گر کام خود از لبت بگیرم
چون خضر به سالها نمیرم
زآن دم که تو آمدی به خاطر
فکر همه رفت از ضمیرم
دارم ز غم تو بر دل ریش
دردی که دوا نمیپذیرم
چندان که ز من تو در نغوری
من نیز هم از تو در نفیرم
چون زلف تو گرد آیم از پای
هم زلف تو باد دستگیرم
ای باد بهار کز تو خوشبوست
مجلسی به روایح عبیرم
بگذر به خجند و گر به یاران
از من که به شهر چین اسیرم
زان برد کمال جور آن شوخ
کو محتشم است و من فقیرم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق لب معشوق را آب حیات میداند و میگوید یاد او همهٔ اندیشههای دیگر را از دلش بیرون رانده و دردی به او داده که درمانش را نمیخواهد. سپس از گریزانی معشوق مینالد و به زلف او امید یاری دارد. در پایان باد بهار را پیک خود میکند تا به یارانش در خجند خبر دهد که در دیار غربت اسیر عشق شده است، و با ذکر تخلص خود میگوید ستم معشوق را به سبب بزرگی او و درویشی خود تحمل میکند.
هوش مصنوعی: اگر از لب تو به کام و آرزوی خود برسم، مانند خضر که آب حیات نوشید، سالهای دراز زنده میمانم و نمیمیرم. لب معشوق در اینجا همچون آب حیات است.
هوش مصنوعی: از همان لحظه که یاد تو به خاطرم آمد، اندیشهٔ هر چیز دیگری از دلم بیرون رفت.
هوش مصنوعی: از غم عشق تو بر دل زخمیام دردی دارم که برایش درمانی نمیپذیرم و نمیخواهم درمان شود.
هوش مصنوعی: هر اندازه که تو از من گریزان و بیزاری، من نیز به همان اندازه از دست تو در ناله و فریادم.
هوش مصنوعی: اگر مانند زلف تو از پا درافتم و بر خاک افتاده شوم، امید است که همان زلف تو دستم را بگیرد و یاریام کند.
هوش مصنوعی: ای باد بهاری که از تو مجلس من با بوی خوش عنبر و عبیر معطر شده است، پیام مرا بشنو.
هوش مصنوعی: از شهر خجند گذر کن و از سوی من به یارانم بگو که من در شهر چین، یعنی سرزمین زیبارویان و دیار غربت، اسیر شدهام.
هوش مصنوعی: کمال ستم آن معشوق شوخ و بیپروا را تحمل کرد، زیرا او صاحب شکوه و بزرگی است و من درویش و تهیدستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شک نیست در اینکه من اسیرم
کز لطف زیم، ز قهر میرم
زنهار مرا مگو که پیرم
پیری و فنا کجا پذیرم
من ماهی چشمه حیاتم
من غرقه بحر شهد و شیرم
جز از لب لعل جان ننوشم
[...]
گر من ز محبتت بمیرم
دامن به قیامتت بگیرم
از دنیی و آخرت گزیر است
وز صحبت دوست ناگزیرم
ای مرهم ریش دردمندان
[...]
در خواب، چو دامن تو گیرم
بیدار شوم، ولی بمیرم
صد بار ز مهرت ار بمیرم
یک ذره دل از تو بر نگیرم
از شهرم اگر برون کنی سهل
بیرون مگذار از ضمیرم
از من نسزد شکایت تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.