مرید عشق نجوید، مراد خاطر خویش
خوش است عارف سالک، به هر چه آید پیش
نکو است آن چه کند دلستان، چه جور و چه مهر
خوش است هرچه زجانان رسد، چه نوش و چه نیش
غلام همت آنم که خاطر مجموع
پی دو روزه ی دنیای دون نکرد، پریش
ز چنگ حادثه خواهی شکسته دل نشوی
به هوش باش نگردد، دلی زدست تو ریش
ز بندگان طبیعت مجو مسلمانی
که این سیاه دلان، کافرند در همه کیش
طُفیل هستی یارند، بنده و آزاد
رهین منّت عشقند، منعم و درویش
به عشق کوش که مردان راه حق بردند
به یُمن سلطنت عشق، کارها از پیش
ز عشق مالک اشتر، بدان مقام رسید
که قاصر است زدرکش، عقول دوراندیش
شه ولایت فرمود، بهر من مالک
چنان بُدی که بُدم من، برای سید خویش
بُرنده تیغی خواندش، زتیغ های خدا
مر این حدیث زگفتار او است، بی کم و بیش
«محیط» بندگی بندگان، آل رسول
مراست مذهب و آیین، مراست ملت و کیش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر با تعلیمی عارفانه آغاز میشود: عاشق باید به هر چه از معشوق میرسد خشنود باشد، دل به دنیای پست نبندد و دل کسی را نیازارد. سپس عشق را مایهٔ پیشرفت مردان راه حق میشمارد و به ستایش مالک اشتر میرسد که از عشق به امام علی به مقامی والا رسید؛ امام او را برای خود همچون خودش برای پیامبر و شمشیری از شمشیرهای خدا خواند. در پایان شاعر بندگیِ بندگان خاندان پیامبر را دین و آیین خود اعلام میکند.
هوش مصنوعی: کسی که مرید و پیرو عشق است، خواستهٔ دل خود را دنبال نمیکند؛ عارفِ رهرو به هر چه پیش آید خشنود است.
هوش مصنوعی: هر کاری که معشوق کند، چه ستم و چه مهربانی، نیکوست؛ هر چه از جانان برسد، چه شیرینی و چه زخم و آزار، خوشایند است.
هوش مصنوعی: بندهٔ همت کسی هستم که آرامش و جمعیت خاطرش را به خاطر دنیای پست و دوروزه پریشان نکرد.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی در چنگال حوادث دلشکسته نشوی، مراقب باش که دلی به دست تو زخمی و آزرده نشود.
هوش مصنوعی: از کسانی که بندهٔ نفس و هوساند، مسلمانی نجوی؛ این سیاهدلان در هر آیینی کافر به شمار میآیند.
هوش مصنوعی: بنده و آزاد همه به طفیل وجود یار هستی یافتهاند، و توانگر و درویش همه وامدار و رهین منت عشقاند.
هوش مصنوعی: در راه عشق بکوش، زیرا مردان راه حق به برکت فرمانروایی عشق کارها را پیش بردند.
هوش مصنوعی: مالک اشتر به سبب عشق (به امام علی) به چنان مقامی رسید که خردهای دوراندیش از درک آن ناتواناند.
هوش مصنوعی: امام علی، شاه ولایت، فرمود: مالک برای من چنان بود که من برای سرور خود (پیامبر) بودم.
هوش مصنوعی: امام علی او را شمشیری بُرنده از شمشیرهای خدا خواند، و این سخن بی کم و کاست از گفتار خود اوست.
هوش مصنوعی: ای محیط، بندگیِ بندگانِ خاندان پیامبر، مذهب و آیین و دین و کیش من است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
رهی سوار و جوان و توانگر از ره دور
به خدمت آمد، نیکو سگال و نیک اندیش
پسند باشد مر خواجه را پس از ده سال
که: باز گردد پیر و پیاده و درویش؟
رهی سوار و جوان و توانگر از ره دور
بخدمت آمد نیکو سگال و نیک اندیش
پسند باشد مر خواجه را پس از ده سال
که باز گردد پیر و پیاده و درویش
چو بینی آن خر بدبخت را ملامت نیست
که بر سکیزد چون من فرو سپوزم بیش
چنان بدانم من جای غلغلیجگهش
کجا بمالش اول فتد بخنده خریش
نزار و تافته گشتم بسان ساروی تو
مکن بترس ز ایزد ز عاقبت بندیش
چو مته تو شدم در غم تو سرگردان
بسان چوب تو از اسکنه شدم دلریش
همیشه هجران جویی بسان اره خود
[...]
شهاب دین موید که بر سپهر هنر
بنور خاطری از آفتاب و از مه بیش
بآفتاب و به مه آن کند طبیعت تو
که آفتاب بخوامیش و ماهتاب بخویش
عطارد از تو برد بر فلک بغیرت و رشک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.