اسبی دارم که هرگز ایزد
قانع ترازو نیافریند
تا روز ز عشق جو همه شب
از خرمن ماه خوشه چیند
با حشر فکند دیدن جو
دانه که درین جهان نبیند
گفتند که جو نماند وزین غم
میخواست که تعزیت گزیند
پوشید پلاس و پاره یی کاه
میخواهد تا درو نشیند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
اسبی دارم که هرگز ایزد
قانع ترازو نیافریند
تا روز ز عشق جو همه شب
از خرمن ماه خوشه چیند
با حشر فکند دیدن جو
دانه که درین جهان نبیند
گفتند که جو نماند وزین غم
میخواست که تعزیت گزیند
پوشید پلاس و پاره یی کاه
میخواهد تا درو نشیند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: قطعهای طنزآمیز دربارهٔ اسبِ گرسنه و بیجوی شاعر است. شاعر به طعنه او را قانعترین آفریده میخواند که شبها از خرمن ماه خوشه میچیند و دیدن جو را به روز قیامت حواله کرده است. در پایان، اسب از خبر تمام شدن جو به سوگ مینشیند، پلاس عزا میپوشد و مشتی کاه میخواهد تا بر آن بنشیند. با این شوخی، شاعر از تنگدستی خود و نداشتن خوراک برای اسبش گلایه میکند.
هوش مصنوعی: اسبی دارم که خدا هرگز جانوری قانعتر از او نمیآفریند. منظور به طنز این است که چنان گرسنه و بیخوراک مانده که گویی به هیچ قانع است.
هوش مصنوعی: این اسب از شوق جو، همهٔ شب تا صبح از خرمن ماه خوشه میچیند. یعنی در خیال خود از خرمنِ ماه و خوشهٔ ستارگان آسمان دانه میجوید، چون روی زمین جویی به او نمیرسد.
هوش مصنوعی: دیدن جو را به روز رستاخیز واگذاشته است، زیرا در این دنیا دانهای نمیبیند.
هوش مصنوعی: به او گفتند که دیگر جویی باقی نمانده است و او از این غم خواست مجلس سوگ و عزا برپا کند.
هوش مصنوعی: پلاس، یعنی جامهٔ خشن سوگواری، پوشیده است و میخواهد مانند عزاداران بر پارهای کاه بنشیند. لطیفهٔ بیت این است که اسبِ گرسنه به بهانهٔ عزا در پی همان مقدار کاه است تا بخورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شاهی که چو دشمنش ببیند
در ماتم آرزو نشیند
داننده هر آن سبب که بیند
داند که مسبب آفریند
رحمت صفت خدای باقیست
و آن را که خدای برگزیند
گر جرم و خطای ما نباشد
پس عفو تو بر کجا نشیند؟
چون جست ز خواب تا نشیند
وآن دیدهٔ خویش باز بیند
شبها کف پای تو که بیند
خار از کف پای تو که چیند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.