عشاق وفاپیشه اگر محرم مائید
از خود بدر آئید و در این بزم درآئید
در بزم احد غیر یکی راه ندارد
با کثرت موهوم در این بزم میائید
تا نقش رخ دوست در آیینه به بینید
زنگار خود از آینه دل بزدائید
چون صاف شد آیینه ز اغیار بدانید
کایینه وهم ناظر و منظور شمائید
کونین چه جسم است و شما جان مقدس
عالم چو طلسم است و شما گنج بقائید
مستور شد اندر صدف آن گوهر کمیاب
گوهر بنماید چو صدف را بگشائید
در کعبه دل عید تجلی جمالت
ایقوم بحج رفته کجائید کجائید
سرگشته در آن بادیه تا چند بپوئید
معشوق همین جاست بیائید بیائید
چون مقصد اصلی ز حرم کعبه وصل است
غافل ز چنین کعبه مقصود چرائید
گفتار حسین است ز اسرار خدائی
دانیدش اگر واقف اسرار خدائید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی عاشقان را به مجلس وحدت فرامیخواند و شرط ورود را رها کردن خودی و پندار کثرت میداند. شاعر میگوید با زدودن زنگار از آینهٔ دل، آدمی درمییابد که بیننده و دیدهشده یکی است و انسان گنج و جان عالم است. در بیتهای پایانی، با الهام از غزل مولوی، حاجیان را از سرگردانی در بیابان بازمیدارد و کعبهٔ حقیقی را دل میداند که معشوق در آن جلوه کرده است.
هوش مصنوعی: ای عاشقان وفادار، اگر محرم راز ما هستید، از خودی و خودبینی بیرون بیایید و به این مجلس عرفانی وارد شوید.
هوش مصنوعی: در مجلس خداوند یگانه جز وجود واحد راه ندارد؛ پس با پندار کثرت و دوگانگی که خیالی بیش نیست به این مجلس نیایید.
هوش مصنوعی: برای آنکه نقش چهرهٔ دوست را در آینه ببینید، زنگار خودی را از آینهٔ دلتان پاک کنید.
هوش مصنوعی: وقتی آینهٔ دل از غیر خدا پاک شد، درمییابید که آینه و بیننده و دیدهشده همه خود شمایید و دوگانگی از میان میرود.
هوش مصنوعی: دو جهان مانند تن است و شما جان پاک آن؛ عالم مانند طلسمی است که گنج جاودانه در آن نهفته، و آن گنج شمایید.
هوش مصنوعی: آن گوهر کمیاب، یعنی حقیقت انسان، در صدف وجود پنهان شده است؛ اگر صدف را بگشایید، گوهر آشکار میشود.
هوش مصنوعی: جشن جلوهٔ جمال معشوق در کعبهٔ دل برپاست؛ ای کسانی که به حج رفتهاید، کجایید؟ این مصراع یادآور غزل مشهور مولوی است.
هوش مصنوعی: تا کی سرگردان در آن بیابان راه میسپارید؟ معشوق همینجا در دل است؛ بیایید.
هوش مصنوعی: وقتی هدف اصلی از رفتن به حرم کعبه رسیدن به وصال حق است، چرا از کعبهٔ مقصود، یعنی دل، غافلید؟
هوش مصنوعی: این سخن حسین از رازهای الهی است؛ اگر از اسرار خدا آگاه باشید، معنای آن را درمییابید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای هفت مدبر که بر این پرده سرائید
تا چند چو رفتید دگر باره برآئید؟
خوب است به دیدار شما عالم ازیرا
حوران نکو طلعت پیروزه قبائید
سوی حکما قدر شما سخت بزرگ است
[...]
ای قوم به حج رفته کجایید کجایید
معشوق همین جاست بیایید بیایید
معشوق تو همسایه و دیوار به دیوار
در بادیه سرگشته شما در چه هوایید
گر صورت بیصورت معشوق ببینید
[...]
ای پرده سرایان که درین پرده سرائید
از پرده برون شد دلم آخر بسر آئید
یکدم بنشینید که آشوب جهانید
یکره بسرائید چو مرغ دو سرائید
شکر ز لب لعل شکر بار ببارید
[...]
خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید
برچهره خود روزن جنت بگشایید
در پرده نشستن به زنان است سزاوار
مردانه ازین پرده نیلی بدر آیید
از سایه ببرید اگر مهر پرستید
[...]
تا چند از این خاک بمیرید و بزائید
گامی بگذارید و بر افلاک بر آئید
بکبار بمیرید و دوم بار نمیرید
یکبار بزائید و دوم بار مزائید
یکروز مباشید و همه روز بباشید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.