گنجور

برای پیشنهاد تصاویر مرتبط با اشعار لازم است ابتدا با نام کاربری خود وارد گنجور شوید.

ورود به گنجور

 
محتشم کاشانی
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع سررشتهٔ دین رفت به ناکام ز دست مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «ت» است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ب | ت | د | ر | ز | ش | ف | ک | گ | ل | م | ن | و | ی

ا

رباعی شمارهٔ ۱: نواب کز و نیم مه و سال جدا

رباعی شمارهٔ ۲: ای کرده قدوم تو سرافراز مرا

رباعی شمارهٔ ۳: ای نورده آیینهٔ احساس مرا

ب

رباعی شمارهٔ ۴: گفتند ز حادثات این دیر خراب

رباعی شمارهٔ ۵: بنیاد دو بینی چو شد از عشق خراب

ت

رباعی شمارهٔ ۶: آن شوخ که تکیه‌گاه او چشم ترست

رباعی شمارهٔ ۷: روزی که دلم خیال ابروی تو بست

رباعی شمارهٔ ۸: ای قصر بلند آسمان پیش تو پست

رباعی شمارهٔ ۹: آصف که مهین سواد اقلیم بقاست

رباعی شمارهٔ ۱۰: طراح که طرح این بنا ریخته است

رباعی شمارهٔ ۱۱: این آب که خضر ازو بقا خواسته است

رباعی شمارهٔ ۱۲: خانی که سپهرش به سجود آمده است

رباعی شمارهٔ ۱۳: آن طره چو دارم من بدنام ز دست

رباعی شمارهٔ ۱۴: این عید حضور خان چو ملک افروزست

رباعی شمارهٔ ۱۵: سلاخ که آدمی کشی شیوهٔ اوست

رباعی شمارهٔ ۱۶: اسلام که صید اهل ایمان فن اوست

رباعی شمارهٔ ۱۷: این حوض که دل هلاک نظارهٔ اوست

رباعی شمارهٔ ۱۸: گردون که به امر کن فکان چاکرتست

رباعی شمارهٔ ۱۹: آن فتنه که در سربلند افسرتوست

رباعی شمارهٔ ۲۰: سلطان جهان که ماه تا ماهی ازوست

رباعی شمارهٔ ۲۱: چیزی که به گل داده خدا زیبائیست

رباعی شمارهٔ ۲۲: ای گشته وثاق کمترین مولایت

د

رباعی شمارهٔ ۲۳: خسرومنشی که دور خواندش فرهاد

رباعی شمارهٔ ۲۴: فرهاد ز کوه کندن بی‌بنیاد

رباعی شمارهٔ ۲۵: خورشید سپهر سر بلندی بهزاد

رباعی شمارهٔ ۲۶: آزار تو دور از تن زیبای تو باد

رباعی شمارهٔ ۲۷: بی‌تحفه نبرد اگرچه زین خسته نهاد

رباعی شمارهٔ ۲۸: در عهد تو کامرانی خواهم کرد

رباعی شمارهٔ ۲۹: یاری که به نیش غم دلی ریش نکرد

رباعی شمارهٔ ۳۰: خواهمچو جزا طرح عقاب اندازد

رباعی شمارهٔ ۳۱: این آب که شعلهٔ‌وش ز جا می‌خیزد

رباعی شمارهٔ ۳۲: آن دست که نخل قد آدم ریزد

رباعی شمارهٔ ۳۳: گاه از همه وجه طامعم می‌دانند

رباعی شمارهٔ ۳۴: ای بی تو چو هم دم به من خسته نموده

رباعی شمارهٔ ۳۵: آن خسرو فرهاد لقب کز ره جود

رباعی شمارهٔ ۳۶: عفوی که ز اندازه بدر خواهد بود

رباعی شمارهٔ ۳۷: این بنده که ملک نظم پیوستش بود

رباعی شمارهٔ ۳۸: آن ابر عطا که حاتمش کرده سجود

رباعی شمارهٔ ۳۹: چون داد قضا صیقل مرآت وجود

ر

رباعی شمارهٔ ۴۰: چادر شب بستر خود ای طرفه‌نگار

ز

رباعی شمارهٔ ۴۱: در بزم حکیمان ز می شورانگیز

ش

رباعی شمارهٔ ۴۲: آن طبع که چون آینهٔ پاکست زغش

رباعی شمارهٔ ۴۳: سلاخ که ساختی به پردانی خویش

ف

رباعی شمارهٔ ۴۴: آن ماه که در خوبی او نیست خلاف

ک

رباعی شمارهٔ ۴۵: ای جلوه‌ات از قامت چابک نازک

گ

رباعی شمارهٔ ۴۶: ای صید سگ شیر شکار تو پلنگ

ل

رباعی شمارهٔ ۴۷: ای کوی تو قبله‌گاه ارباب قبول

رباعی شمارهٔ ۴۸: می‌کرد چو سکه حی صاحب تنزیل

رباعی شمارهٔ ۴۹: در تکیه‌گه واسع این بزم جلیل

رباعی شمارهٔ ۵۰: از ملک ملوک ما درین بیت جلیل

رباعی شمارهٔ ۵۱: این ساعی اگرچه باشد از حسن قلیل

رباعی شمارهٔ ۵۲: آن راه که از حال سهیلی است جمیل

رباعی شمارهٔ ۵۳: المنة لله که از سعی جمیل

م

رباعی شمارهٔ ۵۴: اسبی که بود پویه گهش چرخ نهم

رباعی شمارهٔ ۵۵: بر پیکر آن سرور خورشید علم

رباعی شمارهٔ ۵۶: ای نام تو در هر لغتی ذکر انام

رباعی شمارهٔ ۵۷: ای درگه خاصت از شرف کعبه عام

رباعی شمارهٔ ۵۸: سقا پسرا خسته دل از دست توام

رباعی شمارهٔ ۵۹: این بستر خستگی که انداخته‌ام

رباعی شمارهٔ ۶۰: دی از کرم داور دوران کردم

رباعی شمارهٔ ۶۱: اسلام که گم کرده ز دل آرامم

رباعی شمارهٔ ۶۲: زان پیش که هجر تو برد آرامم

رباعی شمارهٔ ۶۳: خواهم که شبی محو جمال تو شوم

رباعی شمارهٔ ۶۴: دارد ز خدا خواهش جنات نعیم

ن

رباعی شمارهٔ ۶۵: گیرم که به چشم خلق پوید دشمن

رباعی شمارهٔ ۶۶: چون مهر تو میتوان نهان ورزیدن

رباعی شمارهٔ ۶۷: از لطف تو سهل است کرم ورزیدن

رباعی شمارهٔ ۶۸: در کعبه قدم نهاده‌ام وای به من

رباعی شمارهٔ ۶۹: گوئی ز ته بستر آن حجله نشین

رباعی شمارهٔ ۷۰: اسلام مگو آفت ایام است این

رباعی شمارهٔ ۷۱: اسلام مرا ای دل دیندار ببین

و

رباعی شمارهٔ ۷۲: ای شیخ که هست دایم از نخوت تو

رباعی شمارهٔ ۷۳: گفتم چو رسد کوکبهٔ دولت تو

رباعی شمارهٔ ۷۴: هرچند که بهر پاس جمیعت تو

رباعی شمارهٔ ۷۵: لی شیر فلک اسیر صیادی تو

رباعی شمارهٔ ۷۶: این کوثر فیض بخش کز خجلت او

رباعی شمارهٔ ۷۷: آن شوخ که چشم مردمی دارم ازو

ی

رباعی شمارهٔ ۷۸: ای خامه ورق چون به مداد آرائی

رباعی شمارهٔ ۷۹: در راه دگر اگرچه چست آمده‌ای

رباعی شمارهٔ ۸۰: با آن که به مهر آزمونم کردی

رباعی شمارهٔ ۸۱: از الفت درد اگرچه کلفت داری

رباعی شمارهٔ ۸۲: این حوض که در دیده هر نکته رسی

رباعی شمارهٔ ۸۳: عید آمد و بانگ نوبت سلطانی

رباعی شمارهٔ ۸۴: هرنجم که بر فلک رود زایت وی

رباعی شمارهٔ ۸۵: ای شمع سرا پردهٔ شاهنشاهی