اقلیم دل به زور مسخر نمیشود
این فتح بیشکست میسر نمیشود
از گریه سرنوشت چه شویم که این رقم
زایل به آب چون خط ساغر نمیشود
روشندلان خوش آمد شاهان نگفتهاند
آیینه عیبپوش سکندر نمیشود
جان میدهم نهفته که دل پی نمیبرد
خون میخورم چنانکه لبم تر نمیشود
کی مینهد دلیر قدم در محیط عشق
تا کس در آب دیده شناور نمیشود
خاک از غبارگاه بلندی طلب بود
با ما به خاکساری همسر نمیشود
پیداست تا کجاست ترقی ما که مور
گر بال یافت صاحب شهیر نمیشود
بر فرق ریخت خاک که در هیچ معرکه
از ناکسی سیاهی لشکر نمیشود
آسودهخاطریم ز رد و قبول خلق
فرسوده محک زر اختر نمیشود
گر توتیا کنند گهر را چو بشکنند
با خواری شکست برابر نمیشود
خود را دگر ز گرمروان نشمری کلیم
در زیر پایت آبله اخگر نمیشود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ فروتنی، رنج پنهان و استغنا از داوری مردم است. شاعر میگوید دل را با زور نمیتوان فتح کرد، تقدیر با گریه شسته نمیشود و روشندلان مانند آینه به شاهان چاپلوسی نمیکنند. سپس از رنج خاموش خود، خاکساری بیهمتایش و بیاعتناییاش به پسند و ناپسند خلق سخن میگوید. در پایان خود را سرزنش میکند که از گرمروان راستین نیست.
هوش مصنوعی: سرزمین دل را با زور و قدرت نمیتوان گشود. این پیروزی بدون شکستهشدن و فروتنی به دست نمیآید.
هوش مصنوعی: با گریه چه چیزی از سرنوشت را میتوان شست؟ خط تقدیر مانند خطهای جام شراب نیست که با آب پاک شود.
هوش مصنوعی: روشندلان هرگز از سر چاپلوسی برای پادشاهان سخن نگفتهاند. آینه هم عیب اسکندر را نمیپوشاند و او را همانگونه که هست نشان میدهد.
هوش مصنوعی: چنان پنهانی جان میدهم که حتی دلم از آن آگاه نمیشود. چنان خون دل میخورم که لبم هم تر نمیشود؛ یعنی رنجم را کاملاً پنهان میکنم.
هوش مصنوعی: هیچ دلیری در دریای عشق گام نمیگذارد، مگر آنکه پیشتر در آب اشک خود شنا کردن آموخته باشد.
هوش مصنوعی: خاک هم وقتی غبار میشود، بهسوی بالا میرود و بلندی میجوید. پس در افتادگی و خاکساری با ما برابری نمیکند.
هوش مصنوعی: معلوم است که پیشرفت ما تا کجاست. مورچه اگر هم بال پیدا کند، صاحب بالهای بزرگ و توانا نمیشود؛ یعنی ترقی ما ناچیز و بیحاصل است.
هوش مصنوعی: از اندوه بر سر خود خاک ریخت، چون از بیارزشی در هیچ جنگی حتی برای پر کردن شمار سپاه هم به حساب نمیآید.
هوش مصنوعی: از پذیرفتن یا نپذیرفتن مردم آسودهخاطریم. سنگ محک طلای ستاره را فرسوده نمیکند؛ گوهر پاک از داوری دیگران آسیبی نمیبیند.
هوش مصنوعی: اگر مروارید را بشکنند و از آن سرمه بسازند، این فایده با خواری شکستهشدنش برابری نمیکند.
هوش مصنوعی: ای کلیم، دیگر خود را از رهروان پرشور و گرمرو به شمار نیاور. تاولهای زیر پایت به اخگر و آتش تبدیل نمیشوند؛ یعنی شور و حرارت واقعی در رفتنت نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
وصلت به آبِ دیده میسر نمیشود
دستم به حیلههایِ دگر درنمیشود
هرچند گردِ پای و سرِ دل برآمدم
هیچم حدیثِ هجرِ تو در سر نمیشود
دل بیشتر ز دیده بپالود و همچنان
[...]
سر نیست کز تو بر سر خنجر نمیشود
تا سر نمیشود غمت از سر نمیشود
از شست عشق تو نپرد هیچ ناوکی
کان با قضای چرخ برابر نمیشود
هر دم به تیر غمزه بریزی هزار خون
[...]
یک حاجتم ز وصل میسر نمیشود
یک حجتم ز عشق مقرر نمیشود
کارم به تو فتاد ، ولیکن به تک زدن
کاری چنین به پهلوی لاغر نمیشود
زین شیوه آتشی که مرا در دل اوفتاد
[...]
کو دیدهای که بیتو به خون تر نمیشود؟
یا رخ که از فراق تو چون زر نمیشود؟
زان طره باد نیست که نگرفت بوی مشک
زان زلف خاک نیست که عنبر نمیشود
پیوسته با منی و مرا با تو هیچ وقت
[...]
بی روی یار صبر میسر نمیشود
بیصورتش حباب مصور نمیشود
با او دمی وصال به صد لابه سالها
تقریر میکنیم و مقرر نمیشود
گفتم که بوسهای بربایم ز لعل او
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.