چه نشینم که فتنه برپای است
رایت عشق پای برجای است
هرچه بایست داشتم الحق
محنت عشق نیز میبایست
صبر با این بلا ندارد پای
بگریزد نه بند بر پای است
راستی به، که صبر معذور است
بر سر تیغ، چون توانْ پایَست
بیخ امید من ز بن برکند
آنکه شاخ زمانه پیرای است
کار من بد شده است و بدتر ازین
هم شود، تا فلک بر این رای است
از که نالم بگو ز کارگزار
یا از آن کس که کارفرمای است
ناله دارد ز زخم، مار سلیم
مار از آن کس که ماراَفسای است
خیز خاقانی از نشیمن خاک
که نه بس جای راحتافزای است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از برخاستن فتنهٔ عشق و ناتوانی صبر در برابر آن میگوید و تقدیر و آسمان را عامل بربادرفتن امیدش میداند. سپس میپرسد شکایت را باید از عامل کرد یا از فرماندهنده، و با مثال مارگزیده و مار و مارافسا نشان میدهد که هر عاملی ابزار دیگری است. در پایان خود را به برخاستن از این دنیای خاکی و بیآسایش فرامیخواند.
هوش مصنوعی: چرا آرام بنشینم وقتی آشوب و فتنه به پا خاسته است؟ پرچم عشق همچنان استوار و برقرار ایستاده است.
هوش مصنوعی: بهراستی هر چه لازم بود داشتم و تنها رنج عشق کم بود که آن هم باید به سراغم میآمد.
هوش مصنوعی: صبر در برابر این بلا تاب ایستادگی ندارد و میگریزد، چون بندی بر پایش نیست که نگاهش دارد.
راستش، شکیبایی هم معذور است. [آخر] چگونه میتوان روی تیغ دوام آورد؟
هوش مصنوعی: آن که شاخههای روزگار را هرس میکند، یعنی تقدیر، ریشهٔ امید مرا از بن کند.
هوش مصنوعی: کار من بد شده است و تا وقتی آسمان بر همین رأی و رفتار باشد، از این هم بدتر خواهد شد.
هوش مصنوعی: بگو از چه کسی شکایت کنم: از آن که کار را انجام میدهد یا از آن که فرمانش را میدهد؟
هوش مصنوعی: مارگزیده از زخم مار مینالد و مار از دست افسونگری که او را به کار واداشته است. یعنی هر کارگزاری ابزار فرماندهندهای دیگر است و شکایت حقیقی از اوست.
هوش مصنوعی: ای خاقانی، از این جایگاه خاکی یعنی دنیا برخیز، زیرا جایی نیست که آسایش و آرامش بیفزاید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
مکرم و معطی و خجسته پی است
بی نیازست از آنچه تحت وی است
هرکه باشد چنین ز نسل وی است
گر ز روم و ز شام و گر ز ری است
بلکه تفویض، احوط و اولی است
راه دین و دیانت و تقوی است
میل هر کس به سوی جنس وی است
آنچه پخته ست جنس خام کی است
بر لبم گوش نه که بانگ نی است
از دلم نوش کن که خم می است
خشت بر لب خمش ستاده چو خم
می چو سر جوش گشت وقتی قی است
جام ما چون تهی شود از می
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.