ورای مطلب هر طالب است مطلب ما
برون زمشرب هر شارب است مشرب ما
به کام دل به کسی هیچ جرعه ای نرسید
از آن شراب که پیوسته می کشد لب ما
سپهر کوکب ماست از سپهر ها برون
که هست ذات مقدس سپهر کوکب ما
بتاختند اسب دل ولی نرسید
سوار هیچ روانی به گرد مرکب ما
هنوز روز و شب کائنات هیچ نبود
که روز ما رخ او بود و زلف او شب ما
کسی که جان و جهان داد عشق او بخرید
وقوف یافت ز سود زیان بکسب ما
ز آه و یارب ما آن کسی خبر دارد
که سوخته است چو ما او ز آه یا رب ما
تو وین و مذهب ما گیر در اصول و فروع
که دین و مذهب حق است دین و مذهب ما
نخست لوح دل از نقش کائنات بشوی
چو مغربیت هست اگر عزم مکتب ما
چه مهر بود که بسرشت دوست در گل ما
چه گنج بود که بنهاد یار در دل ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی در ستایش مقام و راه ویژهٔ سالکان عاشق است. شاعر میگوید مقصود و شراب و بخت آنان فراتر از دیگران و پیوسته به ذات حق است و عشقشان پیش از پیدایش روز و شب جهان آغاز شده است. سپس شرط فهم این راه را جانبازی و همدردی میداند و رهرو را فرا میخواند که مانند مغربی دل را از نقش کائنات بشوید. بیت پایانی به مهر و گنجی اشاره میکند که یار از ازل در سرشت و دل آدمی نهاده است.
هوش مصنوعی: آنچه ما میجوییم فراتر از خواستهٔ هر جویندهای است و آبشخور و شیوهٔ نوشیدن ما بیرون از آبشخور هر نوشندهای است. مقصود ما خود حق است، نه آنچه دیگران میطلبند.
هوش مصنوعی: از آن شراب عشق که لب ما همواره مینوشد، هیچ کس به دلخواه حتی جرعهای هم نچشیده است.
هوش مصنوعی: آسمانِ ستارهٔ بخت ما بیرون از همهٔ آسمانهاست، زیرا ذات پاک الهی آسمانِ ستارهٔ ماست. بخت و سرنوشت ما به افلاک بسته نیست، بلکه به خود حق پیوسته است.
هوش مصنوعی: بسیاری اسب دل را تاختند، اما هیچ سوارِ جانی به گرد مرکب ما هم نرسید. یعنی در راه سلوک کسی به پای ما نرسید.
هوش مصنوعی: هنوز روز و شب جهان آفریده نشده بود که روز ما چهرهٔ یار بود و شب ما زلف او. عشق ما پیش از آفرینش هستی و از ازل بوده است.
هوش مصنوعی: هر کس جان و جهان را داد و عشق او را خرید، از سود و زیان کسب و سودای ما آگاه شد. یعنی تنها کسی که همه چیز را در راه عشق ببازد، این داد و ستد را میفهمد.
هوش مصنوعی: از آه و «یارب»گفتن ما کسی خبر دارد که خودش مانند ما از این آه و ناله سوخته باشد. درد عاشق را تنها عاشق درمییابد.
هوش مصنوعی: تو دین و آیین ما را، چه در اصول و چه در فروع، بپذیر، زیرا دین و آیین ما همان دین و آیین حق است.
هوش مصنوعی: اگر قصد آمدن به مکتب ما را داری، نخست مانند مغربی لوح دل را از نقش همهٔ آفریدهها پاک بشوی. شرط ورود به این راه رهایی دل از دلبستگی به جهان است.
هوش مصنوعی: چه مهر و محبتی بود که دوست در سرشت خاک ما آمیخت و چه گنجی بود که یار در دل ما نهاد. اشاره به عشق ازلی است که در آفرینش آدمی سرشته شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مگر فرشته رحمت درآمد از درما
که شد بهشت برین کلبه محقر ما
رسد بر اطلس زمرتبت سرما
گهی که شاهد والا در آید از درما
جهان که شست بصابون مهر جامه چرخ
[...]
ز عندلیب چه پرسی نشان خانه ما
که پی نبرد صبا هم به آشیانه ما
بهار رفت (و) نچیدیم جز گل حسرت
ز آب گریه مگر سبز گشت حاصل ما
گرفته نور ز داغ جگر نظاره ما
که آفتاب برد حسرت ستاره ما
درستکاری ما را همین طریق بس است
که هیچ آنیکه نشکست سنگ خاره ما
کسی ز صحبت ما دو رشد که نا اهلست
[...]
ز من شنو که چسان سخت شد به من دنیا
زنم ز گرسنگی داد عمر خود به شما
نبود هیچ به جز خاک، فرش خانه ما
به جز گرسنگی و حسرت و غم و سرما
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.