هر تیر که بر سینهام آن فتنهگر انداخت
دل سهل گرفت آن همه چون بر سپر انداخت
دلخسته نشد عاشق از آن تیر و نیازرد
دلخسته از آن شد که به روز دگر انداخت
زآن تیر که انداخت کسی دور به دعوی
ما را ز خود آن شوخ از آن دورتر انداخت
باز آمد و بر تیر دگر چشم دگر دوخت
هر صید که آن غمزه به تیر نظر انداخت
تا مرغ چرا بست پر خویش بر آن تیر
مرغ دلم از حسرت آن بال و پر انداخت
عاشق به دو صد زخم چو قانع نشد از یار
یک تیر چه باشد سوی باران اگر انداخت
تیرت به دل ریش کمال آمد و گم شد
خواهی که شود بافته باید دگر انداخت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه سراسر بر محور تصویر تیر و تیراندازیِ معشوق ساخته شده است. عاشق از زخمِ تیرِ یار نمینالد و غمش تنها از دوری و دریغِ تیر بعدی است. حتی بر پرِ پرندهای که بر تیر بسته شده رشک میبرد. در پایان، کمال با این بهانه که تیر پیشین در دلش گم شده، از یار تیر دیگری میطلبد.
هوش مصنوعی: هر تیری که آن معشوقِ فتنهانگیز به سینهام زد، دل آن را آسان گرفت و رنجی نبرد؛ زیرا گویی آن تیرها را بر سپر زده بود و دل، سپرِ تیرهای او شده بود.
هوش مصنوعی: عاشق از زخمِ آن تیر آزرده و دلشکسته نشد. دلشکستگیاش از این بود که معشوق تیر بعدی را به روز دیگر واگذاشت و از او دریغ کرد.
هوش مصنوعی: هر قدر کسی به ادعای مهارت تیر را دور بیندازد، آن معشوقِ شوخ ما را از خود دورتر از آن انداخت و از خود راند.
هوش مصنوعی: هر شکاری که غمزهٔ معشوق با تیرِ نگاه زد، دوباره بازگشت و چشم به تیر دیگری دوخت؛ یعنی زخمخوردهٔ نگاه او باز هم مشتاق نگاه و تیر تازه است.
هوش مصنوعی: چون پرِ پرنده را بر آن تیر بستهاند و به تیرِ یار پیوسته است، مرغِ دلم از حسرت و رشک بر آن پرنده، بال و پر خود را ریخت.
هوش مصنوعی: عاشق که با دویست زخم هم از یار سیر نشد، اگر یار یک تیر به سوی دیگران بیندازد، برای او چه اهمیتی دارد؟ ظاهراً «باران» در اصل «یاران» بوده است. شاید هم مقصود این باشد که یک تیر در برابر آن همه زخم چیز کمی است.
هوش مصنوعی: تیرت به دلِ زخمی کمال نشست و در آن گم شد. اگر میخواهی آن را بازیابی، باید تیر دیگری بیندازی؛ یعنی شاعر خواستار زخم و نگاه تازهٔ یار است. واژهٔ «بافته» ظاهراً در اصل «یافته» بوده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداخت
پیش رخت از هاله مکرر سپر انداخت
با گوشه دل غنچه صفت ساخته بودم
بوی تو مرا همچو صبا دربدر انداخت
در دیده صاحب نظران موی زیادم
[...]
مجنون مرا شور تو بی پا و سر انداخت
کوه غم عشق تو مرا از کمر انداخت
مشکل که به کویت رسد این رنگ پریده
سیمرغ درین راه خطرناک، پرانداخت
تا چشم سیه مست تو عاشق کشی آموخت
[...]
روی تو چو از پیش نظر پرده برانداخت
آتشکدهٔ مهر به دور قمر انداخت
بی روی تو هر قطرهٔ اشکی که برون شد
از دل همه را دیدهٔ من از نظر انداخت
در عین سخن خندهٔ آن لب نه ز عقل است
[...]
خاتون قیامت چو به ایشان نظر انداخت
از دیده ز مهجوری یاران گهر انداخت
نزد پدر از شوق کسا پرده برانداخت
وز فرط تضرع بدل وی شرر انداخت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.