یار شدم، یار شدم، با غم تو یار شدم
تا که رسیدم بَرِ تو، از همه بیزار شدم
گفت مرا چرخ فلک: «عاجزم از گردش تو»
گفتم: «این نقطه مرا کرد که پرگار شدم»
غلغلهٔ می شنوم روز و شب از قبهٔ دل
از روش قبهٔ دل گنبد دوّار شدم
تا که فتادم چو صدا ناگه در چنگ غمت
از هوس زخمهٔ تو کم ز یکی تار شدم
دزدد غم گردن خود از حذر سیلی من
زانک من از بیشهٔ جان حیدر کرّار شدم
تا که بدیدم قدحش سرده اوباش منم
تا که بدیدم کلهش بیدل و دستار شدم
تا که قلندر دل من داد می مُذهِل من
رقصکنان، دلقکشان جانب خمّار شدم
گفت مرا خواجه فرج: «صبر رهاند ز حرج»
هیچ مگو کز فرجست اینک گرفتار شدم
چرخ بگردید بسی تا که چنین چرخ زدم
یار بنالید بسی تا که در این غار شدم
نیمشبی همره مه روی نهادم سوی ره
در هوس خوبی او جانب گلزار شدم
گاه چو سوسن پی گل شاعر و مدّاح شدم
گاه چو بلبل به سحر سخرهٔ تکرار شدم
زوبع اندیشه شدم، صد فن و صد پیشه شدم
کار تو را دید دلم، عاقبت از کار شدم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حالتی عاشقانه و دردمندانه صحبت میکند که در پی عشق و غم یار به دنیای جدیدی وارد شده است. او از دردی که عشق برایش به ارمغان آورده، میگوید و به وضعیت خود در قبال غم یار اشاره میکند. این تجربه به او هویتی جدید میدهد و او به حسهای گوناگون میرسد که گاه شاعر و مداح میشود و گاه در پی زیباییهای طبیعی به سر میبرد. در نهایت، شاعر درمییابد که در آغوش عشق به نوعی دگرگون شده و مانند یک هنرمند در پی ایجاد اثر است. این تغییرات او را از یک فرد عادی به شخصیتی متنوع و چندبعدی بدل میکند.
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق و غم تو به یار تو تبدیل شدم و زمانی که به تو رسیدم، از همه چیز و همه کس دیگر بریدم و بیزار شدم.
هوش مصنوعی: چرخ فلک به من گفت: «از گردش تو ناتوانم» و من پاسخ دادم که «این موقعیت خاص من بود که باعث شد به دور خود بچرخم و در این حالت پرگار شوم.
هوش مصنوعی: دائم صدای شلوغی و هیاهو را از دل خود میشنوم و به خاطر همین احساس درونی، مانند گنبد سرگردان شدهام.
هوش مصنوعی: وقتی که ناگهان در دام غمت افتادم مانند صدا، از عشق تو به شدت دچار تپش و اضطراب شدم و از شدت این احساس، به اندازهٔ یکی از تارهای ساز، رنج میبرم.
هوش مصنوعی: غم به سراغ من آمد و بر گردن خود سوار شد، زیرا من همچون حیدر کرار، در عرصهٔ وجود خود به جنگ با مشکلات و دردها پرداختم و حس و حالم را از دست دادم.
هوش مصنوعی: من زمانی که دیدم لیوان او پر از شراب است، خودم را به جمع اوباش و جمع بیسروسامانی سپردم. همچنین وقتی دیدم او بدون دل و کلاهی (و بیتوجه به ظاهر) است، عاشق و دلباختهاش شدم.
هوش مصنوعی: وقتی که یک عارف (قلندر) دل مرا به شوق آورده و در حال نوشیدن شرابی مستکننده هستم، به حالت رقص و شادی در کنار میخانه (خمّار) درآمدم.
هوش مصنوعی: خواجه فرج به من گفت: «صبر کن، صبر تو را از این مشکلات نجات میدهد» و این را نگو که از فرج و رهایی است، زیرا من اکنون در مشکل و گرفتاری هستم.
هوش مصنوعی: زمان زیادی گذشت و دنیا تغییر کرد تا من به این مرحله رسیدم. معشوق من هم سختیهای زیادی کشید تا به اینجا رسید که در این مکان تاریک و دشوار زندگی کنم.
هوش مصنوعی: نیمهشب همراه با معشوق زیبا به راه افتادم تا به سراغ خوبیهای او بروم و به سمت باغ گل روانه شدم.
هوش مصنوعی: گاهی مانند گل سوسن به دنبال زیبایی و محبوبم، و گاهی مانند بلبل در صبحگاه، غم و شادمانی را مکرر میگویم و میخوانم.
هوش مصنوعی: با توجه به اندیشه و تفکر عمیق، به انواع مهارتها و تواناییها دست یافتم. اما در نهایت، دلم بعد از مشاهدهٔ کار تو، به طور کامل تحت تأثیر قرار گرفت و به سرانجام خاصی رسید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.