گنجور

شمارهٔ ۱۳۹

 
کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل » غزلیات
 

ای باد صبا خبر چه داری؟

از زلف بتم اثر چه داری؟

از غمزۀ او دلم جدانیست

زان بیماران خبر چه داری؟

گر مردم چشم من نیی تو

بر خاک درش گذر چه داری؟

بوی سر زلف و خاک کویش

دانم داری دگر چه داری؟

ما را ببهای نیک بفروش

زین جنس متاع هر چه داری

دل را بجز این دو نیست حاجت

از تو مثلا خود ارچه داری

از من بریار بر پیامی

تو خود بجزین هنر چه داری؟

گو از تو چو حال من چنین شد

دریاب، غمی بخور، چه داری؟

گر هست ترا بکشتنم رای

تعجیل کن ای پسر چه داری؟

بی فایده صد هزار دل را

سر گشته بزلف در، چه داری؟

در بسته میان بعشوه ما را

بر هیچ نه چون کمر، چه داری

بد عهدی و جور و یار دیگر

کردی همه، زین بترچه داری؟

بردی دل و صبر و جان، نگویی

تا چشم هنوز بر چه داری؟

ترسم که جوابم این فرستی

دانم که تو خود سر چه داری

جان و دل و صبر هیچ باشد

اندیشه بکن که زرچه دادی؟

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: سیاوش جعفری | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام