در سر زنجیر زلف او من بی عقل و دین
بار در پیچیدهام هذا جنون العاشقین
دی طبیب آمد به پرسش بر سر بالین من
گفت بینم زحمت تو گفتمش زحمت مبین
پیش لب خال سیه را آن دو رخ گر جای داد
سادگی باشد مگس را بر شکر کردن امین
چون روی ای نیر از آن ترکش روان منشین بخاک
و به قد بار میمانی با بر جان نشین
لطف اندامت که پیراهن به دامن می نهفت
ترسم از ساعد که ننهد در میان با آستین
آستین بوست چو کس را بر نمی آید ز دست
دامن از ما خاکیان چون زلف باری در مچین
با نشان در پیش تیغم یا نشین پیش کمال
من نخواهم عمر بی تو با چنان کن با چنین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از دیوانگی و گرفتاری خود در زلف یار میگوید و با طبیبی که به عیادتش آمده شوخی میکند. سپس خال کنار لب و قامت و اندام معشوق را با تشبیههایی مانند مگس و شکر و تیر وصف میکند و از او میخواهد دامن از خاکنشینان دور نکند. در پایان کمال معشوق را میان دو راه میگذارد: یا او را با شمشیر بکشد یا کنارش بنشیند، چون زندگی بی او را نمیخواهد.
هوش مصنوعی: من که عقل و دین از دست دادهام، باز خود را در زنجیر زلف او گرفتار کردهام؛ این همان دیوانگی عاشقان است.
هوش مصنوعی: دیروز پزشک برای احوالپرسی بر بالین من آمد و گفت بگذار بیماریات را ببینم. به او گفتم زحمت نکش. «زحمت» هم به معنای رنج و بیماری است و هم به معنای دردسر.
هوش مصنوعی: اگر آن دو رخسار، خال سیاه را کنار لب جا دادهاند، کار سادهلوحانهای است؛ مثل این است که مگس را نگهبان شکر کنی. خال به مگس و لب به شکر تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: ای تیر، وقتی از ترکش او رها میشوی، بر خاک فرود نیا. اگر به قامت یار شبیهی، بیا و بر جان من بنشین.
هوش مصنوعی: پیراهن لطافت اندام تو را در دامن خود پنهان میکرد، اما میترسم ساعدت با آستین همراهی نکند و این راز را آشکار کند.
هوش مصنوعی: اکنون که هیچکس نمیتواند آستین تو را ببوسد، دستکم دامنت را مانند زلفت از ما خاکنشینان جمع نکن و دور مکش.
هوش مصنوعی: یا مرا هدف شمشیرت کن، یا بیا کنار کمال بنشین. من زندگی بدون تو را نمیخواهم؛ یکی از این دو کار را بکن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
فهم کن گر مؤمنی فضل امیرالمؤمنین
فضل حیدر ، شیر یزدان ، مرتضای پاکدین
فضل آن کس کز پیمبر بگذری فاضل تر اوست
فضل آن رکن مسلمانی ، امام المتّقین
فضل زین الاصفیا ، داماد فخر انبیا
[...]
ای برید شاه ایران از کجا رفتی چنین
نامه ها نزد که داری؟ بار کن! بگذار! هین
کی جدا گشتی ز شاه و چندگه بودی براه
چند گون دیدی زمان و چند پیمودی زمین
سست گشتی تو همانا کز ره دور آمدی
[...]
حاسدان بر من حسد کردند و من فردم چنین
داد مظلومان بده ای عز میر مؤمنین
شیر نر تنها بود هرجا و خوکان جفتجفت
ما همه جفتیم و فردست ایزد دادآفرین
حاسدم بر من همی پیشی کند، این زو خطاست
[...]
گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودین
بوستان را کرد پر پیرایه های حور عین
بر بهشت بوستان مگزین بهشت آسمان
کان بهشت بر گمانست این بهشت بر یقین
ابر گوئی کرده غارت تخت بزازان هند
[...]
آفرین بر دولت محمودیان باد آفرین
کافریدش زآفرین خویشتن جان آفرین
آفرین بر دولتی کش هر زمان گوید خدا
آفرین باد آفرین بر چون تو دولت آفرین
چون نباشد آفرین ایزدی بر دولتی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.