هست آن چشمیم و باز آن چشم میجوئیم مست
پیش بالابش حدیث سرو می گوئیم پست نیست
هست گفتند آن دهان را هر چه می گویند نیست
گفتند آن میانرا هر چه می گویند هست
دل شکست از غصه کآن ابرو ز چشم انداختش
شیشه پر خون بود از طاقی در افتاد و شکست
خون دل در هر رگ از شادی بجست از جای خویش
چون به قصد خون من از شست تو تیری بجست
گفته بود از غمزه پیکانها نشانم در دلت
هرچه گفت آن سنگدل بک یک مرا در دل نشست
مرحبانی داشت دل مقصود ازان مقصود دل
مرحبا ای دل گرت مقصود خواهد داد دست
تیم کشته مانده بود از نیم ناز او کمال
یک دو شیوه گر نمی کرد آن دو چشم نیم مست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه وصف چشم مست، قامت، دهان تنگ، کمر باریک و ابروی یار است. عاشق از تیر غمزه و ناز او زخم میخورد و از این زخم شادمان است. دلش چون شیشهای پرخون از طاق ابروی یار میافتد و میشکند. در پایان کمال میگوید نیمی از ناز یار او را نیمهجان کرد و عشوههای چشم نیممست کارش را به پایان رساند.
هوش مصنوعی: ما از آن چشم مست شدهایم و باز هم همان چشم مست را میجوییم. در برابر قامت او، از سرو چون چیزی پست و کوتاه سخن میگوییم.
هوش مصنوعی: دهان معشوق چنان کوچک است که هرچه دربارهاش بگویند، گویی وجود ندارد. کمر او نیز چنان باریک است که بودن و نبودنش در سخن مردم به بازی گرفته میشود. شاعر با «هست» و «نیست» دربارهٔ دهان تنگ و کمر باریک یار سخنپردازی میکند.
هوش مصنوعی: دلم از غصه شکست، چون ابروی یار آن را از چشم انداخت و از نظر افکند. مانند شیشهای پر از خون که از طاقچه افتاد و شکست. «طاق» کنایه از ابروی کمانی نیز هست.
هوش مصنوعی: وقتی از شست تو تیری به قصد ریختن خون من رها شد، خون دل در هر رگم از شادی از جا جهید. عاشق از اینکه هدف تیر یار شده، شادمان است.
هوش مصنوعی: آن سنگدل گفته بود که پیکانهای غمزهاش را در دلم مینشاند. هرچه گفت، یکایک در دلم نشست؛ یعنی هم سخنش راست درآمد و هم تیرهایش به دلم خورد.
هوش مصنوعی: دل از آن مقصود و آرزوی خود امید خوشامد و پذیرشی داشت. آفرین بر تو ای دل، اگر مقصودت به دستت برسد.
هوش مصنوعی: کمال از نیمی از ناز یار تنها نیمهجان شده بود. اگر آن دو چشم نیممست یکی دو عشوهٔ دیگر نمیکرد، نیمهکشته میماند؛ اما آن عشوهها کارش را تمام کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمست
جام می بستان که عید فرخ و جشن جمست
چون جمت با دادیار و ملک نارفته ز چنگ
رخ ز می بیجاده رنگ و دل ز ناز و نوش مست
با رضای تو ولی را خار گردد چون حریر
[...]
رای نورانی او جز آفتاب چرخ نیست
زآنکه نورش در جهان نزدیک هست و دور هست
هفت کشور در خط فرمان سلطان سنجرست
هفتگردون در کف پیمان سلطان سنجر است
جز خداوندی که عالم بندهٔ تقدیر اوست
کیست در عالم که او سلطان سلطان سنجر است
گرچهگیتی روشنیگیرد ز نور آفتاب
[...]
توبهٔ من جزع و لعل و زلف و رخسارت شکست
دی که بودم روزهدار امروز هستم بتپرست
از ترانهٔ عشق تو نور نبی موقوف گشت
وز مغابهٔ جام تو قندیلها بر هم شکست
رمزهای لعل تو دست جوانمردان گشاد
[...]
تاج دین محمودبن عبدالکریم است آنکه هست
از می احسان او گیتی پر از هشیار روست
صاحب دیوان استیفا که اهل فضل را
اندر او اهلیت صاحب قرانی بود و هست
از دوات کله گیسوی منیر افسر بکلک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.