|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
به بوی زلف تو دیوانه گشتم
ز خویش و آشنا بیگانه گشتم
ز شادی دور گشتم در فراقت
به درد عشق تو همخانه گشتم
چو شمع جمع جانی در شبستان
از آن رو بر رخُت پروانه گشتم
بسی در بحر بی‌پایان عشقش
به جست و جوی آن دردانه گشتم
چو مرغ زیرکم افتاده در دام
اسیر بند زلف و دانه گشتم
ندیدم یک زمان کام دل از یار
به عشقش در جهان افسانه گشتم
خراب‌آباد دنیا را وفا نیست
بسی در گِرد این ویرانه گشتم
به بوی زلف عنبرساش عمری‌ست
به گِرد کوی آن جانانه گشتم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دیوانگی و شیدایی‌اش به خاطر بوی زلف محبوب می‌گوید و این که چگونه از خود و آشناها بیگانه شده است. او بیان می‌کند که در دوری از محبوب، شادی را گم کرده و درد عشق را با خود حمل می‌کند. به تصویر شمع و پروانه اشاره می‌کند که در شبستان در حال سوختن هستند و خود را در جستجوی عشقش در دنیای پر درد سر می‌بیند. همچنین از تنهایی و ویرانی دنیای اطرافش می‌گوید و بی‌تابی‌اش را در جستجوی جانانش توصیف می‌کند.
هوش مصنوعی: به خاطر عطر موهایت از خودم و آشنایانم فاصله گرفتم و به حالت دیوانگی درآمدم.
هوش مصنوعی: به خاطر دوری از شادی، در غم جدایی‌ات غرق شدم و به خاطر عشق تو، به درد و رنج این احساس عادت کردم.
هوش مصنوعی: مثل شمعی هستم که جانم در دل شب می‌درخشد و به خاطر درخشش تو، مانند پروانه به دور چهره‌ات می‌چرخم.
هوش مصنوعی: من مدت طولانی در دل دریای بی‌پایان عشقش به دنبال آن گوهر گرانبها گشتم.
هوش مصنوعی: مانند پرنده‌ای که در دام افتاده و در چنگال زلف و دانه گرفتار شده‌ام، احساس می‌کنم.
هوش مصنوعی: هرگز نتوانستم یک لحظه به آرزوی قلبی‌ام از معشوق برسم، بنابراین در دنیای عاشقانه به داستان‌ها و افسانه‌ها پناه بردم.
هوش مصنوعی: دنیا به نوعی ویرانه است که وفا و دوستی در آن وجود ندارد، و من در این خرابی به جستجوی چیزهای پایدار و دلپذیر پرداختم.
هوش مصنوعی: از بوی موهای خوشبو و عطرآگین محبوبم سال‌هاست که در اطراف خیابان و محله‌اش پرسه می‌زنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بسی با رند درمیخانه گشتم
در آخر از همه بیگانه گشتم
بیا کز عشق تو دیوانه گشتم
وگر شهری بدم ویرانه گشتم
ز عشق تو ز خان و مان بریدم
به درد عشق تو همخانه گشتم
چیان کاهل بدم کان را نگویم
[...]
چنان در عشق او دیوانه گشتم
که در دیوانگی افسانه گشتم
ز عشقت تا ز خود بیگانه گشتم
میان عالمی افسانه گشتم
ز روی شوق جانان در شبستان
به شمع روی او پروانه گشتم
ز زنجیر دو زلفت ای دلارام
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.