بس که ما از روی رسوایی نقاب افکندهایم
عشق رسوا را هم از خود در حجاب افکندهایم
نافکنده طرح صلح آن جنگجو با ما هنوز
ما ز دهشت خویش را در اضطراب افکندهایم
ز آتش دل دوزخی داریم کز اندیشهاش
خلق را پیش از قیامت در عذاب افکندهایم
مژده ده صبح شهادت را که چون هندوی شب
ما سر خود پیش تیغ آفتاب افکندهایم
رخش خواهش را عنان گردیده بیش از حد سبک
گرچه ما از صبر لنگر بر رکاب افکندهایم
پاس بیداران این مجلی تو را ای دل که ما
از برای مصلحت خود را به خواب افکندهایم
ما به راه عشق با این شعف از تاثیر شوق
پا ز کار افتادگان را در شتاب افکندهایم
لنگری ای توبه فرمایان که ما این دم هنوز
کشتی ساغر به دریای شراب افکندهایم
محتشم اکنون که یاران طرح شعر افکندهاند
ما قلم بشکسته آتش در کتاب افکندهایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ابراز عشق و رسواییهای عاشقانه پرداخته و با تصاویری از عذاب و اضطراب ناشی از عشق، نشان میدهد که چگونه انسانها در برابر احساسات خود قرار میگیرند. او گویی به دوگانهای از شور و شوق عاشقانه و عواقب تلخ آن دچار است و از مفهوم صلح در عشق که همچنان ناپایدار است سخن میگوید. با تشبیهات زیبا، شاعر به صبح شهادت و تهدیدهایی که عشق به جان میآورد اشاره میکند و در نهایت، از ناکامی و توبههایی که در مسیر عشق رخ میدهد، سخن میگوید. همچنین او از تلاش برای ابراز احساسات در قالب شعر و خشونت ناشی از عشق در این مسیر اشاره دارد.
هوش مصنوعی: به دلیل شرمندگی و رسواییام، آنقدر نقابهایم را برداشتهام که حتی عشق رسوای خود را هم از دیگران مخفی کردهام.
هوش مصنوعی: این جنگجو هنوز طرح صلح را با ما مطرح نکرده است، در حالی که ما به دلیل ترس و وحشت خود، در حال اضطراب و نگرانی هستیم.
هوش مصنوعی: عذاب درد و اندوهی که از آتش دل ما ناشی میشود، باعث شده که مردم را پیش از روز قیامت در عذاب و رنج و مشقت قرار دهیم.
هوش مصنوعی: بشارت بده به صبحی که برای شهادت آمده است؛ زیرا ما همچون هندویی که در شب است، خود را در برابر تیغ آفتاب قرار دادهایم.
هوش مصنوعی: رغبت و تمایل ما (رخسار خواهش) به چیزهایی که میخواهیم بسیار زیاد شده است، اگرچه ما به خاطر صبر و آرامش، خود را در موقعیتی که باید کنترل کنیم (بر رکاب) نگه داشتهایم.
هوش مصنوعی: ای دل، توجه کن که بیداران این مجلس را پاس داری، زیرا ما به خاطر مصلحت خودمان دچار خواب و بیخبر از اوضاع شدهایم.
هوش مصنوعی: ما به خاطر شور و شوقی که از عشق داریم، توان و قدرت خود را از دست دادهایم و افرادی را که در کارهای خود عقب ماندهاند، به حرکت و جنبش واداشتهایم.
هوش مصنوعی: ای توبه کنندگان، شما که از گناه نهی میکنید، بدانید که ما هنوز در حال شادی و سرمستی کشتی خود را به دریای شراب انداختهایم.
هوش مصنوعی: محتشم اکنون که دوستان شعر گفتن را آغاز کردهاند، ما با قلم شکستهام آتش را در کتاب (یعنی زندگی یا آثار خود) افکندهایم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما امید از طاعت و چشم از ثواب افکندهایم
سایهٔ سیمرغ همت بر خراب افکندهایم
گر به طوفان میسپارد یا به ساحل میبرد
دل به دریا و سپر بر روی آب افکندهایم
محتسب گر فاسقان را نهی منکر میکند
[...]
کشتی ما کو که ما زورق در آب افکنده ایم
در خرابات مغان خون را خراب افکنده ایم
جام می را مطلع خورشید تابان کرده ایم
وز حرارت تاب دل در آفتاب افکنده ایم
با جوانان بر در میخانه مست افتاده ایم
[...]
ما قلم در آتش و دفتر در آب افکندهایم
هرچه با آن خواهشی هست از حساب افکندهایم
شب که در مستی سراغ کلبهٔ ما کردهای
جای غم شادی، برون از اضطراب افکندهایم
کوی جان معمورتر داریم، از بازار دل
[...]
ای که گویی ما به زهد از خود حجاب افکندهایم
رو که ما سجاده تقوی بر آب افکندهایم
مردمان دیده را ما در شب آسودگی
بسترِ خارِ مغیلان وقت خواب افکندهایم
بهر خونِ ما خدا را دل مرنجان غمزه را
[...]
باز در دل شعلههای آفتاب افکندهایم
طرح آبادی درین دیر خراب افکندهایم
زوربازوی طلب بین کاندرین نخجیرگاه
بارها خقاش را بر آفتاب افکندهایم
جلوه حسرت دل از ما برد ورنه صد سحر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.