بسی شب با مهی بودم کجا شد آن همه شبها
کنون هم هست شب، لیکن سیاه از دود یاربها
خوش آن شبها که پیشش بودمی گه مست و گه سرخوش
جهانم میشود تاریک چون یاد آرم آن شبها
همیکردم حدیث ابرو و مژگان او هردم
چو طفلان سوره نونوالقلمخوانان به مکتبها
چه باشد گر شبی پرسد که در شبهای تنهایی
غریبی زیر دیوارش چگونه میکند شبها
بیا، ای جان هر قالب که تا زنده شوند از سر
به کویت عاشقان کز جان تهی کردند قالبها
اگر چه دل بدزدیدی و جان، اینک نگر حالم
چه نیکو آمد آن خنده، درین دیده ازان لبها
مرنج از بهر جان، خسرو، اگرچه میکشد یارت
که باشد خوبرویان را بسی زین گونه مذهبها



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در حسرت شبهای وصال با یار ماهرو است و اکنون شبهایش از دود آه سیاه شده است. او از روزگاری یاد میکند که پیوسته از ابرو و مژگان یار سخن میگفت، و آرزو دارد یار حال این غریبِ زیر دیوارش را بپرسد و با آمدنش عاشقانِ جانباخته را زنده کند. در پایان، خسرو به خود دلداری میدهد که کشتن عاشق رسم همیشگی زیبارویان است و نباید از آن رنجید.
هوش مصنوعی: شبهای بسیاری را با یاری ماهرو گذراندم؛ آن شبها کجا رفتند؟ اکنون هم شب هست، اما از دود آهها و «یارب» گفتنهای من سیاه شده است.
هوش مصنوعی: خوشا آن شبها که نزد او بودم، گاه مست و گاه سرخوش. هرگاه آن شبها را به یاد میآورم، جهان پیش چشمم تاریک میشود.
هوش مصنوعی: پیوسته از ابرو و مژگان او سخن میگفتم، مانند کودکانی که در مکتب سورهٔ «ن و القلم» را میخوانند. ابرو به حرف «ن» و مژگان به «قلم» تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: چه میشود اگر یک شب بپرسد که آن غریبی که زیر دیوار خانهاش افتاده، شبهای تنهایی را چگونه به صبح میرساند.
هوش مصنوعی: ای که جانِ همهٔ تنهایی، بیا تا عاشقانی که در کوی تو جان باختهاند و تنشان از جان تهی شده، دوباره زنده شوند.
هوش مصنوعی: هرچند دل و جانم را دزدیدی، اکنون حال مرا ببین؛ با این همه، خندهٔ آن لبها در چشم من چه زیبا جلوه کرد.
هوش مصنوعی: ای خسرو، اگر یارت تو را میکشد، برای جانت غمگین مباش، زیرا زیبارویان از اینگونه آیینها و رسمها بسیار دارند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من و پیچاک زلف آن بت و بیداری شبها
کجا خسپد کسی کش میخلد در سینه عقربها
همهشب در تب غم میپزم با زلف او حالی
چه سوداهاست این یارب که با خود میپزم شبها
گهی غم میخورم گه خون و میسوزم به صد زاری
[...]
چو اشک خویشتن غلتم میان خاک و خون شبها
ز رشک آنکه بینم جام می را لب بر آن لبها
شدی مشهور شهر آنسان که همچون سوره یوسف
همیخوانند طفلان قصه حسنت به مکتبها
به خواب ار بر درت یابند جا جانهای مشتاقان
[...]
مه من در شبستان چونکه نو شد جام می شبها
نماید از شفق می از حباب ریزه کوکبها
دهن شد چشمه حیوان ترا از عین نایابی
دو لعل جانفزای دلکشت آن چشمه را لبها
بیا ای ساقی مهوش بده آن جام چون آتش
[...]
من و بیداری شبها و شب تا روز یاربها
نبیند هیچکس در خواب، یارب! اینچنین شبها
گشادی تا لب شیرین به دشنام دعاگویان
دعا میگویم و دشنام میخواهم از آن لبها
خدا را! جان من، بر خاک مشتاقان گذاری کن
[...]
نشان تیر آهم گشتهای ای آسمان شبها
ترا بر سینه پیکانهاست هرسو نیست کوکبها
دل بیخود درون سینه دارد فکر زلفینت
بسان مردهای کش مونس قبرند عقربها
خطست آن یا برآمد دود دل از بس که محبوبان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.