چشم تو با چشم من هر دم بی‌قیل و قال
دارد در درس عشق بحث و جواب و سؤال
گاه کند لاغرم همچو لب ساغرم
گاه کند فربهم تا نروم در جوال
چون کشدم سوی طوی من بکشم گوش شیر
چونک نهان کرد روی ناله کنم از شغال
چون نگرم سوی نقش گوید ای بت پرست
چشم نهم سوی مال او دهدم گوشمال
گویمش ای آفتاب بر همه دل‌ها بتاب
جمله جهان ذره‌ها نور خوشت را عیال
سر بزن ای آفتاب از پس کوه سحاب
هر نظری را نما بی‌سخنی شرح حال
بازمگیر آب پاک از جگر شوره خاک
منع مکن از جلال پرتو نور جلال
جلوه چو شد نور ما آن ملک نورها
نور شود جمله روح عقل شود بی‌عقال
ای که میش خورده‌ای از چه تو پژمرده‌ای
باغ رخش دیده‌ای باز گشا پر و بال
باز سرم گشت مست هیچ مگو دست دست
باقی این بایدت رو شب و فردا تعال
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تأثیر و تفاعل چشم‌ها و عشق میپردازد و بیان میکند که نگاه عاشق و معشوق در کلاس عشق، سؤالات و پاسخ‌هایی را ایجاد میکند. او از تغییرات حال و احوال خود میان لاغری و فربهی صحبت میکند و از کشش عشق و جذبه‌های عاطفی می‌گوید. شاعر عشق را به آفتابی تشبیه میکند که بر دل‌ها می‌تابد و از پرتو نور او همه موجودات بهره‌مند می‌شوند. در نهایت، او از زیبایی و جلال عشق می‌گوید و اشاره میکند که عشق و جلوه‌هایش می‌تواند روح را به زندگی برگرداند و انسان را از پژمردگی نجات دهد.
هوش مصنوعی: چشم تو و چشم من هر لحظه بدون هیچ گفت‌وگویی دربارهٔ عشق در حال تبادل نظر و پرسش و پاسخ هستند.
هوش مصنوعی: گاهی عشق مرا لاغر و نحیف میکند، مانند لب شراب، و گاهی هم به قدری چاق میکند که نخواهم به کیسه یا جوال بروم.
هوش مصنوعی: زمانی که به سمت بیابان می‌روم، به گونه‌ای با قدرت نعره می‌زنم که مانند صدای شیر می‌شود؛ زیرا وقتی که شغال در پی من است و به من نزدیک می‌شود، ناچارم فریاد بزنم و صدای ناله‌ام به گوش می‌رسد.
هوش مصنوعی: وقتی به جلوه و زیبایی آن معشوق (بت) نگاه می‌کنم، به من می‌گوید که ای بت‌پرست، چشمم را به مال او (دلبندش) می‌دوزم و از این کار به من تذکر میدهد و تنبیه میکند.
هوش مصنوعی: به خورشید می‌گویم که بر دل‌های همه بتابی، زیرا تمام جهان مانند ذره‌هایی هستند که در برابر نور زیبای تو، که خانواده‌ی تو را تشکیل میدهد، قرار دارند.
هوش مصنوعی: ای آفتاب، از پشت کوه‌های ابر سرک بکش و به هر نگریستن، بدون نیاز به گفت و گو، حالت را نشان بده.
هوش مصنوعی: دوباره آب زلال و پاک را از دل زمین خشک و شور نگیری و مانع نشو از ظهور زیبایی و روشنایی خداوند.
هوش مصنوعی: وقتی نور ما نمایان می‌شود، آن ملک که نمایانگر نورهاست نیز نورانی می‌شود و در نتیجه همه روح‌ها مانند عقل، آزاد و بدون قید و بند می‌شوند.
هوش مصنوعی: ای کسی که از عشق و محبت (میش خورده‌ای) دچار غم و افسردگی شده‌ای، چرا در غم و اندوه به سر می‌بری؟ باغ زیبایی چهره‌ات را دیده‌ای، پس پر و بال خود را باز کن و از زیبایی‌های زندگی لذت ببر.
هوش مصنوعی: من دوباره در حال مستی و شادی هستم و نگذار که کسی از این حال من چیزی بگوید، زیرا برای تو بهتر است که به شب و فردا فکر کنی و بی‌خیال من باشی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
تا نزند آفتاب خیمه نور جلال
حلقه مرغان روز کی بزند پر و بال
از نظر آفتاب گشت زمین لاله زار
خانه نشستن کنون هست وبال وبال
تیغ کشید آفتاب خون شفق را بریخت
[...]
می‌دهدم هر سحر بوی تو باد شمال
زنده همی داردم جان به امید وصال
چون ز تن من نماند هیچ ندانم که چون
پی به سر آرد مرا در شب تاری خیال
خاک سر کوی توست همدم باد بهشت
[...]
بلبل آشفته حال، از سرمستی بنال
موسم هجران گذشت، نوبت وصلست و حال
بلبل شوریده دل، شور و شغب را بهل
جلوه گلزار بین، در گذر از قیل و قال
گر همگی آتشی، لیک بدو کی رسی؟
[...]
ای بتو ذوالمنن ختم جمال و جلال
کرده قضا و قدر حکم ترا امتثال
پیش تو کم از اناث حشمت و جاه رجال
قدر تو نارد بیاد کیفر بر بدسگال
چون به سعادت نمود ساقی فرخنده فال
ساغر عیش بهار به هر طرف مال مال
سلسله خرمی یافت ره اتصال
محول الحول داد زمانه را حسن حال
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.