|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این اثر به تأمل و اندیشه دربارهٔ مرگ و گذر عمر میپردازد و شرایط انسانی را در مواجهه با مرگ و فراق توصیف میکند. او به یاد کسی عزیز، که هر دم ممکن است از دست برود، میافتد و به تأثیرات آن بر زندگی و احساسات اطرافیان اشاره میکند. در ادامه، سید نعمتالله به این فکر میافتد که با برادرش به همیاری بپردازد و در پی فهم عمیقتری از زندگی و مرگ برآید. این اندیشهها نشاندهندهٔ تلاشی است برای درک بهتر معنای حیات و ارتباطات انسانی در مواجهه با درد و جدایی.
هوش مصنوعی: هر لحظهای که میگذشت، مانند زمانی که کسی از شدت مرگ رخت از دنیا بربندد، رشتهٔ عمر عزیز (فرد محبوب) از دست میرفت و خالی میشد.
هوش مصنوعی: هر وقتی که مرگ به سراغ کسی میآید، او را مانند درخت سرو، که همیشه سبز و استوار است، به خاک میسپارد.
هوش مصنوعی: سید نعمتالله از حوادث و تغییرات زندگیش با وجود یک کودک آگاهی پیدا کرد.
هوش مصنوعی: سید نعمت الله در کنار برادرش، معصومانه در انتخاب و تصمیمگیری عمل کرد و از دوری و بیتوجهی به اوضاع و زمانه خویش رهایی یافت.
هوش مصنوعی: وقتی به تاریخ و گذشتهاش فکر میکنم، عقل به من میگوید که برادرش (سید) همراهی و یاری کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خم و خنبه پر ز انده، دل تهی
زعفران و نرگس و بید و بهی
اندر آمد نوبهاری چون مهی
چون بهشت عدن شد هر مهمهی
بر سر هر نرگسی ماهی تمام
شش ستاره بر کنار هر مهی
یا چو سیم اندوده شش ماه بدیع
[...]
آفتاب رویت ای سرو سهی
بر همه میتابد الا بر رهی
نی خطا گفتم که میتابد بسی
بر من و من مینبینم ز ابلهی
گرچه عالم پر جمال یوسف است
[...]
خوش بود گر کاهلی یک سو نهی
وز همه یاران تو زوتر برجهی
هست سرتیزی شعار شیر نر
هست دم داری در این ره روبهی
برفروز آتش زنه در دست توست
[...]
این همه بگذار اگر بیرون جهی
از عذاب کیک باری وارهی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.