نباشد در جهان همچون تو یاری
بتی، سنگین دلی، سیمین عذاری
سمن بویی، به قد سرو بلندی
گل اندامی، به رخ رشک بهاری
رقیبش خار و او گلبرگ خندان
ملامت می کشم از دست خاری
به ترک اختیار خویش کردم
که از عاشق نیاید اختیاری
محقق جان برافشانم ز غیرت
چو بینم بر گل رویش غباری
کنارش در میان گیرم به مستی
میانش گر ببینم در کناری
اگر حیدر سخن گوید ز لعلش
کنم در گوش جان چون گوشواری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با ستایش زیبایی بیمانند معشوق آغاز میشود و او را به سرو و گل و بهار و سمن تشبیه میکند. سپس از آزار رقیبِ خارمانند و تسلیم کامل عاشق سخن میگوید و غیرت خود را نشان میدهد که حتی غباری بر چهرهٔ یار را تاب نمیآورد. در پایان با بازی با واژههای «کنار» و «میان» آرزوی وصال را بیان میکند و سخن گفتن از لب یار را گوشوارهٔ گوش جان میشمارد.
هوش مصنوعی: در جهان یاری مانند تو پیدا نمیشود؛ معشوقی زیبا چون بت، سنگدل و با چهرهای سپید و درخشان چون نقره.
هوش مصنوعی: بوی خوشی چون گل یاسمن دارد، قامتش مانند سرو بلند است، اندامش لطیف چون گل است و چهرهاش مایهٔ رشک بهار است.
هوش مصنوعی: رقیب او مانند خار است و خود او مانند گلبرگی شکفته؛ و من از دست آن رقیب خارمانند سرزنش و آزار میکشم.
هوش مصنوعی: اختیار خود را رها کردهام و تسلیم شدهام، زیرا عاشق از خود اختیاری ندارد.
هوش مصنوعی: بیگمان اگر بر چهرهٔ گلمانند او اندکی غبار ببینم، از غیرت و دلسوزی جانم را فدا میکنم. شاید مراد از غبار، خط نورسته بر چهرهٔ معشوق نیز باشد.
هوش مصنوعی: اگر کمر او را در گوشهای و دور از دیگران ببینم، در حال مستی او را در آغوش میکشم. شاعر با واژههای «کنار» به معنای آغوش و گوشه، و «میان» به معنای کمر و وسط بازی کرده است.
هوش مصنوعی: اگر حیدر، یعنی خود شاعر، از لب لعلگون معشوق سخن بگوید، آن سخن را مانند گوشوارهای در گوش جانم میآویزم و همیشه نگاهش میدارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو آلیزنده شده در مرغزاری
نباشد بر دلش از بار باری
جهان را نیست جز مردم شکاری
نه جز خور هست کس را نیز کاری
یکی مر گاو بر پروار را کس
جز از قصاب ناید خواستاری
کسی کو زاد و خورد و مرد چون خر
[...]
ز تو نشگفت فضل و بردباری
چنان کز ما جفا و زشتکاری
به مو واجی چرا ته بیقراری
مگر پروردهٔ باد بهاری
چرا گردی بهکوه و دشت و صحرا
به جان ته ندارم اختیاری
ندارم جز غم تو غمگساری
نه جز تیمار تو تیمارداری
مرا از تو غم تو یادگارست
از این بهتر چه باشد یادگاری
بدان تا روزگارم خوش کنی تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.