از باد سر زلفت یک روز پریشان شد
جان و سره مسکینان در پای تو ریزان شد
حال دل خود گفتم با چاره گر دردی
بیچاره به درد دل آهی زد و گریان شد
چشم که رسید آیا باز این دل خرم را
کز ناوک مژگانی آزرده پیکان شد
دل خواست شدن سوئی جان نیز روان با او
تا تو ز نظر رفتی هم این شد و هم آن شد
باشد همگی تاوان بر چشم من گریان
هر خانه که از باران در کوی تو ویران شد
آن مه که شبی دیدی در حسن تمام او را
از شرم جمال تو ماهیست که پنهان شد
می گفت کمال از می دارم هوس توبه
چون دید رخ ساقی از گفته پشیمان شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از بیتابی عاشق در برابر زیبایی معشوق سخن میگوید: پریشانی زلف او جان عاشقان را بر باد میدهد و درد عشق حتی چارهگر را به گریه میاندازد. با رفتن معشوق دل و جان نیز از دست میروند و اشک عاشق خانههای کوی او را ویران میکند. ماه از شرم روی او پنهان شده است، و در پایان کمال که قصد توبه از می داشت، با دیدن روی ساقی از توبهٔ خود پشیمان میشود.
هوش مصنوعی: روزی باد سر زلف تو را پریشان کرد و از این پریشانی، جان و سر عاشقان بیچاره در پای تو فرو ریخت؛ یعنی عاشقان بیتاب شدند و خود را فدای تو کردند.
هوش مصنوعی: حال دلم را با کسی که درمانگر درد بود گفتم؛ آن بیچاره چنان از درد دل من متأثر شد که آهی کشید و به گریه افتاد. یعنی درد من چارهپذیر نیست و چارهگر هم درمانده شد.
هوش مصنوعی: آیا باز چشمزخم چه کسی به این دل شاد رسید که با تیر مژگان یاری، از پیکان آن زخمی و آزرده شد؟
هوش مصنوعی: دل خواست به سویی برود و جان هم همراه او روان شد؛ از وقتی تو از برابر چشمم رفتی، هم دل رفت و هم جان.
هوش مصنوعی: هر خانهای که در کوی تو از باران ویران شده، تاوانش همه بر گردن چشم گریان من است؛ یعنی آن باران در واقع اشک فراوان من بوده است.
هوش مصنوعی: آن ماهی که شبی او را در کمال زیبایی دیدی، از شرم زیبایی تو پنهان شده است؛ با این ایهام که «ماهی است» یعنی یک ماه است که پنهان مانده است.
هوش مصنوعی: کمال میگفت که میخواهم از شراب توبه کنم، اما همین که روی ساقی را دید از سخن خود پشیمان شد و توبه را رها کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا ماه مرا بررخ زلف سیه افشان شد
در ظلمت شب خورشید پیدا شد و پنهان شد
تا زلف مسلسل را در جمع پریشان کرد
صد طایفه بر هم خورد صد جمع پریشان شد
آباد نخواهد شد عالم ز کسی کز او
[...]
نعمت علی آن اختر کز برج تو تابان شد
در دوده شه صابر بر فقر نگهبان شد
مر جشن غدیرت را ساعی ز دل و جان شد
بس مشگل مسکینان کز لطف وی آسانشد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.