خیالات و افکار یکدیگر شدهاند که اگر آن خیالات به هم بمالند، آنقدر فشار میآورند که ممکن است بشکنند و این باعث ایجاد فریاد و زجری در دل شود.
هوش مصنوعی: همه انسانها مانند دانههای انگور هستند و دل من مانند چرخش یا گردش است، همه مانند برگ گلاباند و دل من مانند یک دکان برای ارائه و نمایش احساسات و روحیات است.
هوش مصنوعی: از خوبى دل و دین، طلا به دست مىآورم و آن را به کار مىزنم تا دل کسی که همچون چشم جانش زنده است، شاد و خوشحال شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نتوان کردازین بیش صبوری نتوان
کار از آن شد که توان داشتن این راز نهان
با چنین حال زمن صبرو نهان کردن راز
همچنان باشد کز ریگ روان آب روان
تو ندانی که مراکارد گذشته ست ز گوشت
[...]
دوش تا روز فراخ آن صنم تنگ دهان
رخ چون لاله همی داشت ز می لاله ستان
رخ او لاله ستان بود و سر زلفک او
زنگیان داشت ستان خفته بر آن لاله ستان
گاه پیوسته همی گفت غزلهای سبک
[...]
گذری گیر از آن پس به سوی لالهستان
طوطیان بین همه منقار به پرخفته ستان
هریکی همچو یکی جام دروغالیهدان
بالش غالیه دانش را میلی به میان
گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روان
بگل و آب روان تازه بود جان جهان
هرکجا چشم زنی هست زمین نرگس زار
هرکجا پای نهی هست زمین لاله ستان
سبزه را باد پر از عنبر کرده است کنار
[...]
عید باکوکبهٔ خویش درآمد به جهان
وز جهان با سپه خویش برون شد رمضان
نوبت باده و چنگ طربانگیز رسید
نوبت شربت و طبل سَحَر آمد به کران
کرد باید طرب آغاز که در نوبت عید
[...]
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.