زاهدا، به ز تو آن رند شرابآلوده
که بود از گنه خویش، حجابآلوده
میبرد راه به خمخانه عرفان، رندی
که بود مست و نباشد به شرابآلوده
ای خوش آن مستی و بیباکی و دردآشامی
که نشد در حرم کعبه حجابآلوده
من چه کس باشم و از جرم و گناهم چه حساب
که کند همچو تویی را به عتابآلوده
نتوانم که سر از زانوی غم برگیرم
بس که شرمندهام از دیده خوابآلوده
می به یادش خور و اندیشه مکن چون میلی
کز ریا به بود این جوم ثوابآلوده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در برابر زاهد ریاکار از رند گناهکار اما شرمسار و بیریا دفاع میکند و مستیِ عارفانه را راه رسیدن به معرفت میداند. شاعر سپس از کوچکی گناه خود در برابر معشوق و شرمساریاش از غفلت سخن میگوید. در پایان نتیجه میگیرد که میخوردن به یاد معشوق، گرچه گناه است، از ریا و تظاهر به پارسایی بهتر است.
هوش مصنوعی: ای زاهد، آن رند آلوده به شراب که از گناه خود شرمسار است و از شرم سر به زیر دارد، از تو بهتر است.
هوش مصنوعی: رندی به میخانهٔ معرفت راه مییابد که مست باشد، اما مستیاش از عشق و معنا باشد و آلودهٔ شراب ظاهری نباشد.
هوش مصنوعی: خوشا آن مستی و بیپروایی و دُردنوشی که حتی در حرم کعبه هم به پردهپوشی و ریا آلوده نشد و آشکار و بینقاب ماند.
هوش مصنوعی: من کیستم و گناهانم چه ارزشی دارد که کسی چون تو را به خشم و سرزنش وادارد؟ شاعر خود را کوچکتر از آن میداند که خطایش معشوق را بیازارد.
هوش مصنوعی: از شدت شرمساری از چشمم که به خواب رفته و بیداری نکشیده، نمیتوانم سر از زانوی اندوه بردارم.
هوش مصنوعی: میلی به خود میگوید: به یاد معشوق شراب بنوش و نگران نباش، زیرا این گناهِ آمیخته با ثواب از ریاکاری بهتر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش رفتم به در میکده خوابآلوده
خرقه تر دامن و سجّاده شرابآلوده
آمد افسوسکنان مغبچهٔ بادهفروش
گفت بیدار شو ای رهرو خوابآلوده
شست و شویی کن و آنگه به خرابات خِرام
[...]
سرگران گشتم ازان نرگس خوابآلوده
جگرم خون شد ازان لعل شرابآلوده
لبش آلوده به می گشت و حیاتم بخشید
جوهر جان که به یاقوت مذاب آلوده
گفتمش کوی تو آلود ز اشکم گفتا
[...]
آنکه از پرسش یار است حجابآلوده
گوید از قهر سخنهای عتابآلوده
میرود تند و خبر میدهد از وعده غیر
هر طرف دیدن و رفتار شتابآلوده
بهر خاطر خوشی دشمن و خرسندی من
[...]
چه شبی بود که آن نرگس خواب آلوده
دست در گردنم انداخت شراب آلوده
نکند طالع نامرد اگر کوتاهی
می کشم پرده ازان روی حجاب آلوده
باش تا پیش لب آرند ترا دلسوزان
[...]
سوی محراب شدم با می ناب آلوده
در بغل مصحف و دامن به شراب آلوده
دل سیه مست و خراب از اثر بادهٔ دوش
بی صفا می شود آیینهٔ آب آلوده
مجلس موعظه ام گرم نگردیده رسید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.