یاری که بر جدایی اویم گمان نبود
ماهی نبود آن که شبی در میان نبود
بیگانه وار از سر ما سایه وا گرفت
ما را ز آشنایی او این گمان نبود
دامانش چون گذاشت حق صحبت قدیم؟
گیرم که دست هیچ کسش در میان نبود
گل آمد و به باغ رسیدند بلبلان
وان مرغ رفته را هوس آشیان نبود
زامید وصل زیستنم بود آرزو
ورنه فراق یار به جانی گران نبود
جانم به جان و من نه ام از زندگان، از آنک
زو بود جمله زندگی من ز جان نبود
رفتم به بوی صحبت یاران به سوی باغ
گویی به باغ زان همه گلها نشان نبود
خسرو، اگر گل تو ز گلزار شد، منال
دانی که هیچ گه چمن بی خزان نبود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از جدایی یاری مینالد که هرگز گمان دوریاش را نداشت و اکنون بیگانهوار رفته و حق دوستی دیرینه را رها کرده است. او یار را به پرندهای مانند میکند که در فصل گل هم به آشیانه بازنمیگردد، و میگوید زندگیاش تنها به امید وصال بوده است. در پایان خود را دلداری میدهد که هر گلزاری خزانی دارد و نباید از رفتن گل نالید.
هوش مصنوعی: یاری که هرگز گمان نمیکردم از من جدا شود، مانند ماه نبود که شبی در ماه پنهان شود؛ یعنی همیشه با ما بود و هیچ شبی غایب نبود.
هوش مصنوعی: او مانند بیگانگان سایهٔ لطف خود را از سر ما برداشت، و ما با آن آشنایی که میان ما بود چنین انتظاری از او نداشتیم.
هوش مصنوعی: دامن او چگونه حق همنشینی دیرینه را رها کرد؟ فرض کنیم کسی دست به دامنش نزده و میان ما فاصله نینداخته بود؛ باز هم چرا از ما برید؟
هوش مصنوعی: فصل گل رسید و بلبلان به باغ بازگشتند، اما آن پرندهای که رفته بود دیگر هوای بازگشت به آشیانه را نداشت؛ یعنی یار رفته بازنگشت.
هوش مصنوعی: آرزوی زنده ماندنم فقط به امید وصال بود؛ وگرنه جان دادن در فراق یار برایم دشوار و گران نبود.
هوش مصنوعی: جانم به لب رسیده و دیگر از زندگان به شمار نمیآیم، زیرا همهٔ زندگی من از وجود او بود، نه از جان خودم؛ پس با رفتن او زندگیام رفت.
هوش مصنوعی: به امید همنشینی با یاران به باغ رفتم، اما گویی از آن همه گلها هیچ نشانی در باغ نمانده بود.
هوش مصنوعی: ای خسرو، اگر گل تو از گلستان رفت، ناله مکن؛ میدانی که هیچگاه باغ بیخزان نبوده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خورشید ذرّه پرور، شاه هنر نواز
ای آن که در جهان چون تو صاحبقرآن نبود
خورشید کو بتیغ زدن بر سر آمدست
در جنب دست و بازوی تو همچنان نبود
چون آفتاب از تو توانگر شد، آنکه را
[...]
عشق تو بود با من و از من نشان نبود
مهر تو بود در دل و دل در جهان نبود
نقش تو در خیال و خیال از نظر جدا
نام تو بر زبان و زبان در دهان نبود
روزی مرا به خوان وصالت بخواندهای
[...]
ای آنکه چون تو دادرسی در جهان نبود
بیداد اینچنین ز تو کس را گمان نبود
وقتی که شکل دایره کن فکان نبود
جز نقطه حقیقت حق در میان نبود
نور ولا ز بطن حقیقت طلوع کرد
چندان که گشت گرد خود آن را کران نبود
پرگار گشت و انجم و افلاک آفرید
[...]
زین پیشتر متاع سخن رایگان نبود
گرد کسادی از پی این کاروان نبود
شعر بلند پا به سر عرش می نهاد
خورشید پایمال به هر آستان نبود
منقار بلند به شکر خنده باز بود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.