به صلح یار در هر انجمن می‌خواند اغیارم
فتد تا در نظرها کز نظر افتاده یارم
نخواهم عذر او صد لطف پنهان گر کند با من
که ترسم بس کند گر از یک گویم خبر دارم
به من چندان گناه از بدگمانی می‌کند نسبت
که منهم در گمان افتاده پندارم گنه کارم
به بزمش چو نروم تغییر در صحبت کند چندان
که گردد در زمان ببر و نشد زان بزم ناچارم
چو در خلوت روم سویش پی دریوزه کامی
زبان عرض حاجت بندد از تعظیم بسیارم
گرم آزرده بیند پرسد از اغیار حالم را
که آزاری در زان پرسش افزاید بر آزارم
نبینم محتشم تا سوی وی ز اکرام پی در پی
ز پشت پای خجلت دیده نگذارد که بردارم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از مشکلات و دردهای عاشقانه‌اش می‌گوید. او احساس می‌کند که یارش در اجتماعات به او توجه نمی‌کند و به همین دلیل دلشکسته و ناامید است. در خلوت، نیز با وجود تمایل به نزدیکی، زبانش از بزرگ‌منشی‌اش باز می‌ماند. بدگمانی به رفتارهای یار و نگرانی از واکنش‌های او باعث می‌شود که شاعر در عذاب باشد. در نهایت، او از خجالت و شرمندگی در برابر یار خود رنج می‌برد و از این وضعیت دلتنگ است.
هوش مصنوعی: در هر جمعی دشمنانم به نرمی از محبت یار صحبت می‌کنند، اما خود یار به دلایلی از نظرها افتاده و دیده نمی‌شود.
هوش مصنوعی: من نمی‌خواهم از او عذر بخواهم، حتی اگر محبت‌های پنهانی با من داشته باشد. زیرا می‌ترسم که اگر او با من خوب باشد، من از حال او بیشتر باخبر خواهم شد.
هوش مصنوعی: او به من نسبت‌های زیادی از بدگمانی می‌دهد، به‌طوری که خودم نیز در گمان افتاده‌ام که گناهکار هستم.
هوش مصنوعی: اگر به میخانه‌اش نروم، دوستان او در جمع، درباره‌ام حرف می‌زنند و تغییراتی در روابط به وجود می‌آید؛ به‌گونه‌ای که دیگر نمی‌توانم به آن جمع برگردم و برایم اجتناب‌ناپذیر خواهد بود که از آن بزم دور بمانم.
هوش مصنوعی: وقتی به خلوت او می‌روم و از او چیزی می‌خواهم، زبانم به‌واسطهٔ احترام و تعظیم بسیار، درخواست‌هایم را بیان می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر او (کسی که مورد خطاب است) در حال غم و اندوه به سر ببرد، از دیگران حال مرا می‌پرسد و این پرسش‌ها به درد و رنج من می‌افزاید، به گونه‌ای که اندوهم را بیشتر می‌کند.
هوش مصنوعی: محتشم نمی‌تواند به سمت کسی برود، زیرا از خجالت نمی‌تواند به او نگاه کند و دائم در تلاش است که با احترام به او نزدیک شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دلا باز آی تا با تو غم دیرینه بگسارم
حدیثی از تو بنیوشم نصیبی از تو بردارم
دلا گرمن به آسانی ترا روزی به چنگ آرم
چو جان دارم ترا زیرا که بی تو خوارم وزارم
دلا تا تو زمن دوری نه درخوابم نه بیدارم
[...]
به خواب مرگ خواهم شد مکن ای بخت بیدارم
که من دور از درش امشب ز عمر خویش بیزارم
خلاف‌ست اینکه می‌گویند باشد آرزو در دل
مرا در دل بود بد خوی و چندین آرزو دارم
نه آخر عاشقان باری ز خوبان رحمتی بینند؟
[...]
خر خمخانه را ناسور پیدا گشت و بیطارم
بنیش از سقبه آن ناسور در یکهفته بردارم
چو خر شاعر بود بیشک که بیطاری کند شاعر
چه داند آن خر شاعر که من شاعر نه بیطارم
ز تسعیر خر شاعر بسازم خمره مرهم
[...]
نصیحت می‌کنم دل را که دامن درکش از یارم
چو با دل بر نمی‌آیم به رنج دل سزاوارم
اگر معزولم از وصلش ندارم غم بحمدالله
که در دیوان هجرانش منم تنها که بر کارم
من از وی بر خورم گویی کس این هرگز نیندیشد
[...]
چو من عادت چنین دارم که غم را شادی انگارم
به بیماری چنان کآمد تو هم می‌دار تیمارم
به درد تازه هر ساعت مرا مشغول خود می‌کن
از این بیکار کم داری دمی بیکار مگذارم
به یک غم ابلهی باشد که از عشق تو بگریزم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.