از یار بریدن بسزا وار گزیدن
مستم ز بنفشه بسمن برگ گزیدن
چون سیم کشیده شده مویم بجوانی
از راز نهان کردن و اندیشه کشیدن
از بسکه سخندانم هر گونه بگویم
هستم گه و بیگاه بانگشت گزیدن
بسیار شدند انده و کم گشت نشاطم
ز اندیشه کم گفتن و بسیار شنیدن
اندیشه بسیار نهفتن بدل اندر
چون کوه کشیدن بود این صبر کشیدن
اندیشه بپوشیدن و بد مهر نمودن
تیمار خریدن بود و پرده دریدن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه از رنجِ پنهان داشتن راز دل و خاموشی ناگزیر سخن میگوید. او میگوید جدایی از یار روا نیست و نهفتن راز و اندیشه، مویش را در جوانی سپید کرده است. با آنکه سخندان است، خاموشی گزیده و کمگویی و بسیارشنوی غمش را افزوده است. در پایان، این شکیبایی را به کشیدن کوه مانند میکند و پنهانکاری و نامهربانی را مایهٔ اندوه و رسوایی میداند.
هوش مصنوعی: بریدن از یار شایسته نیست و باید یار را برگزید. من سرمستِ آنم که از میان بنفشهٔ زلف، برگ سمنِ رخسار او را ببوسم و به دندان بگیرم.
هوش مصنوعی: موی من در جوانی مانند نقرهٔ کشیده سفید شده است، و این از پنهان کردن راز دل و تحمل غم و اندیشه است.
هوش مصنوعی: چون سخنشناسم، میتوانم هر گونه سخنی بگویم، اما گاه و بیگاه از حسرت و پشیمانی انگشت به دندان میگزم و خاموش میمانم.
هوش مصنوعی: غمهایم بسیار و شادیام اندک شده است، زیرا از سر احتیاط کم میگویم و بسیار میشنوم.
هوش مصنوعی: پنهان کردن اندیشههای فراوان در دل و شکیبایی بر آن، مانند بر دوش کشیدن کوه، دشوار و سنگین است.
هوش مصنوعی: پنهان کردن اندیشهٔ دل و نامهربانی نشان دادن، خریدن غم برای خود و دریدن پردهٔ آبرو است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جانا ز لب آموز کنون بنده خریدن
کز زلف بیآموختهای پرده دریدن
فریاد رس او را که به دامِ تو درافتاد
یا نیست تو را مذهبِ فریاد رسیدن؟
ما صبر گزیدیم به دام تو که در دام
[...]
با روی تو کفر است به معنی نگریدن
یا باغ صفا را به یکی تره خریدن
با پر تو مرغان ضمیر دل ما را
در جنت فردوس حرام است پریدن
اندر فلک عشق هر آن مه که بتابد
[...]
گر باز میسّر شودم رویِ تو دیدن
جان پیش کشم تا به کی از جور کشیدن
طاقت برسیدهست ز طوفانِ فراقم
فریاد ز من وز تو به فریاد رسیدن
بر من چه ملامت اگرم طاقتِ آن نیست
[...]
امروز درین شهر هر آن دل که شود گم
در حلقه گیسوی تو باید طلبیدن
چون سرو ثبات قدمی گیر که رشته ست
چون بلبل ازین شاخ بدان شاخ پریدن
باید قدمی بر سر هستی زدن اوّل
[...]
تا دست دهد روی چو خورشید تو دیدن
بر ماست دعا گفتن و از صبح دمیدن
گل گوش همه بر سخن حسن تو دارد
بد نیست ز خوبان سخن خوب شنیدن
گفتی که مکش زلف مرا کآن سر فتنه ست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.