ای بخت بارینی که به باران رسانیم
در تنگنای زرنشان وارهانیم
من مردهام نه زنده بدین حال کس مباد
حقا خجالت ازین زندگانیم
نه پرسش نه طال بقایی به نامهای
این چشمداشت نیست ز باران جانیم
خون میخورم به جای می این است عشرتم
جانم به لب رسد ازین کامرانیم
با صد دریغ جان به جوانی دهم به باد
گر زآنکه رحمتی نکنی بر جوانیم
ای باد رنجه کن قدمی در حریم شاه
آنگه به عرض او برسان ناتوانیم
پایم به دست نیست و لیکن به سر دوم
چون خامه باز گر به خط خویش خوانیم
صدق کمال ساده درون و کمال صدق
چون خامه باز گر به خط خویش خوانیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از گرفتاری در تنگنایی دور از یاران شکوه میکند و میگوید نه زنده است و نه مرده. از بیخبری دوستان که حتی نامهای نفرستادهاند گله دارد و از باد میخواهد ناتوانی او را به درگاه شاه برساند. در پایان میگوید با آنکه پای رفتن ندارد، اگر با نامهای فراخوانده شود، مانند قلم با سر به سوی شاه میشتابد و بر صداقت خود تأکید میکند.
هوش مصنوعی: ای بخت، یاری کن تا مرا به یارانم برسانی و از این تنگنا و گرفتاری رهایم کنی.
هوش مصنوعی: در این حال نه مردهام و نه زنده؛ امیدوارم هیچکس به چنین روزی گرفتار نشود. بهراستی از اینگونه زندگی کردن شرمسارم.
هوش مصنوعی: یاران عزیزم نه در نامهای احوالم را پرسیدند و نه برایم آرزوی طول عمر کردند؛ چنین بیاعتنایی را از دوستان جانی خود انتظار نداشتم.
هوش مصنوعی: به جای شراب، خون دل میخورم و خوشی من همین است؛ از این بهاصطلاح کامروایی جانم به لب رسیده است. سخن به طنز و تلخی است.
هوش مصنوعی: اگر بر جوانیام رحم نکنی، با هزار افسوس جانم را در جوانی از دست میدهم.
هوش مصنوعی: ای باد، زحمت بکش و به درگاه شاه برو و ناتوانی و درماندگی مرا به عرض او برسان.
هوش مصنوعی: توان راه رفتن ندارم، اما اگر دوباره با نامه و خط خودت مرا فرا بخوانی، مانند قلم که بر سر میرود، با سر به سوی تو میدوم.
هوش مصنوعی: کمالِ سادهدل در صداقت به کمال رسیده است؛ اگر مرا دوباره با خط خود بخوانی، این صدق را خواهی دید. مصراع دوم ظاهراً در متن تکرار و مخدوش شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای روی خوب تو سبب زندگانیم
یک روزه وصل تو طرب جاودانیم
جز با جمال تو نبود شادمانیم
جز با وصال تو نبود کامرانیم
بییاد روی خوب تو ار یک نفس زنم
[...]
آخر بمردم از غمت ای زندگانیم
دریاب اگر نه درد و دریغا جوانیم
هیچ از خدا نترسی و رحمت نمیکنی
بر عاجزی و بیکسی و ناتوانیم
هرگز نهایتی نکند سر گرانیت
[...]
نی خلق این جهانم و نی آن جهانیم
نی خاکیم برتبه و نی آسمانیم
من خود ز حال خویش نیم آگه ای سپهر
باری تو و انمای بنوعی که دانیم
بند گران نهاده ز حیرانیم بپای
[...]
با شوخ دیدگان هوس آشنا نیم
چون عقده حباب اسیر هوا نیم
دنبال بیقراری دل سر نهاده ام
چون کاروان ریگ پی رهنما نیم
دارم عقیق صبر به زیر زبان خویش
[...]
خوانند گرچه خلق جهان اصفهانیم
زین آب و خاک زادهام اما جهانیم
من با بشر برادرم و زادهٔ جهان
زنهار اصفهانی تنها نخوانیم
با نوع خویش در همه جا زیر آسمان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.