ترسم آن نوش ز لب کم سخنی
در زبانها فتد به بی دهنی
زاهد ار بیند آن دو لعل چو می
ساتکینی کشد برو سه منی
رنگ و بوی از رخ و خطش گیرد
دیبۀ چین و نافه ختنی
ای که از چهره ماه بر فلکی
وی که از قدّ سرو در چمنی
با چنین چشم و روی و لب که تراست
با گل و نرگس و سمن بزنی
از رخ و غمزه خنجر و سپری
آفتابی تو یا گل و سمنی
چون خرامی بگاه آمد شد
فتنۀ صد هزار مرد و زنی
بی میانی، چرا کمر بندی
تا مرا در غلط همی فکنی
پشت مشک و بنفشه بشکتی
آخر این زلف برکه می شکنی؟
گرچه در زلف تست جای دلم
در میان دل غمین منی
تا بدانی که از لطافت و حسن
هم تو در بند زلف خویشتنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوقی است که شاعر به توصیف او پرداخته است. شاعر نگران است که زیبایی معشوق به حدی باشد که زبانش را بند آورد و نتواند از او تعریف کند. او به زیبایی چهره، قد و لبهای معشوق اشاره میکند و بیان میکند که این زیبایی به اندازهای فتن انگیز است که دلها را میرباید. معشوق با حرکاتش دلها را میشکافد و شاعر احساس میکند که در زلفهای او گم شده است. در انتها، شاعر تأکید میکند که زیبایی و لطافت معشوق و زلفهای او او را به اسارت کشانده و او را در بند خود نگه داشته است.
هوش مصنوعی: میترسم که آن لذت شیرین به خاطر کمگویی و ساکتی من، در زبانها نیفتد و فراموش شود.
هوش مصنوعی: اگر زاهد دو دانه ی لطیف و زیبا را مانند می ببیند، هر آنگاه که به آنها نگاه کند، دلش میخواهد که بتواند از آنها سه من لذت ببرد.
هوش مصنوعی: زیبایی و عطر چهره و خطوط صورتش، پرده ای از چین و ناز را تحت تأثیر قرار میدهد.
هوش مصنوعی: تو که چهرهات همچون ماه در آسمان درخشان است و قدّ تو مانند سرو در باغی زیبا و دلانگیز است.
هوش مصنوعی: با چنین چهره و لب و چشمی که تو داری، میتوانی به راحتی با گلها و نرگسها و سمنها رقابت کنی.
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر زیبایی و جذابیت یک شخص است که مانند شمشیری درخشان و محافظی در برابر آفتاب میدرخشد. همچنین میتوان آن را به زیبایی یک گل یا یک گیاه خوشبو تشبیه کرد. به طور کلی، این تصویر بیانگر دلربایی و جاذبه خاص فرد است.
هوش مصنوعی: وقتی که تو آهسته به راه میروی، عذاب و مشکلاتی به اندازه صد هزار مرد و زن ایجاد میشود.
هوش مصنوعی: بدون واسطه، چرا به من چیزی میگویی که به اشتباه از من فکر میکنی؟
هوش مصنوعی: آیا در نهایت زیبایی و جاذبهای که در دنیای من وجود دارد، میتواند زلفهای این برکه را به هم بزند و خراب کند؟
هوش مصنوعی: هرچند که در موهایت جا دارد، اما دل غمگین من در وسط دل تو قرار دارد.
هوش مصنوعی: برای درک این موضوع که تو نیز به خاطر لطافت و زیباییات در اسیر زلف خود هستی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ساکن خانقاه «اَوْ اَدْنی»
سالک شاهراه «اَرْسَلْنا»
هر چه موی سپید بینی تو
دست در دامن بهانه زنی
برکنی گوئی این ز سودا بود
من ندانم که را همی شکنی
پنبه زاری شد آن بناگوشت
[...]
لشکر شب رسید تن چه زنی؟
حبشی دست یافت بر ختنی
چون تو را خوان و کاسه نبود
بیهده کوس مهتری چه زنی
بی مروت تو را منی نرسد
ای منی چند از این منیّ و منی
با همه نادری و نو سخنی
برنتابیم روی از آن کهنی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.