برکنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش
عاشقان رامژده ایام عید آمد به گوش
ماه نورابا شفق دانی قران بهر چه بود
عید شد یعنی ز جام زر شراب لعل نوش
میفروشی هر چه هست از خودفروشی بهتر است
چند عیب میفروشان می کنی ای خودفروش
پرده از عیب کسان برداشتن نبود هنر
گر نیاری پاک شستن عیبشان باری بپوش
هرزه گویی و جهانگردی نه کار عارف است
کیست عارف رهرو بنشسته گویای خموش
گرچه نتوانی به کوشش دامن جانان گرفت
کاهلی بگذار چندانی که بتوانی بکوش
جامی از خامی به هرآتش ز سر بیرون مشو
دیگ مرد پخته بعد از سالها آید به جوش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با تصویر هلال ماه نو آغاز میشود که بر کنارهٔ کاسهٔ آسمان میزند و رسیدن عید و هنگام نوشیدن شراب را خبر میدهد. سپس شاعر به اندرز میپردازد: ریاکاری و خودفروشی بدتر از میفروشی است، باید عیب دیگران را پوشاند، و عارف حقیقی خاموش و درونپوینده است، نه یاوهگو و جهانگرد. در پایان، جامی خود را به کوشیدن بیتنبلی و پرهیز از شتابزدگی خامانه فرامیخواند، چون پختگی حاصل سالها صبر است.
هوش مصنوعی: دیشب هلال ماه نو بر کنارهٔ کاسهٔ آسمان ضربه زد، و از این صدا مژدهٔ رسیدن روزهای عید به گوش عاشقان رسید. یعنی دیدن هلال، پایان ماه روزه و آمدن عید را خبر داد.
هوش مصنوعی: میدانی چرا ماه نو با سرخی شفق همنشین شد؟ یعنی عید رسیده است و باید از جام زرین (هلال) شراب لعلرنگ (شفق) نوشید.
هوش مصنوعی: میفروشی با همهٔ بدنامیاش از خودفروشی و خودنمایی بهتر است. ای کسی که خود را میفروشی و به نمایش میگذاری، تا کی از میفروشان عیب میگیری؟
هوش مصنوعی: فاش کردن عیب دیگران هنر نیست. اگر نمیتوانی عیبشان را پاک کنی، دستکم آن را بپوشان.
هوش مصنوعی: یاوهگویی و آوارگی در جهان کار عارف نیست. عارف کسی است که نشسته راه میرود و خاموش سخن میگوید، یعنی سیرش درونی است و سکوتش پرمعناست.
هوش مصنوعی: هرچند با تلاش نمیتوان به دامن معشوق رسید و وصال به کوشش نیست، تنبلی را کنار بگذار و تا جایی که میتوانی بکوش.
هوش مصنوعی: ای جامی، از سر خامی با هر آتش و هیجانی از خود بیرون مرو و بیقراری مکن. دیگِ وجود مرد پخته پس از سالها به جوش میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نیست از قدر و خطر در هفت کشور هم کفوش
زین همی نازد ولیش و زان همی سوزد عدوش
گر عدو خواهد که در راه خلافش دم زند
نم نماند در دهانش دم بگیرد در گلوش
اوج علیین نخوانم همت عالیش را
[...]
مست و لایعقل گذشتم از در میخانه دوش
سالکی دیدم نشسته پیش پیر می فروش
گشته از دنیا و مافیها به کلی اختیار
از پی یک جرعه می بر باد داده عقل و هوش
مطربان افتاده بی خود هر یکی بر یک طرف
[...]
ای خریداران رویت عاشقان جان فروش
شور در مردم فتاد از عشق رویت رو بپوش
با قفاداران انجم ماه نتواند زدن
با رخت پهلو اگر خورشید باشد پشت روش
من خمش بودم مرا آورد شوقت در سخن
[...]
یار خرمن سوز ما گو روی گندمگون بپوش
ورنه خواهد سوخت خرمن هر کرا عقل است و هوش
روی گندمگون نمود و جان ما یک جو فروخت
از چه شد باز اینچنین گندم نمای جو فروش
شاهدان از گوشها کردند درها را رها
[...]
دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش
وز شما پنهان نشاید کرد سِرِّ مِیفروش
گفت آسان گیر بر خود کارها کز رویِ طبع
سخت میگردد جهان بر مردمانِ سختکوش
وان گَهَم دَر داد جامی کز فروغش بر فلک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.