|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به یار خود پند میدهد که درویش میتواند از دل خونین خود دعا کند و این دعا مستجاب است. او به محبتی اشاره میکند که بر دل انسان تاثیر میگذارد و انسان را از کم و کاستها رها میسازد. شاعر به قربانی شدن در راه عشق اشاره میکند و از یار میخواهد که در این مسیر بندهوار رفتار کند. همچنین، او بر این نکته تاکید میکند که از افکار بیفایده دوری کند و به عمق عشق و محبت بپردازد.
هوش مصنوعی: ای دوست نیک سیرت، از من نصیحتی بشنوی که کار درویش با دل خونین و رنجهایش به ثمر میرسد.
هوش مصنوعی: بدان که دعا و درخواست درویش زجرکشیده و غمگین، بهطور قطع مستجاب و پذیرفته میشود.
هوش مصنوعی: وقتی آن سلطان بینقص و کامل را دیدی، غنی و بینیاز میشوی و از همه کمبودها و زیادها رها میگردی.
هوش مصنوعی: اگر مانند اسماعیل، در این عشق خود را قربانی کنی، باید برای ولی (عاشق و پیشوای واقعی) بنده و خدمتگزار شوی، حتی اگر چیزی از خود نداری و آدمی معمولی هستی.
هوش مصنوعی: وقتی در عشق شمس تبریز به پختگی رسیدی، دیگر به فکر خامان (نابخردان) بیهوده نباش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
شما را شرم باد از کردهٔ خویش
وزین کشته یلان افتاده در پیش
به قبرستان گذر کردم کم و بیش
بدیدم قبر دولتمند و درویش
نه درویش بیکفن در خاک رفته
نه دولتمند برده یک کفن بیش
سپاهِ روم را کز تُرک شد پیش
به هندیتیغ کرده هندوی خویش
مخور غم از برای امّت خویش
که هست از جرم ایشان فضل ما بیش
مکن بر من ستم جانا از ین بیش
بکارت می نیاید به بیندیش
لبت خون می چکاند از دل من
نمک خون آورد پیوسته از ریش
مرا دل خود ز جور چرخ ریشست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.