با روی تو کفر است به معنی نگریدن
یا باغ صفا را به یکی تره خریدن
با پر تو مرغان ضمیر دل ما را
در جنت فردوس حرام است پریدن
اندر فلک عشق هر آن مه که بتابد
آن ابر تو است ای مه و فرض است دریدن
دشتی که چراگاه شکاران تو باشد
شیران بنیارند در آن دست چریدن
هر عشق که از آتش حسن تو نخیزد
آن عشق حرام است و صلای فسریدن
در باطن من جان من از غیر تو ببرید
محسوس شنیدم من آواز بریدن
در خواب شود غافل از این دولت بیدار
از پوست چه شیره بودت در فشریدن
رنجور شقاوت چو بیفتاد به یاسین
لاحول بود چاره و انگشت گزیدن
جز عشق خداوندی شمس الحق تبریز
آن موی بصر باشد باید ستریدن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش عشق و زیبایی پروردگار پرداخته و عشق حقیقی را تنها در پیوند با او میداند. او تأکید میکند که نادیده گرفتن حقایق عشق، نشان از کفر و غفلت است. عشق واقعی باید از جمال و صفای او نشأت گیرد و غیر از آن، حرام است. همچنین، شاعر به تأثیر و ضرورت عشق در زندگی اشاره کرده و اعلام میکند که تنها عشق به شمس، حقیقتی ارزشمند و قابل ستایش است. در نهایت، او هشدار میدهد که غفلت از این عشق، باعث رنج و یأس خواهد شد.
هوش مصنوعی: نگاه نکردن به روی تو به معنای کفر و ناشکری است، و این مانند این است که به راحتی باغی زیبا را با خوردن ترهای کمارزش خریداری کرده باشم.
هوش مصنوعی: با وجود پرهای تو، پرندگان دلهای ما نمیتوانند در جنت فردوس (بهشت) پرواز کنند و این پرواز برای آنها ممنوع است.
هوش مصنوعی: عشق مانند آسمانی است که هر بار ماهی که در آن تابیده، تو هستی و این ضروری است که از آن بهرهمند شویم.
هوش مصنوعی: دشت و زمین که محل چرا و رفت و آمد شکارچیان تو باشد، شیران (حیوانات وحشی) در آنجا جمع میشوند تا از برکت وجود تو بهرهمند شوند.
هوش مصنوعی: هر عشقی که به خاطر زیبایی تو به وجود نیاید، آن عشق نامشروع است و نشانهٔ نابودی و زوال است.
هوش مصنوعی: در وجود من، جانم از غیر تو جدا شده است و من صدای جدایی را به وضوح حس کردهام.
هوش مصنوعی: در خواب بودن و غافل از این نعمت و حقیقت، مانند کسی است که از چه چیزی در حال استفاده است، اما از اصل و ماهیت آن بیخبر است. گویی در حال فشردن شیرهی درختی است، بیآنکه بداند این شیره چه ارزش و ماهیتی دارد.
هوش مصنوعی: اگر شخص رنجوری در چنگال بدبختی و شقاوت بیفتد، هیچ راه چارهای برای او نیست و فقط باید دست به افسوس و ناراحتی بزند.
هوش مصنوعی: عشق خداوندی، یعنی عشق به شمس الحق تبریز، مانند موی بصر (موهای بلند و زیبا) است که باید از آن گذشت و آن را ترک کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
همین شعر » بیت ۴
دشتی که چراگاه شکاران تو باشد
شیران بنیارند در آن دست چریدن
صائب چو سخن سر کند از مولوی روم
شیران بنیارند در آن دشت چریدن
از یار بریدن بسزا وار گزیدن
مستم ز بنفشه بسمن برگ گزیدن
چون سیم کشیده شده مویم بجوانی
از راز نهان کردن و اندیشه کشیدن
از بسکه سخندانم هر گونه بگویم
[...]
جانا ز لب آموز کنون بنده خریدن
کز زلف بیآموختهای پرده دریدن
فریاد رس او را که به دامِ تو درافتاد
یا نیست تو را مذهبِ فریاد رسیدن؟
ما صبر گزیدیم به دام تو که در دام
[...]
ما دست تو را خواجه بخواهیم کشیدن
وز نیک و بدت پاک بخواهیم بریدن
هر چند شب غفلت و مستیت دراز است
ما بر همه چون صبح بخواهیم دمیدن
در پرده ناموس و دغل چند گریزی
[...]
گر باز میسّر شودم رویِ تو دیدن
جان پیش کشم تا به کی از جور کشیدن
طاقت برسیدهست ز طوفانِ فراقم
فریاد ز من وز تو به فریاد رسیدن
بر من چه ملامت اگرم طاقتِ آن نیست
[...]
امروز درین شهر هر آن دل که شود گم
در حلقه گیسوی تو باید طلبیدن
چون سرو ثبات قدمی گیر که رشته ست
چون بلبل ازین شاخ بدان شاخ پریدن
باید قدمی بر سر هستی زدن اوّل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.