یار با ما وفا نخواهد کرد
با خودم آشنا نخواهد کرد
نکند رای من وگر کند او
بخت من خودرها نخواهد کرد
خوبی و بد خویی چو همزادند
او ز همشان جدا نخواهد کرد
حاجت ما بروی خرّم اوست
حاجت ما روا نخواهد کرد
عهد دارد که جز جفا نکند
تا نگویی وفا نخواهد کرد
با چنان زلف و روی کو دارد
بر غمش دل قفا نخواهد کرد
تنگ شکّر گرش چه هست فراخ
زان نصیبی مرا نخواهد مرد
جانم امد بلب ز غصّه و او
بوسی از خود جدا نخواهد کرد
تا نیارد غمش برویم روی
بر غم او قفا نخواهد کرد
در همه دور حسن خودکاری
از برای خدا نخواهد کرد
هست در دست من دعایی واو
رغبت اندر دعا نخواهد کرد
خود نداند که دولت خوبی
تا قیامت بقا نخواهد کرد
چارۀ زرکنم که جز زر، کس
چارۀ کار ما نخواهد کرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از بیوفایی و ستمگری یار شکایت میکند؛ یاری که زیبایی و بدخویی را با هم دارد، بوسهای دریغ میکند و به دعا و التماس اعتنا ندارد. شاعر به او یادآوری میکند که زیبایی ماندگار نیست. در پایان با طنز نتیجه میگیرد که تنها زر میتواند گره کارش را بگشاید.
هوش مصنوعی: یار با ما وفادار نخواهد بود و مرا با خود آشنا و همدم نخواهد کرد.
هوش مصنوعی: او خواستهٔ مرا برآورده نمیکند، و اگر هم بکند، بخت بد من نخواهد گذاشت که به آن برسم.
هوش مصنوعی: زیبایی و بدخویی در او مانند دو همزادند و او هرگز این دو را از هم جدا نخواهد کرد؛ یعنی همیشه هم زیبا و هم بدخو خواهد ماند.
هوش مصنوعی: آرزوی ما دیدن روی شاداب و تازهٔ اوست، اما او این آرزو را برآورده نخواهد کرد.
هوش مصنوعی: او پیمان بسته که جز ستم نکند؛ پس نگو که وفا نمیکند، چون به همین پیمانِ ستمگری وفادار است.
هوش مصنوعی: با آن زلف و رویی که او دارد، دل هرگز به غم عشق او پشت نخواهد کرد و از آن روی برنخواهد گرداند.
هوش مصنوعی: اگرچه بار شکر او (دهان شیرینش) فراوان است، اما از آن هیچ بهرهای به من نخواهد داد؛ در «تنگ» میان تنگی دهان و بار شکر ایهام است.
هوش مصنوعی: از غصه جانم به لب رسیده است، اما او حتی یک بوسه هم از خود دریغ نمیکند که به من بدهد.
هوش مصنوعی: تا وقتی که غم او به من روی نیاورد، دل از غم او روی برنمیگرداند؛ یعنی دل همچنان پایبند غم اوست.
هوش مصنوعی: او در تمام دوران زیباییاش حتی یک کار نیک برای رضای خدا نخواهد کرد.
هوش مصنوعی: تنها چیزی که در دست دارم دعاست، اما او به دعا و التماس من اعتنایی نخواهد کرد.
هوش مصنوعی: او نمیداند که دولت زیبایی تا ابد پایدار نمیماند و روزی از دست میرود.
هوش مصنوعی: پس باید چارهٔ زر و پول کنم، زیرا جز زر هیچکس کار ما را چاره نخواهد کرد؛ با طنز میگوید که دل یار فقط با زر نرم میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اشتر گرسنه کسیمه برد
کی شکوهد ز خار؟ چیره خورد
نانوردیم و خوار و این نه شگفت
که برِ ورد، خار نیست نورد
مردم اندر خور زمانه شدهست
نرد چون شاخ گشت و شاخ چون نرد
از تک اسب و بانگ نعرۀ مرد
کوه پر نوف شد هوا پر گرد
شعر سید محمد ناصر
دل من شاد کرد و خرم کرد
شدم از گرمی طبیعی پوست
همچو تشنه که آب باید سرد
بر دل من نشاط رامش یافت
[...]
صدر اسلام زنده گشت و نمرد
گرچه صورت به خاک تیره سپرد
در جهان بزرگ ساخت مکان
هم بخردان گذاشت عالم خرد
پس تو گویی که مرثیت گویش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.