بیدار کنید مستیان را
از بهر نبیذ همچو جان را
ای ساقی باده بقایی
از خم قدیم گیر آن را
بر راه گلو گذر ندارد
لیکن بگشاید او زبان را
جان را تو چو مشک ساز ساقی
آن جان شریف غیب دان را
پس جانب آن صبوحیان کش
آن مشک سبک دل گران را
وز ساغرهای چشم مستت
درده تو فلان بن فلان را
از دیده به دیده بادهای ده
تا خود نشود خبر دهان را
زیرا ساقی چنان گذارد
اندر مجلس می نهان را
بشتاب که چشم ذره ذره
جویا گشتست آن عیان را
آن نافه مشک را به دست آر
بشکاف تو ناف آسمان را
زیرا غلبات بوی آن مشک
صبری بنهشت یوسفان را
چون نامه رسید سجدهای کن
شمس تبریز درفشان را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر از ساقی میخواهد که مستها را بیدار کند و آنان را به لذت بادهنوشی و معنویت فراخواند. او به زیبایی و زمینههای عرفانی اشاره میکند و جان را به مشک تشبیه میکند که باید در مجلس ظاهر شود. همچنین بر اهمیت چشم و دیدن تأکید میکند و میگوید باید به سراغ بوی باشکوه و معرفت بروند. در پایان، شاعر با ارجاع به محبوبش، شمس تبریز، از او تقدیر میکند و حضور او را در زندگی معنوی خود مقدس میداند.
هوش مصنوعی: مستیان (معتادان به باده) را بیدار کنید تا از نبیذ (نوعی شراب) بهرهمند شوند، مانند اینکه جان را باید بیدار کرد.
هوش مصنوعی: ای ساقی، از روی قدیمی، نوشیدنیای بادی را بگیر که باقی مانده است.
هوش مصنوعی: زبان انسان در حالت عادی نمیتواند به راحتی صحبت کند، اما وقتی ساقی (موجودی که باده میریزد و در اینجا نماد حکمت یا الهام است) او را بیدار کند، باعث میشود که او سخنانش را بگوید و احساسات واقعیاش را بیان کند.
هوش مصنوعی: جان را مانند مشک بساز، ای ساقی، آن جان بزرگ و باارزش را که از عالم غیب آگاه است.
هوش مصنوعی: ساقی، جانب افرادی را که در حال خوشگذرانی و سرمستی هستند، بگیر و آن مشک سبک که بوی خوشی دارد و از دل سنگین و غمگین بیرون میآید را برای آنها بیاور.
هوش مصنوعی: از چشمان مست و میآگین تو، بادهای به فلانی بده تا او هم از حال خود بیخبر شود.
هوش مصنوعی: از چشم به چشم، بادهای به من بده تا زبانم خبر از حالتی که دارم، ندهد.
هوش مصنوعی: چون ساقی به شکلی خاص و زیرکانه باده را در مجلس پنهان میکند.
هوش مصنوعی: به سرعت بیا که چشم ذرهذره (جزئیات) در جستجوی آن حقیقت واضح و آشکار (مقصد یا حقیقت بزرگ) است.
هوش مصنوعی: نافه مشک (کیسه عطر) را به دست بگیر و پوست آسمان را بشکاف، یعنی به دنبال زیبایی و حقیقت بالاتر برو و آن را کشف کن.
هوش مصنوعی: بوی خوش مشک، یوسفها را به یاد صبر و تحمل میاندازد.
هوش مصنوعی: هنگامی که نامهای از شمس تبریز رسید، باید به او احترام گذاشت و سجده کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای عقل تو داده نور جان را
چونان که سنان تو جهان را
شمشیر تو در طریق قدرت
ناموس شکسته آسمان را
سرمایه اول زمان داد
[...]
بینیم زمین و آسمان را
جوییم یکایک این و آن را
ساقی بشکن خمار جان را
دریاب حیات جاودان را
کین یک دوسه روز عمر باقی است
از دست مده می مغان را
وان دم که تهی شود صراحی
[...]
ساقی تو شراب لامکان را
آن نام و نشان بینشان را
بفزا که فزایش روانی
سرمست و روانه کن روان را
یک بار دگر بیا درآموز
[...]
گلبانگ زنیم آسمان را
هی هوی کنیم اختران را
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.