خوشتر است از دولت دنیا و عقبی وصل یاری
دست در گردن درآوردن، شبی با غمگساری
حاصل عمر است وقتی بابت یاقوت لعلی
باده چون ارغوان نوشیدن اندر مرغزاری
ترک مستت رفته رفته برد آخر دل ز دستم
نو غزالی شوخ چشم، آورد شیری را شکاری
ای که هر سو می خرامی، از تغافل بر من افکن
با نگاه دلپذیری، یا خدنگ جان سپاری
آخر ای باد، اندکی آهسته تر بگذر که ما را،
جا، در آن زلف مشوش کرده جان بیقراری
دل اگر مستی کند بی گاه و گه منعش نسازم
کاین شتر را غیر زلف مهوشان نبود مهاری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ابراز عشق و وابستگی خود به معشوق میپردازد و به اهمیت وصل و ارتباط عاطفی اشاره میکند. او در بیان لحظاتی خوش و پر معنایی که با معشوق داشته، از زیبایی و جذابیتش یاد میکند و در عین حال به غمانگیز بودن جدایی از او نیز اشاره دارد. شاعر با تصویرسازیهای دلنشین و گلدستهای از احساسات، به توصیف درد و شوق ناشی از این عشق میپردازد و به تدریج به آنچه زلف معشوق بر دلش میگذارد، اشاره میکند. در نهایت، او بر این نکته تأکید میکند که دلش نمیتواند از محبوب غافل شود و زلف معشوق را به عنوان نشانهای از جذابیت و زیبایی میبیند.
هوش مصنوعی: بهتر از نعمتهای دنیا و آخرت، وصل شدن به یاری است که در آغوشش آرامش یابیم و شبی را در کنار او با دلمشغولیهای خود بگذرانیم.
هوش مصنوعی: زندگی انسان به مانند بادهای است که ارزشش به جواهرات آن یعنی لحظات خوش آن مشهود میشود. وقتی در دل طبیعت و در کنار زیباییها، از این لحظات لذت میبریم، ارزش واقعی عمر را درک میکنیم.
هوش مصنوعی: بیشتر از آنچه که فکر میکردم، دل و جانم را از دست دادهام. ای دختر جوان با چشمان بازیگوش، تو مثل یک غزال هستی که زندگیام را به تنگ آوردهای و مرا به چالشی بزرگ دعوت کردهای.
هوش مصنوعی: ای کسی که به هر سو قدم میزنی، با نگاهی زیبا و دلنشین به من توجه کن، یا اینکه با دل و جان خود مرا اسیر کن.
هوش مصنوعی: آخر ای باد، کمی آرامتر بگذرت که ما را در آن زلف آشفته، دچار بیقراری کردهای.
هوش مصنوعی: اگر دل بخواهد که در لحظههایی از خود بیخود شود، من آن را سرزنش نمیکنم، زیرا این شتر هیچ مهاری جز زلف معشوقان ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خوش بوَد یاری و یاری بر کنار سبزهزاری
مهربانان، روی بر هم، وز حسودان بر کناری
هر که را با دلستانی عیش میافتد زمانی
گو «غنیمت دان که دیگر، دیر دیر افتد شکاری»
راحت جان است رفتن با دلارامی به صحرا
[...]
دلبرا با ما سر پیوند داری یا نداری
راست برگو الله الله راست داری یا نداری
عیب نتوان کرد باید سر به مسکینی نهادن
گر به پیوند چو من شوریده ای سر در نیاری
با تو ما باری به یک دل در میان داریم صد جان
[...]
پادشاهست آنکه دارد در چنین خرم بهاری
ساقیی سرمست و جامی، مطربی موزون و یاری
نوش کن جام صبوح و کوش کز شاخ گلتر
بلبلی هر دم بنالد، بلکه چون بلبل هزاری
چون به دستم باده دادی شیر گیرم کن به شادی
[...]
در زمستان بر امید آنکه باز آید بهاری
عاشق گل را بباید ساختن با نوک خاری
دوستان پرسند کآخر در چه کاری در چه کارم
می گذارم عمر خود را بر امید انتظاری
بارها بار فراقت بردهام بر گردن جان
[...]
پیش رویت گل که باشد هرزهخندی شرمساری
نزد قدت سرو پا استادهای بیاعتباری
چون بخواهم جان سپردن پیش رخسار تو اولی
چون بباید مرد روزی پیش بالای تو باری
خرم آن جمعی که باشد در میانشان چون تو شمعی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.