گنجور

 
خاقانی شروانی
 

خاقانیا نجات مخواه و شفا مبین

کرد شفاعت علت و زاید نجات، بیم

کاندر شفاست عارضهٔ هر سپید کار

واندر نجات مهلکهٔ هر سیه گلیم

خواهی نجات مهلکه منگر نجات بیش

خواهی شفای عارضه مشنو شفا مقیم

نفی نجات کن که نجاتی است بس خطر

دور از شفا نشین که شفائی است بس سقیم

رو کاین شفا شفا جرف است از سقر تورا

آن را شفا مخوان که شقائی است بس عظیم

قرآن شفا شناس که حبلی است بس متین

سنت نجات دان که صراطی است مستقیم

تا زین نجات جا طلبی در ره نجات

جنات‌بان نه جات دهد نه ره سلیم

از حق رضا طلب که شفائی است آن بزرگ

وز دین حدیث ران که نجاتی است آن قدیم

ترسم تو بس نجات تو و درد تو شفاست

ناجی راستی شوی ای باژگونه تیم

راه ابتدا خدای نماید پس انبیا

زر اول آفتاب دهد پس کف کریم

دریا به دست ابر به طفلان مهد خاک

شیر کرم فرستد و او یا در یتیم

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

سردار دکامی در ‫۲ سال و ۱۱ ماه قبل، پنج شنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۵۷ نوشته:

ظاهراً بیت اول چنین است:
خاقانیا نجات مخوان و شفا مبین/ کآرد شفات علت و، زاید نجات بیم.
الان به دیوان دسترسی ندارم. ولی بی گمان شفاعت در مصراع دوم غلط است. خاقانی در اینجا تعریضی به کتابهای شفا و نجات ابن سینا دارد. شفات در مصراع دوم مخفف «شفایت» است، یعنی کتاب شفا تو را علت (=بیماری) می آورد، برایت بیماری می آورد.

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.