سوی محراب شدم با می ناب آلوده
در بغل مصحف و دامن به شراب آلوده
دل سیه مست و خراب از اثر بادهٔ دوش
بی صفا می شود آیینهٔ آب آلوده
مجلس موعظه ام گرم نگردیده رسید
از پیم ساقی سرمست شتاب آلوده
رخ برافروخته از غیرت بی باکی من
عرق شرم، گلش را به گلاب آلوده
سنبل آشفته، دل آزرده، نگه، تشنه به خون
ابروی تلخ ز کینم به عتاب آلوده
گفت شرمت ز خرابات نشینان ناید؟
که در او دامن شیخ است چو شاب، آلوده
رند میخانه کجا مسجد و محراب کجا؟
نکنی نامه اعمال، ثواب آلوده
با چنین حال گشودم سر طامات و حدیث
همه بیهوده، چو افسانهٔ خواب آلوده
بی حجابانه زدم لعل لبش بوسه، حزین
بازگشتم به خرابات حجاب آلوده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر روایت میکند که مست و شرابآلوده با قرآن به محراب رفت و مجلس وعظ آراست، اما ساقی خشمگین از پی او رسید و او را سرزنش کرد که رند را با مسجد کاری نیست و زهد مسجدیان نیز آلوده و ریایی است. شاعر درمییابد که وعظش بیهوده بوده و سرانجام با بوسهای بر لب ساقی به خرابات بازمیگردد. غزل در ستایش رندی و نکوهش زهد ریایی است.
هوش مصنوعی: آلوده به شراب ناب به سوی محراب مسجد رفتم؛ قرآن را در بغل داشتم و دامنم به شراب آغشته بود.
هوش مصنوعی: دلم از اثر بادهٔ دیشب سیاهمست و خراب بود؛ همانگونه که آب گلآلود صفای آینهوار خود را از دست میدهد، دل آلوده هم بیصفا میشود.
هوش مصنوعی: هنوز مجلس وعظ من گرم نشده بود که ساقی سرمست با شتاب از پی من رسید.
هوش مصنوعی: چهرهٔ ساقی از غیرت و رشک بر گستاخی من برافروخته بود و عرق شرم، گونهٔ گلمانندش را به گلاب آغشته کرده بود.
هوش مصنوعی: زلف سنبلمانندش آشفته، دلش رنجیده و نگاهش تشنهٔ خون بود و ابروی تلخش از کینه با من به خشم و سرزنش آلوده بود.
هوش مصنوعی: ساقی گفت: آیا از خراباتیان شرم نمیکنی که به جایی میروی که دامن شیخش هم مانند جوانان آلوده است؟ یعنی پاکی مسجدنشینان دروغ است.
هوش مصنوعی: رند میخانه را با مسجد و محراب چه کار؟ نامهٔ اعمالت را به ثواب آلوده مکن؛ یعنی برای رند، طاعت ریایی مایهٔ آلودگی است.
هوش مصنوعی: در چنین حالی سخن از طامات و حدیث آغاز کردم، اما همه بیهوده بود، مانند افسانهٔ آدم خوابآلود.
هوش مصنوعی: ای حزین، بیپروا بر لب لعل ساقی بوسه زدم و با شرم و پردهپوشی به خرابات بازگشتم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش رفتم به در میکده خوابآلوده
خرقه تر دامن و سجّاده شرابآلوده
آمد افسوسکنان مغبچهٔ بادهفروش
گفت بیدار شو ای رهرو خوابآلوده
شست و شویی کن و آنگه به خرابات خِرام
[...]
سرگران گشتم ازان نرگس خوابآلوده
جگرم خون شد ازان لعل شرابآلوده
لبش آلوده به می گشت و حیاتم بخشید
جوهر جان که به یاقوت مذاب آلوده
گفتمش کوی تو آلود ز اشکم گفتا
[...]
آنکه از پرسش یار است حجابآلوده
گوید از قهر سخنهای عتابآلوده
میرود تند و خبر میدهد از وعده غیر
هر طرف دیدن و رفتار شتابآلوده
بهر خاطر خوشی دشمن و خرسندی من
[...]
چه شبی بود که آن نرگس خواب آلوده
دست در گردنم انداخت شراب آلوده
نکند طالع نامرد اگر کوتاهی
می کشم پرده ازان روی حجاب آلوده
باش تا پیش لب آرند ترا دلسوزان
[...]
دوش آمد به برم میْزده خوابآلوده
چهرهافروخته، خویْکرده، عتابآلوده
شیشه در دست و قدح بر کف و بگشوده نظر
لبِ شکّرشکن آن لعلِ شرابآلوده
گفت ای خفتهٔ آشفته ز اندوهِ جهان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.