موشکافیها در آن اندام زیبا کردهام
تا کمر را در میان زلف پیدا کردهام
نیستم راضی که سر بر کرسی زانو نهم
تا هوای سربلندی را ز سر وا کردهام
دیده خواهش نبیند توتیا سازی چو من
خاک کوی یأس در چشم تمنا کردهام
باطن خلق دو رو سوهان و ظاهر آینه است
عمرها جاسوسی ابنای دنیا کردهام
بینمک نبود جنونم، دلنشین افتادهام
کز لب لعلش نمک در دیگ سودا کردهام
تنگی کار از عقب دارد گشایشها ضرور
از دل تنگ منست ار دیده دریا کردهام
قامت فصل جوانی شد قد خم گشتهام
جای تا در سایه آن قد رعنا کردهام
هرکه تنهایی طلب، با شمع در یک خانه نیست
من نه بیجا خو به تاریکی شبها کردهام
خانه همسایهها ویران شد از اشکم کلیم
نیست از دیوانگی گر جا به صحرا کردهام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با باریکبینی در وصف کمر یار آغاز میشود و سپس به حال عاشق میپردازد: فروتنی، چشمپوشی از آرزو با خاک ناامیدی، و شناخت دورویی مردم دنیا. شاعر از پیری در سایهٔ قامت یار، دلتنگیای که چشم را دریا کرده و خلوتگزینی در تاریکی شب سخن میگوید. در پایان، صحرانشینی خود را نه نشانهٔ جنون، بلکه پرهیز از ویران شدن خانهٔ همسایگان با سیل اشکش میداند.
هوش مصنوعی: در اندام زیبای یار دقت و باریکبینی بسیار کردهام تا توانستهام کمر باریکش را در میان زلف انبوهش پیدا کنم. کمر یار چنان باریک است که چون مو در میان زلف گم میشود.
هوش مصنوعی: از وقتی هوس سربلندی و برتری را از سر بیرون کردهام، حتی راضی نیستم سرم را بر زانو بگذارم، چون زانو را هم مانند کرسی جایگاهی بلند میبینم. یعنی فروتنیام به نهایت رسیده است.
هوش مصنوعی: چشم خواهش و آرزو کسی را مانند من ندیده که برایش سرمه بسازد؛ من خاک کوی ناامیدی را سرمهٔ چشم آرزو کردهام. یعنی با ناامیدی آرزو را درمان کرده و از خواستن رها شدهام.
هوش مصنوعی: سالها اهل دنیا را زیر نظر داشته و جستوجو کردهام و دریافتهام که مردم دورو ظاهری صاف و روشن چون آینه دارند، اما درونشان مانند سوهان زبر و آزارنده است.
هوش مصنوعی: دیوانگی من بیمزه نیست و به دلها مینشیند، زیرا از لب سرخ یار نمک به دیگ عشق و جنونم افزودهام. یاد لب یار به جنونم شور و لطف داده است.
هوش مصنوعی: پس از سختی و تنگی کار، ناگزیر گشایش میآید؛ اگر چشمم به دریای اشک تبدیل شده، از دلتنگی من است. تنگی دل سرانجام به فراخی دریا انجامیده است.
هوش مصنوعی: از وقتی در سایهٔ قد بلند و زیبای یار جای گرفتهام، جوانیام گذشته و قامتم خمیده شده است. عمرم در عشق او به پیری رسیده است.
هوش مصنوعی: کسی که تنهایی میخواهد با شمع هم در یک خانه نمیماند؛ پس من بیدلیل به تاریکی شبها عادت نکردهام، بلکه چون خلوت کامل میخواهم حتی همدمی شمع را هم نمیپذیرم.
هوش مصنوعی: کلیم، شاعر به خود میگوید: سیل اشکم خانهٔ همسایهها را ویران کرد؛ پس اگر به صحرا رفتهام از دیوانگی نیست، بلکه برای آن است که اشکم به دیگران آسیب نرساند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این منم کز عصمت دل در دلت جا کردهام
این منم کز عشق پاک این رتبه پیدا کردهام
این منم کز پاکبازی چشم هجران دیده را
قابل نظاره آن روی زیبا کردهام
این منم کز عین قدرت دیدهٔ اغیار را
[...]
تا به کوی آن نگار سیمبر جا کرده ام
خانه یی از سیم بهر خویش برپا کرده ام
از برای سیم دنیا پا در این ره مانده ام
شهر و صحرا از نسیم اشک دریا کرده ام
تا نریزد آبروی لنگر من بر زمین
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.