گویم همه دل منی و جانی
مانم به تو و به من نمانی
آن سایه منم که خاک خاکم
وآن نور تویی که جان جانی
من خاک توام به جای اینم
تو جان منی به جای آنی
گفتم چه شود که من شوم تو
گفتا که تو من شو ار توانی
گر من تو شوم تو نیست گردی
اما تو چو من شوی بمانی
بر دلدل دل چنان زن آواز
کز خندق غم برون جهانی
کز طبع تو در خزان عالم
پیداست بهار شادمانی
امروز مرا مسلم آمد
در ملک سخن خدایگانی
هم نام تو خالق الکلام است
هم نعت تو خالق المعانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در برابر معشوق خود را سایه و خاک میداند و معشوق را نور و جانِ جان. در گفتوگویی کوتاه، معشوق به او میگوید که راه یکیشدن آن است که عاشق در او فانی شود تا باقی بماند. در پایان، شاعر شادیبخشی معشوق را میستاید و سروری خود در سخن را مدیون کسی میداند که آفرینندهٔ سخن و معنا خوانده میشود.
هوش مصنوعی: به تو میگویم که تو سراسر دل و جان منی. من به تو شبیهم و از تو مایه گرفتهام، اما تو به من شبیه نیستی و از من برتری.
هوش مصنوعی: من آن سایهام که از خاک هم پستترم، و تو آن نوری که جانِ جانهایی.
هوش مصنوعی: من خاک پای توام و سزاوار همین جایگاهم. تو جان منی و شایستهٔ آن مقام بلند.
هوش مصنوعی: گفتم چه میشود اگر من تو شوم و با تو یکی گردم؟ معشوق گفت: اگر میتوانی، تو من شو.
هوش مصنوعی: ادامهٔ سخن معشوق است: اگر من به رنگ تو درآیم، تو نابود میشوی. اما اگر تو به رنگ من درآیی، ماندگار میشوی. اشارهای عرفانی به فنا در معشوق و بقا به اوست.
چنان آواز دلدل برای دل بخوان که از گرداب اندوه بیرون بجهد.
هوش مصنوعی: زیرا از سرشت و طبع تو، در خزان این جهان، بهار شادی آشکار میشود.
هوش مصنوعی: امروز پادشاهی و سروری در قلمرو سخن برای من مسلّم و پذیرفته شده است.
هوش مصنوعی: نام تو «آفرینندهٔ سخن» است و وصف تو «آفرینندهٔ معانی». یعنی سرچشمهٔ سخن و معنای من تویی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن جنگی مرد شایگانی
معروف شده به پاسبانی
در گردنش از عقیق تعویذ
بر سرش کلاه ارغوانی
بر روی نکوش چشم رنگین
[...]
ای چشم و چراغ آن جهانی
وی شاهد و شمع آسمانی
خط نو نبشته گرد عارض
منشور جمال جاودانی
بی دیده ز لطف تو بخواند
[...]
عشقست نشان بی نشانی
از خود چو برون شوی بدانی
ای غایت عیش این جهانی
ای اصل نشاط و شادمانی
گر روح بود لطیف روحی
ور جان باشد عزیز جانی
گفتی که چگونهای تو بیما
[...]
تا بشنیدم که ناتوانی
دلتنگ شدم چنانکه دانی
گفتم شخصی بدان لطیفی
افسوس بود به ناتوانی
افتاد ز هاتفی به گوشم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.