|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چند از شرم تو باشد در نقاب
رخ بپوشان تا برآید آفتاب
بر سر هر عضو من دردت نهاد
نقطهٔ داغی نشان انتخاب
تا در آب افتاده عکس عارضت
می نیاسوده است موج از اضطراب
بر بیاض دیده از خون جگر
می‌نویسم خط بیزاری خواب
می‌کند هر شام در تحت‌الثری
خاک از رشک تو بر سر آفتاب
دستهٔ گل تحفه می‌آرد نسیم
تا برد از سینه‌ام بوی کباب
شب کلیم از دیده می‌بارد سرشک
روز از منزل برون می‌ریزد آب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از زیبایی و تاثیر شگرف معشوق بر خود سخن می‌گوید. او از شرم و حجاب معشوق می‌نالد و می‌خواهد که او رخ در نقاب پنهان نکند تا نور جمالش نمایان شود. درد و شوری که در وجودش به خاطر عشق او به وجود آمده، او را مضطرب کرده و نشانه‌هایی از این عشق بر تنش باقی گذاشته است. شاعر ضمن اشاره به چالش‌های شب، بر احساس تنهایی و اشک‌های خود در فراق معشوق تأکید می‌کند. او در نهایت به انتقال بوی عشق از طریق نسیم و تأثیرات عاطفی آن اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که تو به خاطر شرم و حیایی که داری، چهره‌ات را پنهان کرده‌ای، نور آفتاب نمی‌تواند به خوبی بدرخشد.
هوش مصنوعی: در هر نقطه از بدنم درد تو را حس می‌کنم، گویی که نشانی از انتخاب تو بر من نشسته است.
هوش مصنوعی: تا زمانی که تصویر چهره‌ات در آب افتاده است، موج‌ها از نگرانی به آرامش نرسیده‌اند.
هوش مصنوعی: با اشک‌هایی که از درد دل می‌ریزم، روی صفحه‌ی خالی چشمانم احساس تنفر و بی‌خوابی را می‌نویسم.
هوش مصنوعی: هر شب، خاک زیر زمین به خاطر حسادت به تو، بر آفتاب سایه می‌افکند.
هوش مصنوعی: نسیم به زودی دسته‌ای از گل‌ها را به من هدیه می‌آورد تا از سینه‌ام عطر کباب را بگیرد.
هوش مصنوعی: در شب، چشمان کلیم مانند باران اشک می‌ریزند و روز، همچون آبی که از منزل خارج می‌شود، فروکش می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این جهان خواب است، خواب، ای پور باب
شاد چون باشی بدین آشفته خواب؟
روشنی‌یْ چشم مرا خوش خوش ببرد
روشنیش، ای روشنائی‌یْ چشم باب
تاب و نور از روی من می‌برد ماه
[...]
آفتاب از روی تو بر دست تاب
خود ازین رویست فخر آفتاب
در سحاب از جود تو آمد اثر
زان بود خیرات عالم در سحاب
زور و تاب خسروان سهم تو بود
[...]
من عجب دارم همی از شاعران
تا چرا گویند راد است آفتاب
گرد صحرا سال و مه گردد همی
تا کجا در یابد او یک قطره آب
برخورد آن آب و آنگه میدهد
[...]
کافران را داده مهلت در عقاب
نا فرستاده به عهد او عذاب
هیچ می‌دانی چه می‌گوید رباب؟
ز اشک چشم و از جگرهای کباب
پوستی‌ام دور مانده من ز گوشت
چون ننالم در فراق و در عذاب
چوب هم گوید بُدم من شاخ سبز
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.