دگر گفتی نجویم بر تو بیداد
مبارک مرد و آنگه کردی آزاد
چه منت باشد از میاد بیرحم
که پای مرغ بسمل کرده بگشاد
چه حاصل زآنکه شیرین از لب خویش
پس از کشتن دهد حلوای فرهاد
فراموشم نخواهی شد چو الحمد
در آن دم که به تکبیر آوری باد
به بادت می فرستم خدمت و باز
نمی خواهم که بر تو بگذرد باد
شدم خاک و به هر سو برد بادم
کسی کز دوست دور افتد چنین باد
کمال از خون دل تر سازه نامه
سلام خشک چون نتوان فرستاد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق به معشوقی که پس از نابود کردن او وعدهٔ دست کشیدن از ستم داده، با طعنه میگوید که این مهربانی دیرهنگام مانند آزاد کردن بنده پس از مرگش، باز کردن پای پرندهٔ کشته و حلوای شیرین برای فرهاد مرده است. سپس از یاد همیشگی معشوق، غیرت خود حتی بر باد، پراکندگیاش در دوری از یار، و نامهای که به خون دل تر شده سخن میگوید.
هوش مصنوعی: گفتی که دیگر بر تو ستم نمیکنم؛ این مانند آن است که بندهٔ «مبارک» بمیرد و آنگاه او را آزاد کنند. یعنی وعدهٔ دست کشیدن از ستم پس از نابودی عاشق دیر و بیفایده است.
هوش مصنوعی: صیاد بیرحمی که پای پرندهٔ سربریده را باز میکند، چه منتی بر او دارد؟ آزادی پس از کشتن ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: چه سودی دارد که شیرین پس از کشتن فرهاد، از لب شیرین خود حلوای مرگ او را بدهد؟ مهربانی پس از مرگ عاشق به کاری نمیآید.
هوش مصنوعی: تو هرگز از یاد من نمیروی، همانگونه که نمازگزار پس از گفتن تکبیر، سورهٔ حمد را فراموش نمیکند و همیشه آن را به یاد میآورد.
هوش مصنوعی: سلام و خدمتم را با باد برایت میفرستم، ولی از سر غیرت نمیخواهم که حتی باد هم بر تو بگذرد و به تو برسد.
هوش مصنوعی: خاک شدم و باد مرا به هر سو پراکند؛ هر کس از دوست دور بیفتد، حالش چنین است.
هوش مصنوعی: کمال نامهاش را با خون دل تر میکند، چون سلامِ خشک و بیسوز را نمیتوان برای یار فرستاد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز جور لشکر خرداد و مرداد
تواند داد ما را هیچکس داد؟
محال است این طمع هیهات هیهات
کس دیدی که دادش داد خرداد
ز بهر آنکه تا در دامت آرد
[...]
چو رسته گردد از چنگال اضداد
شود آنجا که او را هست میعاد
ز دست دیده و دل هر دو فریاد
که هر چه دیده بیند، دل کند یاد
بسازم خنجری نیشش ز پولاد
زنم بر دیده تا دل گردد آزاد
الغ عارض ز . . . ن گربه افتاد
جهانرا گنده گردانید از باد
چرا خاکش نپوشیدند بر روی
که باگه این کند گربه چو افتاد
گه گربه بعهد ارسلان خان
[...]
اگر عالم سراسر ظلم گیرد
نیابد هیچ مظلوم از فلک داد
همه ظلم از نجوم و از فلک دان
که لعنت بر نجوم و بر فلک باد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.