ما زنده به نور کبریاییم
بیگانه و سخت آشناییم
نفس است چو گرگ لیک در سر
بر یوسف مصر برفزاییم
مه توبه کند ز خویش بینی
گر ما رخ خود به مه نماییم
درسوزد پر و بال خورشید
چون ما پر و بال برگشاییم
این هیکل آدم است روپوش
ما قبله جمله سجدههاییم
آن دم بنگر مبین تو آدم
تا جانت به لطف دررباییم
ابلیس نظر جدا جدا داشت
پنداشت که ما ز حق جداییم
شمس تبریز خود بهانهست
ماییم به حسن لطف ماییم
با خلق بگو برای روپوش
کو شاه کریم و ما گداییم
ما را چه ز شاهی و گدایی
شادیم که شاه را سزاییم
محویم به حسن شمس تبریز
در محو نه او بود نه ماییم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به رابطهٔ عمیق و نورانی انسانها با حقیقت و وجود الهی میپردازد. شاعر بیان میکند که ما در عین حال که در دنیا به صورت ظاهری و مادی زندگی میکنیم، به نور و کبریای درونیمان وابستهایم. او تأکید میکند که هویت واقعی ما فراتر از جسم و ظواهر است و در ارتباط با عشق و لطف الهی است. همچنین، ابلیس نماد جدا بودن از حق و حقیقت است، در حالی که ما با وجود ظاهریمان همچنان به سوی خداوند تمایل داریم. در نهایت، شاعر خود را محو زیباییهای شمس تبریز میداند و به این وضعیت سربهزیر و بیخود شدن در عشق اشاره میکند.
هوش مصنوعی: ما زندگیمان به نور عظمت و کبریایی است که داریم و در عین بیگانه بودن با برخی، با آنچه در دل داریم، بسیار آشنا هستیم.
هوش مصنوعی: نفس انسان مانند گرگ است، اما ما در دل و روح خود به زیبایی یوسف (که نماد زیبایی و پاکی است) میافزاییم.
هوش مصنوعی: اگر ما صورت خود را به ماه نشان دهیم، ماه هم از خود شرمنده میشود و توبه میکند.
هوش مصنوعی: اگر ما نیز همچون خورشید برآییم و شکوفا شویم، آن وقت پر و بال خورشید در نور ما میسوزد و خاموش میشود.
هوش مصنوعی: این بدن آدمی روپوشی است بر ما، و ما قبلهٔ تمام سجدهها هستیم.
هوش مصنوعی: در آن لحظه نگاه کن و ببین که تو آدمی، تا اینکه جانت را با مهر و محبت به خود جذب کنیم.
هوش مصنوعی: ابلیس بر اساس ظاهری که داشت، فکر میکرد ما از حق و حقیقت جدا هستیم.
هوش مصنوعی: شمس تبریز فقط بهانهای برای ماست و حقیقت این است که ما به لطف و خوبی خود مشغولیم.
هوش مصنوعی: با مردم در میان بگذار که برای رضایت ما، چه کسی باید گدا باشد و چه کسی شاه کریم.
هوش مصنوعی: ما نسبت به مقام شاه و گدا بودن خود نگران نیستیم و از این دو وضعیت خوشحالیم، زیرا ما خود را لایق مقام شاه میدانیم.
هوش مصنوعی: من در زیبایی شمس تبریز غرق شدهام، و در این حالت جذب زیبایی، نه او وجود دارد و نه من.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نمرود به گاه پور آذر
میگفت خدای خلق ماییم
جبار به نیمپشه او را
خوش داد سزا که ما گواییم
لبیک زنان عشق ماییم
احرام گرفته در وفاییم
در کوی قلندری و تجرید
در کم زدن اوفتاده ماییم
جز روح طوافگه نداریم
[...]
آیا تو کجا و ما کجاییم
تو زانِ کهای و ما تراییم
ما مست شراب جان فزاییم
سرخوش ز می گره گشاییم
در کنج شرابخانه گنجی است
ما طالب گنج کنجهاییم
آنها که هوای می ندارند
[...]
ای دوست، بیا، که ما توراییم
بیگانه مشو، که آشناییم
رخ بازنمای، تا ببینیم
در بازگشای، تا درآییم
هر چند نهایم در خور تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.