مرا که راه نماید کنون بخانه ی دل
که خاک راهم اگر دل دهم بخانه ی گل
من آن نیم که ز دینار باشدم شادی
اگرچه بنده باقبال می شود مقبل
چو سرو هر که برآورد نام آزادی
دلش کجا بسهی قامتان شود مائل
مرا قتیل نبیند کسی بضربت تیغ
مگر گهی که ز من منقطع شود قاتل
براه بادیه مستسقی جمال حرم
بود لبالبش از آب دیدگان منزل
ز چشم ما نرود کاروان بوقت رحیل
بحکم آنکه ز سیلاب نگذرد محمل
اگرچه بر گذرت سائلان بسی هستند
چو آب دیده ی ما نیست در رهت سائل
بملک دانش اگر حکم و حکمتت باید
مقیم عالم دیوانگی شو ای عاقل
چو وصل و هجر حجابست پیش اهل سلوک
ازین حجاب برون آی تا شوی واصل
مفارقت متصور کجا شود ما را
که نیست هر دو جهان در میان ما حائل
کسی که در حرم جان وطن کند خواجو
بود هر آینه از ساکنان کعبه ی دل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به جستجوی راهنمایی برای رسیدن به دل و احساسات خود میپردازد و نشان میدهد که عشق و آزادی برای او بسیار ارزشمند است. او به توصیف حالتی میپردازد که دلش از عاشقانههایش لبریز است و خود را نسبت به دنیای مادی بینیاز میبیند. خواجو به زیباییهای روحی و معنوی اشاره میکند و بر این نکته تأکید دارد که در این مسیر، موانع و حجابهای دنیوی وجود دارد که باید از آنها گذر کرد تا به وصال واقعی برسد. در نهایت، شاعر تأکید میکند که کسی که در جستجوی حقیقت عشق و معرفت است، در انزوای خود به مقام والایی دست مییابد.
هوش مصنوعی: اکنون چه کسی میتواند مرا به قلب خود راهنمایی کند؟ زیرا اگر دل خود را در راهی که خاک است بگذارم، به خانهای پر از گل نخواهم رسید.
هوش مصنوعی: من آن فردی نیستم که فقط به خاطر پول و ثروت خوشحال باشم، هرچند که بندهای باشم که به خاطر شانس و بخت خوبم مقبول و محبوب میشوم.
هوش مصنوعی: هر که نام آزادی را بر زبان میآورد، همچون سروی است که سر به بلندای آسمان دارد. دل او هرگز نمیتواند به کسانی که قامتشان کوتاه و کمارزش است، متمایل شود.
هوش مصنوعی: هیچ کس مرا کشته نمیبیند جز وقتی که ضربهای از شمشیر بخورد؛ مگر زمانی که قاتل از من جدا شود.
هوش مصنوعی: در مسیر بیابان، چشمها از شوق زیبایی حرم پر از اشک بود و آنجا مثل دریا از آب چشمها پر شده بود.
هوش مصنوعی: چشم ما نمیبیند که کاروان در هنگام Departure به راه بیفتد، زیرا محمل نمیتواند از سیلاب عبور کند.
هوش مصنوعی: هرچند بر سر راهت افرادی درخواست کمک دارند، اما مانند اشکهای ما در مسیر تو کسی درخواست نمیکند.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی در عرصه علم و دانایی فرمانروایی کنی و حکمت تو چیره باشد، باید همچون دیوانگان در این جهان بیاندیشی و رفتار کنی، ای کسی که عاقل و خردمند هستی.
هوش مصنوعی: در بیانی ساده میتوان گفت: هرگونه ارتباط یا جدایی میتواند مانعی برای کسانی باشد که در مسیر سلوک و معنویت گام برمیدارند. از این موانع عبور کن تا به حقیقت و وصال برسید.
هوش مصنوعی: ترک یکدیگر را چگونه میتوان تصور کرد، در حالی که هیچ چیزی بین ما نیست که فاصله بیندازد.
هوش مصنوعی: کسی که برای وطن خود اهمیت قائل باشد و در راه آن تلاش کند، همواره در دل مردم جایگاه ویژهای دارد و مانند ساکنان کعبه، محترم و مورد احترام است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
واصْبَحْتُ یَوْمَ النَّفْرِ و العیسُ تَرْحَلُ
وَکانَ حُدَی الحادی بِنَا و هُوَ مُعْجِلُ
اُسائِلُ عَنْ سلمی فَهَلْ مِنْ مُخَبِّرٍ
بسانَّ له علماً بها أیْنَ تنزلُ
لَقَد اَفْسَدَتْ حجّی و نُسْکی و عُمرتی
[...]
طمع ندارم ازین پس زخلق جاه و محل
مگر به خالق و دادار خلق عز و جل
حرام را چو ندانستمی همی ز حلال
چو سرو قامت من در حریر بود و حلل
به طبع رفت به زیرم همی جهان جهان
[...]
ایا بجود و بآزادگی بدهر مثل
جهان بکلک تو و کف تو فکنده امل
چگونه رنجه نباشم برنج تو ؟ که مرا
ز نعمت تو بود مغز استخوان بمثل
اگر ز فکرت تو دوش خواب خوش کردم
[...]
ایا چراغ شهان جهان امیر اجل
بدست مایه پیروزی و بتیغ اجل
بابر و دریا ماند بنانت گاه سخا
ببرق و صاعقه ماند سنانت گاه جدل
بدانش ودهش و جود و داد و دولت و دین
[...]
خجسته بادا بر خواجه عمید اجل
خجسته عید رسول خدای عزوجل
عماد ملک و ملک بوالفرج مفرج غم
که هم عماد جلالست و هم عمید اجل
اساس نصرت نصربن رستم آن که به دوست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.