تویی آن آفتاب عالم آرای
که داری در دل هر ذره ای جای
جمالت را عماری در عمارت
نمی گنجد سوی ویران ما آی
مپوش از ما به ما نور رخ خویش
به گل خورشید تابان را میندای
میان ما و تو ماییم پرده
کرم کن وز میان این پرده بگشای
خرد زنگ است بر آیینه عشق
بده می ساقیا وین زنگ بزدای
چو جانان جان جان توست جامی
جهان در جست و جوی او مپیمای
بزن در دامن آن جان جان دست
منه دیگر برون از خویشتن پای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی خطاب به محبوب ازلی است که چون خورشید در دل هر ذره حاضر است و در دل ویران عاشق جای میگیرد. شاعر حجاب میان خود و محبوب را هستی خود و عقل میداند و از محبوب میخواهد پرده را بردارد و از ساقی میخواهد با شراب عشق زنگار عقل را بزداید. در پایان جامی به خود میگوید که چون محبوب جانِ جان اوست، نباید او را در جهان بیرون جست، بلکه باید در درون خویش به دامن او چنگ زد.
هوش مصنوعی: ای محبوب، تو همان خورشید جهانآرایی که در دل هر ذره جای داری؛ یعنی حقیقت تو در همهٔ موجودات حاضر است.
هوش مصنوعی: زیبایی تو در کجاوه و در خانههای آباد نمیگنجد؛ پس به سوی دل ویران ما بیا. اشاره دارد به اینکه جلوهٔ حق در دل شکسته و ویران جای میگیرد.
هوش مصنوعی: نور چهرهات را بهسبب وجود ما از ما پنهان مکن؛ خورشید درخشان را با گل نیندای و نپوشان. یعنی هستی ما را حجاب جمال خود مساز.
هوش مصنوعی: آنچه میان ما و تو پرده شده، خود ما و هستی ما هستیم؛ بزرگواری کن و این پرده را از میان بردار.
هوش مصنوعی: عقل همچون زنگاری است بر آینهٔ عشق؛ ای ساقی، شراب بده و این زنگار را پاک کن.
هوش مصنوعی: ای جامی، چون محبوب جانِ جان توست، برای جستن او جهان را زیر پا مگذار و بیهوده سفر مکن.
هوش مصنوعی: دست در دامن آن جانِ جان بزن و دیگر از خود بیرون قدم مگذار؛ یعنی او را در درون خود بجوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به خنجر دشمنانش را ببیزای
به نیکی دوستانش را ببخشای
خداوندا چنین گفتهست حاسد
که میباشد مرا جای دگر رای
به معبودی که مستغنی است ذاتش
ز خواب و خورد و فرزند و زن و جای
که گر تا ره به دهلیز تو دانم
[...]
خداوندا درِ توفیق بگشای
نظامی را رهِ تحقیق بنمای
مرا دیدار خود آن لحظه بنمای
گره یکبارگیم از کار بگشای
مرا سیّ و دو خدمتکار بودند
همه یک خانه و یک روی و یک رای
و شاقانی چو مروارید خوشاب
سمن دیدار و خندان و شکر خای
همه سر تیز و سخت و چست و چالاک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.