گنجور

رباعی شمارهٔ ۶۹

 
خیام نیشابوری
خیام » رباعیات
 

بر چشم تو عالم ارچه می‌آرایند

مگرای بدان که عاقلان نگرایند

بسیار چو تو روند و بسیار آیند

بربای نصیب خویش کت بربایند

 

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 حذف شماره‌ها | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

تصاویر مرتبط در گنجینهٔ گنجور

نسخهٔ چاپی و مصور رباعیات خیام - تصحیح فروغی، تصاویر محمد تجویدی، خط جواد شریفی - امیرکبیر - ۱۳۵۴ » تصویر 42

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

بهرام مشهور در ‫۹ سال و ۵ ماه قبل، یک شنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۲۷ نوشته:

متن صحیح بیت اوّل اینست :
عالم اگر از بهرتومی آرایند
مگرای بدان که عاقلان نگرایند

 

امین کیخا در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۲، ساعت ۰۹:۵۴ نوشته:

اینکه ادم سهم خودش را از دنیا بردارد اصلا کامجویانه و لذت طلبی نیست درست خردورانه است و اینکه از حق خودت نه بگذری و نه تجاوز کنی ، جایی از قران کریم به قارون از زبان کسی میگوید سهم خودت را از دنیا بر دار و فساد نکن و البته قارون گوش نمی دهد , البته می پذیرم که اصلا صوفیانه نیست و خیام اساسا روش فکری یک حکیم غیر صوفی را داشته است چنانچه فردوسی و سعدی هستند و روش او با ناصر خسروی حکیم و حکیم شهید سهروردی و حکیم شهید عین القضات و دیگران که سر بدار شدند ناهمگون است شعر هایش اگر چه مدح دنیا نیستند ولی به گذر عمر اشاره دارندو بر خور داری و بهرمندی از ان .

 

امین کیخا در ‫۸ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۲، ساعت ۰۹:۵۹ نوشته:

گراییدن یعنی ایمان اوردن گروا یعنی مومن و باورمند ، اراستن یعنی زیبیدن و تنظیم کردن و برای تنظیم لغت های سامان دادن و اراستن را داریم اینجا به کار رفته است

 

علی در ‫۶ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۳ مرداد ۱۳۹۴، ساعت ۱۶:۰۹ نوشته:

در اینجا , کت یعنی چه

 

ناشناس در ‫۶ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۳ مرداد ۱۳۹۴، ساعت ۲۰:۱۰ نوشته:

علی آقا،
کت که+ ات = که ترا ( مفعول مستقیم )
وشاید مصرع آخر بردار نصیب خویش کت بربایند
بوده باشد.
داد دل از زندگی بستان پیش از آنکه دیر شده باشد.

 

وحید در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، یک شنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۰۷:۲۸ نوشته:

منظور خیام عالم (دانا) هست نه عالم (دنیا) چنانکه با عاقل بعدش همخوانی دارد و اصلا عالم ار در وزن و بیان زشت هست و شبیه العمر است.
اما خیام ب تدبیر من میگوید که اگر چه که در چشم تو خدا (دانا) را بسیار می آرایند و اولویت و دین میگمارند، تو باور نکن که اهل خرد باور نمیکنند.
شانست رو از دست نده که یکی دیگه ازش بهره میگیره (به حق)
خیام خدا رو نه فقط اینجا بلکه پیوسته زیر سوال میبره
من که نظرم به کاشف دقیق ترین تقویم جهان نزدیک تره.

 

حمیدرضا در ‫۳ سال و ۲ ماه قبل، دو شنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۳۱ نوشته:

این رباعی در کتاب (عمرخیام
به کوشش مجتبی مینوی
مبتنی بر نسخه محفوظ درکتابخانه برلین)به این شکل اومده:
عالم اگر از بهر تو می آرایند
بسیار چو تو روند و بسیار آیند
مَگرای بدان که عاقلان نَگرایَند
بِرُبای نصیبِ خویش کت بِرُبایند
این رباعی در پاورقی ص11 این کتاب موجوده

 

مهرداد پارسا در ‫۱ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۷ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۳۸ نوشته:

جناب کیخا اینکه خیام میگوید «بربای نصیب خویش...» منظورش استفاده از لحظات عمر است که در نهایت مرگ آن را از آدم می رباید. اینجا اشاره خاصی به تنازع بقا نشده و رباینده نیز ماهیت هستی است که کور و کر است و ناآگاه.

 

احمد نیکو در ‫۷ ماه قبل، پنج شنبه ۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۸ نوشته:

ای خواجه بدان کین فلک بیهده دو
هم چون من و تو دیده بسی کهنه و نو
آغاز و سرانجام جهان را چه کنی
از عمر نصیب خویش برگیر و برو

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.