خاقانیا ز نان طلبی آب رخ مریز
کان حرص کآب رخ برد آهنگ جان کند
آدم ز حرص گندم نان ناشده چه دید
با آدمی مطالبهٔ نان همان کند
بس مور کو به بردن نان ریزهای ز راه
پی سودهٔ سان شود و جان زیان کند
آن طفل بین که ماهیکان چون کند شکار
بر سوزن خمیده چو یک پاره نان کند
از آدمی چه طرفه که ماهی در آب نیز
جان را ز حرص در سر کار دهان کند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: خاقانی در این قطعه خود را پند میدهد که برای نان آبروی خود را نریزد، زیرا آز به جان آدمی میرسد. او برای اثبات این سخن از داستان آدم و گندم، مورچهای که برای ریزهنانی لگدمال میشود و ماهیای که با طعمهٔ نان در قلاب کودک گرفتار میشود مثال میآورد. نتیجه میگیرد که حرص نان، آدمی و جانوران را به یکسان به نابودی میکشاند.
هوش مصنوعی: ای خاقانی، برای به دست آوردن نان آبروی خود را نریز؛ زیرا آزی که آبرو را میبرد، سرانجام قصد جان آدمی را هم میکند.
هوش مصنوعی: آدم به سبب آز به گندمی که هنوز نان هم نشده بود چه رنج و آسیبی دید (از بهشت رانده شد)؛ خواستن و طلب نان نیز با آدمی همان کار را میکند.
هوش مصنوعی: بسیار مورچهای که برای بردن ریزهنانی از سر راه، زیر پای رهگذران لگدمال میشود و جانش را از دست میدهد.
هوش مصنوعی: آن کودک را ببین که چگونه ماهیهای کوچک را شکار میکند: تکهای نان بر سوزنی خمشده میزند و آن را طعمه میسازد.
هوش مصنوعی: از آدمی چنین کاری شگفت نیست، چون ماهی نیز در آب از روی آز جانش را بر سر خوراکِ دهانش میگذارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شاهی که پیر گشته جهان را جوان کند
سلطان ابوالملوک ملک ارسلان کند
وان نامه کان به نام ملک ارسلان بود
دست شرف از آن به تفاخر نشان کند
آن شهریار عدل کانصاف او همی
[...]
گیرد قدر عنانش و بوسد قضا رکاب
گر پای و دست قصد رکاب و عنان کند
هرگز به سالها نکند ابر نوبهار
آن مکرمت که دست تو در یک زمان کند
تیزی که مغز چرخ ز بانگش فغان کند
تیزی که روزگار بدو امتحان کند
تیزی که مردگان همه از بیم درریند
گر نفخ صور صدعت خود را چنان کند
تیزی که چون ز منفذ سفلی گشاد یافت
[...]
چشمت که قصد جان من ناتوان کند
گویم مکن به قصد دل، همان کند
مرغ دل آشیانه به زلف تو می کند
چون طوطیی که میل به هندوستان کند
آن کس که مانده بسته سودای زلف تو
[...]
مطرب، مهل که محنت و غم قصد جان کند
راهی سبک بیار، که رطلم گران کند
گیر و گرفت چیست؟ چو با عشق ساختیم
بر ما گرفته گیر که وصلی زیان کند
گر مهر و ماه را به در او برم شفیع
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.