عیدی است فتنه‌زا ز هلال معنبرش
دل کان هلال دید نشیند برابرش
آری چو فتنه عید کند شیفته شود
دیوانهٔ هوا ز هلال معنبرش
من شیفته چو بحر و مسلسل چو ابر از آنک
هم عید و هم هلال بدیدم بر اخترش
ماندم چو کودکان به شب عید بی قرار
تا نعل برنهاد چو هاروت کافرش
مهجور هفت ماهه منم ز آن دو هفته ماه
کز نیکویی چو عید عزیز است منظرش
چون ماه چار هفته رسیدم به بوی عید
تا چار ماه روزه گشایم به شکرش
گر صاع سرسه بوسه به عیدی دهد مرا
ز آن رخ دهد که گندم گون است پیکرش
دوشم در آمد از در غم خانه نیم‌شب
شب روز عید کرد مرا ماه اسمرش
عید مسیح رویش و عود الصلیب زلف
رومی سلب حمایل و زنار دربرش
دستار در ربوده سران را به باد زلف
شوریده زلف و مقنعهٔ عید بر سرش
برده مهش به مقنعه عیدی و چاه سیم
آب چه مقنع و ماه مزورش
بر کوس عید آن نکند زخم کان زمان
بر جانم از شناعه زدن کرد زیورش
گیسو چو خوشه بافته وز بهر عید وصل
من همچو خوشه سجده کنان پیش عرعرش
جان ریختم چو بلبله بر عید جان خویش
چشمم چو طشت خون ز رقیب جگر خورش
در طشت آب دید توان ماه عید و من
در طشت خون بدیدم ماه منورش
بینی هلال عید به هنگام شام و من
دیدم به صبح نیم هلال سخنورش
چون دیدمش که عید سده داشت چون مغان
آتش ز لاله برگ و چلیپا ز عنبرش
آن آتشی که قبلهٔ زردشت و عید اوست
می‌دیدمش ز دور و نرفتم فراترش
در کعبه کرده عید و ز زمزم مزیده آب
چون نیشکر چگونه مزم آتش ترش
بودم در این که خضر درآمد ز راه و گفت
عید است و نورهان شده ملک سکندرش
خاقانیا وظیفهٔ عیدی بیار جان
پس پیش کش به حضرت شاه مظفرش
خاقان اکبر آنکه دو عید است در سه بعد
شش روز و پنج وقت ز چار اصل گوهرش
بل شش هزار سال زمان داشت رنگ عید
تا رنگ یافت گوهر ذات مطهرش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر با اشاره به زیبایی‌ها و جذابیت‌های عید، به توصیف یک هلال و دل‌باختگی خود به آن می‌پردازد. او به کنایه از حس شیدایی و بی‌قراری در انتظار عید و دیدار معشوق صحبت می‌کند، و از تشنگی عشق و اشتیاق خود به وصال می‌گوید. شاعر همچنین به نمادهایی همچون ماه و عید که نشان‌دهنده امید و شادی هستند، اشاره می‌کند و به ارتباط معنوی و زیبایی‌های پیرامونش می‌پردازد. در پایان به جاودانی عید و اهمیت آن در زندگی انسان‌ها اشاره می‌کند و پیغام می‌دهد که این احساسات عید به نوعی نجات‌بخش و تراژیک نیز هستند.
هوش مصنوعی: عید و ماجرای عید، جذابیتی دارد که دل از کسی که به آن هلال (معنبر) نگاه کند، می‌برد و او را سرگشته و دیوانه می‌کند. اگر کسی این هلال را ببیند، قلبش به سمت او جلب می‌شود و آرام نمی‌گیرد.
هوش مصنوعی: وقتی عید به مانند فتنه‌ای جلوه کند، عاشق می‌شود و دیوانهٔ هوس و تحریک می‌شود به خاطر هلالی که زیبایی معنوی دارد.
هوش مصنوعی: عاشق و شیفته‌ام مثل دریا و در حالتی پیوسته و مداوم مانند ابر، چرا که هم عید را دیدم و هم هلال را بر ستاره‌اش.
هوش مصنوعی: من در شب عید، مانند کودکان، بی‌قراری می‌کنم و منتظر هستم تا نعل او را بر پایش بزنند، همان‌طور که هاروت (موجودی که به جادوگری معروف است) می‌کرد، و این نشان از کافر بودن اوست.
هوش مصنوعی: من مدتی طولانی است که از آن دو هفته‌ای که به خاطر زیبایی‌اش شبیه عید است، دور افتاده‌ام.
هوش مصنوعی: وقتی که چهار هفته از ماه گذشت و به عید رسیدم، تصمیم دارم تا چهار ماه به خاطر شکرگزاری از او روزه خود را باز کنم.
هوش مصنوعی: اگر به من در روز عید بوسه‌ای به اندازهٔ یک صاع (معیاری برای اندازه‌گیری) بدهد، تأثیر آن بوسه به قدری زیاد است که مانند رنگ طلایی و گندم‌‌گون صورتش می‌شود.
هوش مصنوعی: نیمه‌شب گذشته، از در خانه غم به درون آمد و در روز عید، مرا با ماه تیره‌رویش شاد کرد.
هوش مصنوعی: بهره‌مندی از زیبایی‌های چهره‌اش و زلف‌های خوش‌بویش، شباهت به عید مسیح دارد و همچون عود الصلیب (یک نوع چوب خوشبو) می‌نماید که زنار (حفاظتی برای لباس) و حمایل (پیش بند) را از او گرفته است.
هوش مصنوعی: عید مسیح با زلف شوریده و درهم‌ریخته، نشان‌دهندهٔ زیبایی و جذابیت اوست که دستار سران را بر باد می‌دهد، یعنی برجستگی مقام آنها را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. در این تصویر، زلف و مقنعهٔ عید به زیبایی و شگفتی او اشاره دارد.
هوش مصنوعی: دختر زیبای یادشده با مقنعه‌ای شیک و عیدانه به سرش، مانند ماهی است که ظاهری زیبا و فریبنده دارد، و چاه سیم آب نیز به زیبایی او اشاره می‌کند. در واقع، این تصویرسازی نشان‌دهندهٔ جذابیت و دلربایی اوست.
هوش مصنوعی: در روز عید، آن کسی که زخم می‌زند، نمی‌تواند مرهمی بر زخم من باشد، زیرا در زمان گذشته، از زیبایی‌های او به شدت آسیب دیده‌ام.
هوش مصنوعی: موهایش مانند خوشه‌ای بافته شده است و به خاطر عید وصلم، همچون خوشه‌ای از مروت و ادب در برابر او، به سجده می‌افتم.
هوش مصنوعی: جانم را مانند بلبل برای عید جان خودم فدای عشق کرده‌ام و چشمانم مانند طشت خون به خاطر رقیب به درد و رنجی عمیق دچار است.
هوش مصنوعی: من در ظرف آب، ماه عید را می‌بینم، اما من در ظرف خون، ماه درخشان خود را مشاهده می‌کنم.
هوش مصنوعی: تو در هنگام غروب هلال عید را می‌بینی، اما من در صبح زود نیمی از هلال سخن‌ور را مشاهده کرده‌ام.
هوش مصنوعی: وقتی او را دیدم که عید سده را جشن می‌گیرد، مانند مغان آتش و گل لاله در دستش و چلیپا (صلیب) که از عنبر ساخته شده، جلوه‌گری می‌کند.
هوش مصنوعی: آن آتشی که قبلهٔ زردشتیان و جشن آنها است، از دور می‌دیدم و به سوی آن نرفتم، در حالی که گرمای آن بیشتر می‌شد.
هوش مصنوعی: در کعبه جشن عید برپا شده و آب در چشمهٔ زمزم چون شکر شیرین است. چگونه می‌توان آتش ترش و تلخ را چشید؟
هوش مصنوعی: من در این خیال بودم که خضر (پیامبری در اسطوره‌های اسلامی) از راه رسید و گفت که روز عید است و نورهان (به معنای روشنی یا درخشش) در ملک سکندر (شاه سکندر مقدونی) به وجود آمده است.
هوش مصنوعی: خاقانی از خاقان (شاه) می‌خواهد که وظیفهٔ برگزاری عید را به او محول کند و جانش را به عنوان هدیه به شاه مظفر تقدیم کند.
هوش مصنوعی: خاقانی اشاره می‌کند که «خاقان اکبر» (شاه بزرگ) بر دو عید (دو روز شادی و خوشی) حاکم است و این دو عید به سه بعد مختلف تقسیم می‌شود که شامل شش روز و پنج موقعیت (یا وقت) می‌شود و این وضعیت از چهار اصل که گوهر وجود او را تشکیل می‌دهند، ناشی می‌شود.
هوش مصنوعی: رنگ شادی و عید تا زمانی حدود شش هزار سال برپا بود که گوهر پاک و ذاتی او (خاقانی) شناخته و جلوه‌گر شد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تسبیح او کنند ملایک ز ساق عرش
کو برکشید عرش و هم او گسترید فرش
تر دامنی که ننگ وجودست گوهرش
دریا نشسته خشک لب از دامن ترش
طفل سخن به شیر سگ آلود از آنگهی
کاین شوخ گربه چشم گرفتست در برش
سرگشته شد چو زیبق ناکشته کز تری
[...]
صبح حمایل فلکت آهیخت خنجرش
کآمیخت کوه ادیم شد از خنجر زرش
هر پاسبان که طرهٔ بام زمانه داشت
چون طره سر بریده شد از زخم خنجرش
صبح از صفت چویوسف و مه نیمهٔ ترنج
[...]
هر دم که در صفای رخ یار بنگرد
گردد همه جهان بحقیقت مصورش
چون باز در فضای دل خود نظر کند
بیند چو آفتاب، رخ خوب دلبرش
پروردگار خلق خدایی به کس نداد
تا همچو کعبه روی بمالند بر درش
از مال و دستگاه خداوند قدر و جاه
چون راحتی به کس نرسد خاک بر سرش
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.